கண்மணி... என் கண்ணின் மணி-16

அத்தியாயம் 16


விடிந்தும் விடியாமல் இருந்த அந்த அதிகாலைப் பொழுதில்… ரிஷி தன் வீட்டின் போர்டிகோவின் முன் நின்றிருந்தான் தன்னந்தனியாக….

கையில் வைத்திருந்த புகைப்படங்களும்… நீலகண்டனால் அவன் மேல் விசிறி அடிக்கப்பட்டு தரையில் வீழ்ந்து கிடந்த மீத புகைப்படங்களுமே அவனோடு இருக்க… வேறு யாரும் அங்கில்லை…

என்ன நடந்தது என்று அவனது மூளை உணரவே சில நிமிடங்கள் ஆகி இருக்க.. மூளை உணர்ந்து கொண்டதை அவனுக்குள் கடத்தி ஒரு நிலைக்கு வரவே இன்னும் பல நிமிடங்கள் ஆகி இருந்ததது….

காரில் வரும் போதே…. தனக்கு வந்த அலைபேசி அழைப்பின் வாயிலாகவே தந்தையின் கோபம்… மகிளா தந்தையின் கோபம் இரண்டையும் உள்வாங்கியவன்… தயக்கத்தோடும் குழப்பத்தோடும் வாகனத்தை ஓட்டியபடி தனது ஊருக்குள் நுழைந்தான்….

வாயில் கதவை காவலாளி திறக்கும் போது… போர்டிகோவில் நின்ற தந்தை மற்றும் மகிளாவின் பெற்றோரைப் பார்த்த போதே… அவன் மனம் கொஞ்சம் திகிலுறத்தான் செய்தது… அவன் அருகில் இருந்த மகிளாவோ அதை விட இருந்தாள்…

“மாமா… அப்பாக்குத் தெரியாமல் சென்னை வந்தது பெரிய பிரச்சனை ஆகி இருக்குமோ… அப்பா நெக்ஸ்ட் வீக் தானே வருகிறேன்னு சொன்னாரு” மகிளா பீதியுடன் சொல்லிக் கொண்டிருக்க…

ரிஷியின் தாய் லட்சுமி முகத்திலோ யோசனைக் கீற்றுகளுடன் கூடிய பதட்டம் வந்திருக்க … ரிஷியும் தன் வீட்டின் முன் காரை நிறுத்தி இருந்தான்…

அடுத்த நொடி