என் உயிரே !!! என் உறவே !!! 7

அத்தியாயம் 7

மறுநாள் காலையில் எழுந்து குளித்து முடித்து அலுவலகம் செல்ல தயாராகி தனது உடைகளை சரி செய்த படி கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்தவனுக்கு, இது அவனது முகமா என்று யோசித்தவன் பின் வழக்கமான தனது இறுக்கமான முக பாவனையினை மாற்றி முகத்தில் புன்னகையினை மலர விட்டான்.

வழக்கத்திற்கு மாறான உற்சாகத்துடன் துள்ளளாகமுன்நெற்றியில் தலைக் கேசம் ஆட இறங்கிய மகனை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தபடி சாப்பாட்டு மேசையின் மேல் பதார்த்தங்களை அடுக்கியபடி இருந்த அருந்ததியின் முகத்திலும் புன்னகை தவழ்ந்தது.

வாப்பா பாலா நீ இந்த மாதிரி இருப்பது மனதுக்கு நிறைவா இருக்கிறது. நீ இருண்ட முகத்துடன் இருப்பதை பார்க்க சகிக்க வில்லை ,முன்ன மாதிரி இல்லை என்றாலும் , ஓரளவுக்கு நீ முகம் மலர்ந்து இருப்பதை பார்க்கும்போது பெத்த மனதுக்கும் ஒரு ஆறுதலா இருக்கிறதுஎன்றபடி அவனது தட்டில் பூரியினை வைத்தாள்.

ஏம்மா அப்போ இவ்வளவு நாளும் கர்ணகொடுரமாக இருந்ததா என் முகம்? சொல்லவே இல்லயே நீங்கள்என்று அப்பாவி போல் அலுத்தவனை தலையில் செல்லமாகத் தட்டியவள்

அப்படி இல்லை பாலா நாம எவ்வளவுதான் அழகாயிருந்தாலும் முகத்துக்குனு ஒரு அருள் இருக்க வேண்டும்.அது இல்லையென்றால் அழகாயிருந்தும்