என் உயிரே!! என் உறவே!!!-44

அத்தியாயம் 44:

கீர்த்திகாவின் கழுத்தில் தாலி ஏறிய போதும் யாருக்கும் அங்கு நிம்மதி இல்லை…. பாலாவிடம் ஆதி புலம்பியபடி இருக்க… பாலாவுக்கு கூட கோபம்… இவ்வளவு அவசரமாக இந்தத் திருமணம் அவசியமா என்று

அது மதுவின் மேல் திரும்பியது…. வீட்டிற்கு கூட போக வில்லை அவன்… நேராக வந்தது மது-கீர்த்தி தங்கியிருந்த வீட்டிற்கு…

கோபத்தில்தான் நுழைந்தான் பாலா… ஆனால் தலையில் கட்டுப் போட்டபடி அமர்ந்திருந்த மதுவைப் பார்த்தவன் தவித்துப் போய் விட்டான்…

பாலாவைப் பார்த்த மது ஓடி வந்து கட்டிக் கொண்டாள்….. அன்று…….. ஒரு நொடியே நினைத்த இனி பாலாவைப் பார்ப்போமோ மாட்டோமோ என்ற தாக்கத்தில் வந்த தவிப்பில்

பாலா என்று இறுகக் கட்டியணைத்தவளை பார்த்தவன் கீர்த்திகாவும் அங்கிருப்பதை உணர்ந்து.. அவளை மெல்ல விலக்கினான்…

கீர்த்திகா மட்டும் அங்கு இல்லையென்றால்… அவளின் தயக்கமற்ற காதலில் அவனும் கொஞ்சம் முன்னேறி இருப்பான் தான்… அவளை விலக்கி நிறுத்தியவன்

”என்ன ஆச்சு மது….. நான் போன ஒரு வாரத்தில்…. ராஸ்கல் உனக்கு வேற தலையில அடி பட்ருக்கு… அவன்லாம் ஒரு ஆளுன்னு” என்றபடி கீர்த்தியை பார்த்தவன்…. அவள் கழுத்தில் இருந்த தாலியைப் பார்த்தபடி…

“எதுக்கு மது அந்த அயோக்கிய ராஸ்கல் கொண்டு வந்த தாலிய கீர்த்தி கழுத்தில கட்டச் சொன்ன…. ஆதி கொஞ்சம் நல்ல நேரம்….கெட்ட நேரம் அதெல்லாம் பார்ப்பான்… அதுனாலதான் அவனால ஏத்துக்கமுடியாம தயங்குறான்.. என்று ஆதியின் நிலையை விவரிக்க

அன்று நடந்த நினைவுகள் அவளை வருத்த அவன் மார்பின் மேல் மறுபடியும் சாய்ந்தாள் மது…

அவன் மீண்டும் விலக்கப் போக.. அவனிடம் முறைத்தவளாய்

”கீர்த்திதானே இருக்கா… அவ ஒண்ணும் தப்பா எடுத்துக்க மாட்டா….” என்றவளை சிரித்தபடி… அணைத்தவன்

”சரி சரி… கொஞ்சம் நல்லவனா இருக்க ட்ரை பண்ணினேன்… கரும்பு தின்னக் கூலியா மது…. “ என்ற போது கீர்த்தியே அவர்களுக்கு தனிமை கொடுத்த படி அவனுக்கு காபி கலக்க உள்ளே போனாள் …

அவளை தன்னோடு சாய்த்து… அவள் நெற்றியின் காயத்தை தடவியவன்…. பின்… முறைத்தான் பாலா…

“உனக்கு ஏதாவது ஆகி இருந்தா…. பெரிய இவனு நினைப்பு… “

”நான் என்னடா பண்ணட்டும்…. இப்போ கூட ஆதி-கீர்த்தி விசயத்தில தப்பு பண்ணிட்டோம்னு பயமா இருக்கு….” என்ற போதே கீர்த்தியும் வர பேச்சை மாற்றினர்…

சிறிது நேரத்தில் ஆதியும் வர…. நால்வரும் பேசி ஒரு முடிவெடுத்தனர்…

வரும் முகூர்த்த்தில் அந்தத் தாலியைக் கழட்டி கோவில் உண்டியலில் போட்டு விட்டு… கீர்த்தி கழுத்தில் ஆதி வேறொரு தாலியைக் கட்ட முடிவு எடுக்கப்பட… ஓரளவு நிம்மதி ஆனான் ஆதி….

அது மட்டும் இல்லாமல் அவர்கள் இருவரும் இனி இந்த வீட்டில் தங்க வேண்டாம் என்றும்…. ஹாஸ்டல் தான் இனி அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு… அது போக மதுவையும் பாலா திருமணம் செய்ய இருந்ததால் தற்காலிகமாக ஹாஸ்டலில் தங்கச் சொல்ல மதுவும் கீர்த்தியும் தங்கள் நிலைமை உணர்ந்து மனப்பூர்வமாக சம்மதித்தனர்

சரிடா பாலா…. உங்க வீட்டில உன்ன தேடப் போறாங்க… கிளம்பு… போகும் போது மதுவையும் கூட்டிட்டு போ… உங்க அம்மா பார்க்கனும்னு சொன்னாங்க…. என்று அவர்களை விரட்டுவதிலேயே ஆதி குறியாக இருக்க

”டேய் மச்சி…. தனியா விடுங்கனு …..சொல்லாம சொல்லி விரட்டி அடிக்கறியா…. விட மாட்டோம் மச்சி…..” என பாலா சொல்ல

“முடியாதா… நேரடியாவே சொல்றேன்… நான் என் பொண்டாட்டி கூட இருக்கப் போறேன்…. நீங்க கிளம்புங்க…” என்று கீர்த்தியின் மேல் உரிமையாய் கை போட்டபடி அவளை அணைக்க… அதில் கீர்த்தி முகம் சிவக்க….

”ஹலோ… இது செல்லாது செல்லாது…. அவ கழுத்தில கிடக்கிற தாலியத்தான் நீங்க ஏத்துக்கலேல்ல…சோ இது கள்ளாட்டம்… முதல்ல இடத்த காலி பண்ணுங்க ரெண்டு பேரும்…. என்று மது விரட்ட…

கீர்த்தியும் அவளுடன் சேர்ந்து கொள்ள… வேறு வழி இன்றி வெளியேறினர் நண்பர்கள் இருவரும்….

-----------------------------------------

அன்றிரவே அவர்களுடைய வாழ்வில் உச்சக்கட்ட கொடூரம் அரங்கேறியது… பிரதாப்பின் கைகளினால் ஆதிக்கு….

முடிவு எடுத்த பின்னர்…. சகஜமான சூழ்னிலை நிலவ…. தோழியர் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் வாரியபடி அன்றைய பொழுதைக் கழிக்க…. இரவும் வந்தது….

கிட்டத்தட்ட பத்து மணி அளவில்… பாலா அன்றுதான் வந்திறங்கியதால் வந்த களைப்பில் உறங்கிவிட்டதால் மது வேறு வழி இன்றி உறங்கச் செல்ல… கீர்த்தி ஆதியிடன் போனில் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்…

”கீர்த்தி செல்லம் என் மேல கோபமா…. உண்மையிலேயே சொல்லனும்னா எனக்கு அந்த மாதிரி இரு சூழ்னிலையில தாலி கட்டவே பிடிக்க வில்லை.. ஊர் உலகம் முன்னாடி… அம்மி மிதித்து அருந்ததி பார்த்து உங்க அப்பா.. எனக்கு கன்னிகாதானம் பண்ணிக் கொடுத்து உன்னை என் உரிமை ஆக்க வேண்டுமென்று நினைத்தேன்.. அத்தனையும் கனவா போச்சு கீர்த்தி…. கோவில்ல உன் கழுத்தில தாலி கட்டிட்டு இப்ப கிடக்கிற தாலிய கழட்டினாத்தான் எனக்கு நிம்மதி… என்று இன்னும் மிச்சம் இருந்த வருத்தத்தில் பேச

“சரி ஆதி…. வேற எதுனாலும் பேசு… புதுசா கல்யாணம் பண்ணின பொண்டாட்டிட்ட பேசுர புருசன் மாதிரியா பேசறீங்க என்று சலிக்க…

“ஆமாடி….. காலையில உன் ஃப்ரெண்டோட சேர்ந்துட்டு விரட்டினவ இப்போ போன்ல பெருசா பேசுற…. காலையில மட்டும் நம்மள தனியா விட்டுட்டு போயிருக்கணும்….. என்று கொஞ்சியவனை

”கிழிச்ச… நீ அதுக்கும் நல்ல நேரம் பார்த்து காலத்த ஓட்டுவ” என்று அவன் காதில் விழாதபடி மெதுவாகச் சொல்ல…

“ஏய்… என்ன சொன்ன காதில விழல… நேர்ல இருந்தா கூட வாயசைவில் கண்டுபிடிக்கலாம்... ஏதோ கெட்ட வார்த்தை மாதிரி இருக்கு…என்னத் திட்டறியா…. என்று ஆரம்பித்தவனை

”ஆதி கதவ யாரோ தட்டுற மாதிரி இருக்கு… இரு பார்க்கிறேன்….” என்று தடை செய்தாள் கீர்த்திகா

“கதவத் திறக்காத…. மது எங்க” என்று எச்சரிக்கை உணர்வில் கேட்க

“அவ அப்பவே தூங்கப் போய்ட்டா…. என்றவள் சன்னல் கதவைத் திறந்து பார்க்க… அங்கு பிரதாப் கண்களில் வெறியுடன் நின்று கொண்டிருந்தாள்…

கலக்கமும்…பயமும்….படபடப்பும் ஒன்றாகச் சேர சட்டென்று சன்னல் கதவை அடைத்து மூடியவளுக்கு… அவனின் குரோதம் கலந்த விழிகள் என்னவென்று புரியாத உணர்வை அடிவயிற்றில் கிளப்ப

“ஆதி அவன் தான் ஆதி… எனக்கு பயமாயிருக்கு ஆதி….” என்று தவித்தவளின் வார்த்தைகளில்

“கீர்த்தி.. நீ,.. நீ பயப்படாத… இப்போ வந்துடறேன்…. அடங்க மாட்டேங்குறானே…. அந்த பொறுக்கி ராஸ்கல்… நீ கதவ மட்டும் திறக்காத…என்றவன் தனக்கு நடக்கப் போகும் விபரீதம் உணராதவனாய் அவள் வீட்டை நோக்கி கிளம்பினான்…

போனைக் கட் செய்தவள்… மதுவை வேக வேகமாக எழுப்ப…. திகில் நிறைந்த விழிகளாய் கீர்த்தி நிற்பதை பார்த்து என்னவென்று கேட்க … கையை வெளியே நீட்டினாள்….

அவளும் சன்னல் கதவை திறந்து பார்க்க …. அவளுக்கும் பயம் திரண்டது… அவள் பாலாவுக்கு போன் செய்ய அவனும் தன் வீட்டில் இருந்து கிளம்பியிருந்தான்…

ஆதி கூறியது போலவே அவனும் கதவை மட்டும் திறக்காதீர்கள் என்று எச்சரித்த வண்ணம் கிளம்பியிருந்தான்..

என்ன அன்று போல் இன்று அஜாக்கிரையாய் இல்லை.. அவர்கள்…. எல்லா கதவு சன்னல்களையும் மூடியபடி படபடத்த இதயத்தோடு இருவரும் உள்ளே இருந்தனர்…

அவன் போன முறை வந்த அன்றே வீட்டைக் காலி செய்திருக்க வேண்டுமோ என்று தோன்றியது இருவருக்கும்…

காலம் கடந்த ஞானோதயம் தான்….. அதை இனிமேலாவது நிறைவேற்றியிருந்தால் கூட ஆதியின் உயிர் போனதோடு போயிருக்கும்… அதைச் செய்யாத மதுவுக்கு பாலாவோடான வாழ்க்கையும்…. காதலும்…. அல்லவா அநியாயமாகப் பறி போனது

------------

ஆதி அவர்கள் வீட்டருகே நெருங்கியவுடன் அவர்களுக்கு கால் செய்து தைரியம் சொல்ல… இருவரும் பெருத்த நிம்மதியுடன் சன்னல் கதவை திறந்தனர்… ஆதியின் வருகையை எதிர்பார்த்து…

அவர்கள் சன்னலைத் திறந்தவுடன் சன்னலருகே வந்தவன் “கீர்த்தி வெளில வாடி… நான் கொண்டு வந்த தாலிய கட்டினா… அவன் ஒன் புருசனா ஆகிடுவானா..யார் கட்டுனா என்ன…அது நான் கொண்டு வந்தது…. அதுக்கு உரிமை எனக்குதான்… “

கீர்த்தியோ…

“நான் என்னடா பண்ணினே உனக்கு,,, இப்டி என்ன சுத்தி சுத்தி வந்து உயிர எடுக்கிற… நான் என் ஆதிய விரும்பறேன்,,, அவர் கூடத்தான் வாழுவேன்.. இத உன்னால தடுக்க முடியாது… I love ஆதி… I love ஆதி…” என்று அவளும் வெறிப் பிடித்தவள் போல் கத்த

மதுவுக்கு என்ன செய்வதென்று புரியாமல் நின்றாள்…

”ஓ அப்படியா… இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் உனக்கு நான் யார்னு புரியும்…. அவன் இருந்தால் தானே அவனோட வாழுவ…. அவன் இல்லேணா என்ன பண்ணுவ….” என்று கேட்டவனின் வார்த்தைகள் மதுவுக்கு புரிய ஸ்தம்பித்து நின்றாள்…

அவசரப்பட்டு ஆதியை வரவழைத்து விட்டோமோ…. போலீஸுக்கு போன் செய்திருக்கலாமோ என்று நினைத்தவள் உடனடியாக காவல் நிலையத்துக்கும் போன் செய்தாள்…. ஆனால் கீர்த்தியோ எதுவும் உணராமல் அவனோடு வார்த்தைக்கு வார்த்தை மல்லுக் கட்டிக் கொண்டிருந்தாள்…

“அவன் இருந்தாலும் இல்லேனாலும் அவனோட மட்டும் தான் என்னோட வாழ்க்கை..முடிஞ்சத பார்த்துக்கடா….” என்று கூறும் போதே ஆதி பிரதாப்பின் அருகில் நிற்க