என் உயிரே!! என் உறவே!!! 32

அத்தியாயம் 32

பாலா அந்த கட்டிடத்தினுள் நுழையும் போதே நுழைவாயிலில் நின்ற கீர்த்தியை பார்த்து விட்டான்….அதே நேரத்தில் அவள் முகத்தைப் பார்த்த பாலா…அதிர்ந்தபடி….

“கவி கோபத்தில திட்டிட்டாளோ… அழுதிருப்பா போல…. சேய் இதுக்குதான் கவிய கூட்டிட்டு வந்தோமா…. அவளோட தனிமையா போக்கலாம்னு பாத்தா.. இவ முதலுக்கே மோசம் பண்ணிடுவாளோ” என்று எண்ணியவன்

கவியிடம் திரும்பி….

“ஏங்க கீர்த்திய ரொம்ப திட்டிடீங்களா….. முகமே சரி இல்ல….“ என்று மனதினுள் இருந்த கடுமை தெரியாமல்… கேட்டான்…

“நீங்க வேற சார்… இனிமேதான் இருக்கு அவளுக்கு… நான் இன்னும் பேசவே ஆரம்பிக்கலை…. கவின்னு சொல்லாம நான் ஒரு சின்ன சர்ப்ரைஸ் கொடுத்தேன்… அதுல அம்மணி ஆடிப் போய் நிற்கிறாங்க….. ஆனா அதுக்காக எதுக்கு இங்க வந்து நிக்கறானு தெரியல…” என்று அவளும் யோசனையுடன் சொல்ல….

“அப்படி என்ன சர்ப்ரைஸ்…..” என்றபோது குரலில் லேசாக எரிச்சலும் எட்டிப் பார்க்க

அவனிடமே உன் மனைவி போல பேசினேன் என்றா சொல்ல முடியும்….

கொஞ்சம் வழிந்தவளாய்…

”அது எனக்கும் கீர்த்திக்கும் மட்டும்” என்று சொல்ல…..

“என்ன சொல்லி வச்சாளோ…. இப்படி இருக்காளே” என்றிருந்தது அவனுக்கு

கீர்த்தி நின்ற இடத்தில் காரை நிறுத்தினான்….… கவி இறங்குவதற்காக…..

அவனைப் பார்த்தவளுக்கு அழுகை பொங்கியது அதை அடக்கியபடி நின்றாள்…. கண்களில் கண்ணீர் குளம் கட்டியிருந்தது… எப்போது அணை உடையும் என்று காத்திருந்தன கண்ணீர் துளிகள்..

“என்னாச்சு இவளுக்கு….ஏன் இப்படி நிற்கிறா….”

பாலா மட்டும் அப்போது காரை விட்டு இறங்கியிருந்தால் அவனோடு ஒன்றியிருந்திருப்பாளோ…. என்னவோ… அவன் நேரம் இன்னும் சரி ஆகவில்லை போல அவன் இறங்க வில்லை….

ஆனால்….. இறங்கிய கவியைப் பார்த்தவள்….. ஒரு கணம் அதிர்ந்தாள்….. கண்ணில் இருந்து கண்ணிர் துளிகள் சட்டென்று கரை தாண்டியது ஆனந்தத்தில்… மதுவை எதிர்பார்த்து.. துக்கத்தில் துவண்டிருந்த மனம்…கவியை பார்த்து ஒரு நிமிடம் சந்தோசத்தில் அதிர…. இப்போது கண்கள் கண்ணீரை நிறுத்தி…. சந்தோச அலையை பரவ விட்டன.

கன்னத்தில் வழிந்திருந்த கண்ணீரை…. வேக வேகமாக சந்தோசமாக துடைத்தவள்….

“கவி நீயா…. ” என்ற துள்ளிய படி ஓடி வந்து கட்டிக் கொண்டாள்….

“லூசாடி நீ…… இப்டிதான் பேசுவியா நீ…” என்று முறைக்க…..

தன்னைப் பார்த்ததும் கீர்த்திக்கு வந்த எல்லையற்ற சந்தோசத்தை பார்த்த கவிக்கு அவள் மேல் இருந்த கோபம் எல்லாம் எங்கோ காணாமல் போயிற்று…. அவளுக்கும் உற்சாகம் பிறக்க…. கோபம் எல்லாம் மறந்து தோழியை அணைத்தாள்…

பாலாவிற்கோ

”உள்ளே நுழையும் போது நின்ற கீர்த்தியா இது…. வரும்போது இருந்த முகமும்…. இப்போது இருக்கும் முகமும் ஒன்றா…… எப்படி மாறி விட்டாள்….. திருமணத்திற்கு பின் இத்தனை சந்தோசமாக அவளை பார்ப்பது இதுவே முதல் முறை…. அதை தன் கண்களில் தவறாமல் நிரப்பியபடி” காரை நிறுத்தச் சென்று விட்டான்

கவி…கீர்த்தியிடம்

”உன்கிட்டெல்லாம்….பேசவே கூடாது……போடி….என்ன மறந்துட்டேல்ல……” என கொஞ்சம் வருத்தத்துடனும் பேச….

கீர்த்தி….

“சாரிடி …என் கவிக் குட்டில…என்னப் பார்த்தா பாவமா இல்லை….“ என்று கொஞ்சியவள்

“நான் பண்ணினது… தப்புதான்…. சரினு சொல்லல….ஏன்னு சொல்றேன்…” என்று மெல்லிய குரலில் வருத்தமுடன்….

“சோ..தெரிஞ்சே பண்ணி இருக்க….” என்றவளிடம் தலையை மட்டும் ஆட்டினாள்….

கவிக்கு இப்போது கோபம் அதிகமாக வரத் தொடங்கியது… இருந்தாலும் அடக்கியவள்..

தூரத்தில் பாலா அவர்களை நோக்கி வருவது தெரிய…

“ஆனாலும்…. நீ பாலாக்கு மேரேஜ் ஆனதக் கூட சொல்லலேல….. அதுக்கே உன்ன போட்டுத் தள்ளனும்… அது தெரியாம வழக்கம் போல அவர சைட் வேற அடிச்சுட்டேன்…. எல்லாம் உன்னாலதான்…. பாவி… ” என்று அடிக்க

கீர்த்தி..

“அப்போ நா பேசாதது, கவலை இல்லை…. இதுதான் உனக்கு கோபமா… அதான் போன்ல அப்படி பேசுனியா…. நா பயந்தே போய்ட்டேன்…. “ என்று கூற….

“பயந்துட்டியா…. ஆமா.. நான் கூட கேக்கனும்னு நெனச்சேன்.. மதுன்னு சொன்ன உடனே ஏன் பேயடிச்ச மாதிரி போன வச்சுட்ட… வந்து பார்த்த அந்த கோலத்திலதான் நிக்கிற… அவ பேயா என்ன….. ஆனா…. நம்ம ஆளு…. என்ற போது

முறைத்த கீர்த்தியைப் பார்த்து

“சாரி சாரி….. உனக்கு கோபம் வரும்….என் ஆளு… ” என்றபடி தொடர

இப்போதும் முறைத்த கீர்த்தியைப் பார்த்து

”ச்சேய் இப்போதான் அவர் வேற ஒருத்தி ஆளோ… சொல்ல விடு…. ஆனா…பாலாக்கு மதுனா…ரொம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ப இஷ்டம் போல…….” என்றவள் இன்னும் தன் தோழி கோபத்தில் இருப்பதை உணர்ந்து….

“என்னாச்சு இவளுக்கு….என்ன சொன்னாலும் முறைக்கிறா…” என்று தோழியை உற்று பார்த்தவளின் கண்களில் அவளது வித்தியாசங்கள் உறுத்த… கழுத்தில் கிடந்த கனமான சங்கிலியில் அதிர்ந்து….. கால்களைப் பார்க்க..அதில் மெட்டி தெரிந்தது….

அவளுக்கு திருமணம் ஆகிவிட்டதா.. தன்னிடம் சொல்லக் கூட