என் உயிரே !!! என் உறவே !!! 12

அத்தியாயம் 12:

சென்னையின் மையப் பகுதியில் அமைந்திருந்த சூர்யா மருத்துவமனை அதன் வழக்கமான அமைதியிலும், பணியிலும் தன்னை நிரப்பிக் கொண்டிருந்தது.அதன் ஒரு அறையில் ஜெகனாதன் கண்களை மூடி படுத்திருந்தார்.அவரது அருகில் அருந்ததியும், ஜெகனாதனின் நண்பனும் , அந்த மருத்துவமனையின் தலைமை மருத்துவருமான முரளியும் நின்று கொண்டிருந்தனர்.

அருந்ததியின் மனம் உலகில் உள்ள அனைத்து தெய்வங்களின் காலடியிலும் விழுந்து தன் கணவனுக்கு நல்ல விதமாக அறுவைச் சிகிச்சை நடைபெற வேண்டும் என்று நொடி பிறகாமல் பிரார்த்திக் கொண்டிருந்தது. சிறிது நேரம் ஓய்வாக கண்களை மூடிப் படுத்திருந்தவர் தன் மனைவியின் அருகாமையினால் ஏற்பட்ட அதிர்வலையில் மெதுவாக கண்களை திறந்து பார்த்தார்.

ஜெகனாதன் கண்விழித்து மெதுவாக அருந்ததியை நோக்கினார். அவர் கண்களை அருந்ததியின் கண்கள் சந்தித்த வினாடியில் அவளது கண்கள் அனிச்சையாகவே கண்ணீரை நிரப்பியது. ஆயினும் தன் கணவனுக்கு இப்போதைய தேவை தனது ஆறுதல் வார்த்தைகளும் , நம்பிக்கையூட்டும் வார்த்தைகளும் தான் என்பதை உணர்ந்த அருந்ததி கண்களின் நீரை மறைத்து தன் கணவனை நோக்கி குனிந்தாள்.

அதே நேரத்தில் தன் மனைவியின் நிலைமையினை உணர்ந்த ஜெகனாதன் , அவள் தன்னை தனக்குள்ளாகவே தேற்றுவது அவருக்கு புரியாமல் இல்லை. எனவே ஜெகனாதன் தன் மனைவிக்கு ஆறுதலாக புன்னகையினை தன் முகத்தில் மலர விட்டார். ஆயினும் அந்த முயற்சியில் அவருக்கு பாதி வெற்றிதான் கிடைத்தது. இப்போதைய அவரது வலிகளின் காரணமாக…..

இப்போதைய அவரது வலிகளுக்கு காரணம் அந்த மருத்துவமனையின் உபகரணங்களும் , மருந்துகளும் தான். அவரது மனத்தை பொறுத்த வரையில் தன் மகனின் திருமணத்தினைக் கண்ட வினாடியில் இருந்து மகிழ்ச்சியில் திளைத்திருந்தது</