அன்பே நீ இன்றி-53

அத்தியாயம் 53:

விஜய் கோபமாகச் சென்ற பிறகு…. தீக்‌ஷாவும் வர மறுத்து விட… ஜெயந்திக்கு தான் மகளை அங்கேயே விட்டுப் போக மனமே வர வில்லை…..

விஜய்யே போ என்று சொல்லி இருந்தால் கூட தீக்‌ஷா போயிருந்திருக்க மாட்டாள் தான்…. ஜெயந்தி வற்புறுத்தியும்…. தீக்‌ஷா தன் முடிவில் இருந்து மாறாமல் இருக்க…. தீபன் தான் ஒருவாறு சமாளித்து… தன் குடும்பத்தைக் கூட்டிச் சென்றான்…

கிளம்பும் போது… முக வாட்டத்தோடு இருந்த தன் தாயிடம்….

“அம்மா…. நீங்க இப்படி போனால் என்ன அர்த்தம்… இந்த வீட்டுக்கு ஏற்கனவே நல்ல நேரம் பார்த்து வந்த போது எல்லாம் நல்லவிதமா நடந்ததா… எது நடக்கனுமோ அது நடந்துதான் ஆகும்…. நான் பார்த்துக்கிறேன்…. என்றவள்… தன் பெற்றோரின் ஆசிர்வாதங்களையும் வாங்க மறக்கவில்லை…

ஜெயந்தியின் ஆதங்கம்…. கலைச்செல்வியையும் வருத்த

“நீயாவது அவன்கிட்ட பேசும்மா….” என்று மருமகளிடம் சொல்ல…

“உங்க பையன் பிடிவாதம் தான் உங்களுக்குத் தெரியும்ல…. இந்தக் கோபம், பிடிவாதம் எல்லாவற்றையும் வளர்த்து விட்டுட்டு இப்போ பேசு பேசுன்னா…… வீட்டுக்கு வந்தவங்களைக் கூட வழி அனுப்ப கீழ இறங்கி வந்தாரா அத்தை….. “ என்று மகளாய் தீக்‌ஷாவும் கோபமாய் பேச…

அவள் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே விஜய் கீழே இறங்கி வர…. தீக்‌ஷா வாயை மூடினாள்…

வந்தவன்

“சாரி” என்று பொதுவாகச் சொல்லியபடி…

தீக்‌ஷாவைப் பார்த்து

“வா…. போகலாம்…” என்றான்

தீக்‌ஷா புரியாமல் பார்க்க…

“உங்க அம்மா வீட்டுக்குதான்… உன் கோபத்தையெல்லாம் தாங்குற சக்தி எனக்கு கிடையாதும்மா…. நானே கொண்டு போய் விட்டு வருகிறேன்… உனக்கு எப்போது தோணுதோ…. இல்லை இவங்க எல்லோருக்கும் நமக்கு நல்ல நேரம் வந்திருச்சுனு எப்போ தோணுதோ…. அப்போது வா “ என்று அவளைப் பார்த்தபடி பேச…

உர்ரென்று முகத்தை வைத்துக் கொண்டு அவன் பேசியது தீக்‌ஷாவுக்கு சிரிப்பை வரவழைத்தாலும் அடக்கியபடி… அவன் கையில் இருந்த கார்ச் சாவியைப் பறித்தவள்…. அங்கிருந்த சோபாவில் தூக்கிப் போட….

தன் மனைவியின் செயலில்….. விஜய் உள்ளம் குதுகலித்தாலும் வெளியில் காட்டிக் கொள்ளாமல் இருக்க… அப்போது……

சுனந்தா அழ ஆரம்பித்தாள்…

அவளுக்கு விபரம் தெரிந்ததில் இருந்து தீக்‌ஷாவோடு தான் இருக்கிறாள்… இந்த சில நாட்களாக தன் அத்தையைத் தேடியவள்…. இப்போது தன் அத்தை தங்களோடு வர வில்லை என்பதை உணர….

தீக்‌ஷாவும் வர வேண்டுமென்று அடம் பிடித்தாள்…. விஜய் சத்தியமாய் நொந்தே போய் விட்டான்….. விஜய்யின் முகத்தைப் பார்த்த தீக்‌ஷாவுக்கு சத்தியமாய் சிரிப்பை அடக்கவே முடியவில்லை….. இருந்தும் வந்த சிரிப்பை தன் வாய்க்குள்ளாகவே அடக்கியவள்…

ராதாவிடமிருந்து சுனந்தாவை வாங்கியபடி…

“சுனோ செல்லம்…. அத்தை…. டாக்டர் கிட்ட ஊசி போடப் போகிறேனாம்… நீயும் வந்தால் உனக்கும் போடுவாங்களாம்…. உனக்கு வலிக்கும்ல….. சோ நீ இப்போ அம்மா கூட போவியாம்…. அத்தை ஹாஸ்பிட்டல் போய்ட்டு…. சுனோவுக்கு சாக்கி எல்லாம் வாங்கிட்டு வருவேனாம்” என்று சமாதானமாய்ப் பேச…. அதில் சுனந்தாவும் சமாதானமாகிப் போக….. விஜய் நிம்மதியில் யாருக்கும் தெரியாமல் பெருமூச்சு விட்டான்…

எப்படியோ தீக்‌ஷா குடும்பம் சமாதானமாகி கிளம்ப…

அதன் பிறகு கலைச்செல்வி தீக்‌ஷாவிடம்….

சுரேன், யுகி… வெளியிலேயே சாப்பிடுக்கிறேனு சொல்லிட்டாங்கம்மா…. நீ அவனப் போய் சமாதனப்படுத்தி சாப்பிடச் சொல்லு….” என்றவளிடம்

ராகவேந்தர்

“ஆனாலும் உன் பையனுக்கு இவ்வளவு பிடிவாதம் ஆகக் கூடாது…” என்று கலைச்செல்வியை முறைக்க….

கலைச்செல்வி… அவரிடம்

“உங்க பிடிவாதம் அப்படியே வந்துருக்கு’ என்று பதிலுக்கு தன் கணவனை முறைத்தபடி…. அவர் பின்னே செல்ல….

தீக்‌ஷாவோ…

“அடேங்கப்பா… பையனோட பிடிவாதம்… இன்னைக்குதான் ரெண்டு பேருக்கும் கண்லயே தெரியுது போல… ரொம்ம்ம்ம்ம்ம்ப சீக்கிரம் கண்டுபிடிச்சுட்டாங்க” என்று மனதிற்குள் நினைத்தவள்…

“சும்மாவே நம்ம ஆளு சாமி ஆடுவான்…. ஹ்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்……. தீக்‌ஷா உன்னால சமாளிக்க முடியாதா “ என்று தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டவள்…. தன் அறைக்குப் போக…

இவள் நினைத்ததைப் போலதான் அவனும் இருந்தான்….

இவள் உள்ளே வந்து விட்டாள் என்று உணர்ந்தும்… கண் திறக்காமல் படுத்திருந்தான்… அவன் படுத்திருந்த விதமே…. அவன் இன்னும் கோபத்தில் இருக்கிறான் என்பதை உணர்ந்தியது….

கட்டிலின் குறுக்கே… படுத்திருந்தவன்….கால்களை தரையில் ஊன்றியபடி நெற்றியில் கையை குறுக்கே போட்டபடி…..கண் மூடிப் படுத்திருக்க…

அவனுக்கு பிடிக்காது என்று தெரிந்தே….. கதவை டமாரென மூடியபடி…. தாழ்ப்பாளைப் போட… விஜய் அப்போதும் கண் திறக்க வில்லை….

“சார் நெற்றிக் கண்ணைத் திறக்க வில்லையே…. இது இன்னும் ஆபத்தாச்சே” என்று அவனின் அருகில் போய் நின்றவள்….

“ம்ஹ்க்க்ம்ம்” என்று செரும… அதிலும் திரும்பாதவனாய் இருக்க….

”தீக்‌ஷா இனி வேலைக்காகாது” என்று தனக்குள்ளாகவே சொல்லிக் கொண்டவள்….

கொஞ்சம் கூட தாமதிக்காமல்… அவன் மேலே அப்படியே விழ…. திடுக்கிட்டு விஜய் கண் திறக்க…

கண் சிமிட்டியவள்… அவனின் இருபுறமும் கைகளை ஊன்றியபடி…. அவன் மேல் முழுவதும் சரியாமல்… அவனைப் பார்த்து காதலாய்ச் சிரிக்க…..

”நீ இன்னும் போகலையா…. நான் உன் அம்மா வீட்டுக்கு அவங்களோடே போய்ட்டேன்ல நினைத்தேன்” என்று நக்கலாய்ப் பெச…

சட்டென்று அவன் மேல்……. தன் மேனி முழுவதும் படுமாறு விழுந்தாள் தீக்‌ஷா

விஜய்யின் தேகம் மனைவியின் ஸ்பரிசத்தை முழுமையாக உணர…….. அதன் வீச்சில் கொஞ்சம் தடுமாறியவனாய்,,,,

“என்ன…டி.... “ என்றான் குரலில் கடுமையைக் காட்டியபடி… இருந்தும் அவன் குரல்…. மென்மையைப் பூசி இருக்க….

“ஒண்ணுமில்லை……. “ என்று தோளைக் குலுக்கியவள்…. அவனின் கையை எடுத்து தன்னை சுற்றிப் போட்டவள்……… அவன் இதழ்களை நோக்கி குனிய…

“விடுடி….” என்று முகத்தைத் திருப்பியவன்…. பட படவென பொறிந்தான்

“நான் கோபமா இல்லைனா…. அத்தை சொல்றாங்க…. அம்மா சொல்றாங்கனு அவங்க பின்னாடிதானே போயிருப்ப…. என்னைப் பார்த்தால் அலையிறவன் மாதிரி தெரியுதா…. எனக்கு ஒண்ணும் உன் சமாதானமும் தேவையில்லை… வேற ஒண்ணூம் தேவையில்லை… என்றபடி எழப் போக…

அவனால் எழ முடியவில்ல… எழ முடியவில்லை என்றெல்லாம் சொல்ல முடியாது… ஆனால் தீக்‌ஷா அதைச் செய்ய விடாமல் அவனை தடுத்து நிறுத்தும் படி… அவனை இன்னும் இறுக்க… பேசாமல் மீண்டும் படுத்தான்…

“ரொம்ப பண்ணாதீங்க அத்தான்….” தீக்‌ஷா சலித்தவளாய் உதடு சுழிக்க….

“நான் ஒண்ணுமே பண்ணலடி” என்று விஜய் நக்கலாயும் ஏக்கமாயும் சொல்ல….

“பாருடா…. விருமாண்டி கூட காமெடிலாம் பண்றாரு…” என்றபோதே அவன் முறைக்க…

”5 செகண்ட் தான் டைம் தருவேன்…. அதுக்குள்ள நீங்களே சமாதானம் ஆகி சரண்டர் ஆகீட்டீங்கன்னா… தப்பிச்சீங்க்க……. இல்ல…” அவள் நிறுத்தினாள்

“இல்லைனா என்ன பண்ணுவ….. “ சவாலாய்த்தான் கேட்டான்… இருந்தும் அவனுக்குள் இருந்த அவன் மனசாட்சி…. “விஜய் நீ அடங்கவே மாட்டியாடா… உன் ஈகோவை இப்போதான் காட்டனுமா…. நீ இப்படியே பண்ணிட்டு இரு,,, அவ அம்மா வீட்டுக்கே கெளம்பப் போறா…… அப்புறம் அவ காலில் தான் விழப் போறடா நீ… “ என்று மனசாட்சி எச்சரிக்க….. அதில் சுதாரித்தவனாய்..

“சும்மா 10 நிமிசம்…. அவ என்னதான் பண்றானு பார்ப்போம்” என்று மனசாட்சியை அடக்கியவன்…. மனைவியைப் பார்த்தபடியே இருக்க….. அவளோ அவன் காது மடலைக் கடித்தபடி…

“யூ நோ இந்தர்….. நான் இன்னும் பச்சப் பாப்பா இல்லை….. அது உங்களுக்கும் தெரியும்….. நீங்களா வந்தா சமாதானம்… இல்லை சேதாரம்… எதுனு முடிவு பண்ணிக்கங்க” என்றவளின் குரல் அதிரடியாக இருந்தாலும்…. அதில் நாணமும் இருக்க…

அவளின் பேச்சில்… விஜய்யை மீறி…. அவன் முகத்தில் இளநகை தோன்றி மறைந்தது…..

”ஹா…. சமாதானம் இல்லைனா சேதாரமா…யாருக்கு எனக்கா….. கிழிச்ச” என்றவனின் கை அவனை மீறி அவள் தேகத்தோடு விளையாட ஆரம்பித்திருக்க….

அதை உணர்ந்த தீக்‌ஷா….

“என்ன நக்கலா” என்றவளின் வார்த்தைகளில்

“நீ இன்னும் பாப்பாதான்….“ என்றவனின் குரலில் இருந்த உல்லாசம் அவன் கைகளையும் தொற்றிக் கொள்ள…..

இப்போது தன் மனைவியை தனக்குக் கீழ் கொண்டு வந்திருந்தான்…..

“யார் சொன்னா நான் இன்னும் பாப்பாதானு….. எனக்கு எல்லாம் தெரியும் …. என்று ரோசமாகச் சொன்னவள்…

“எனக்கு ஒண்ணும் தெரியலைனு நிங்க சொன்னீங்கன்னா… சொல்லிக்கொடுத்த டீச்சர் சரி இல்லை… எனக்கு கற்பூர புத்தி….” என்றவள்…

“உங்களுக்குத் தெரியுமா… நான் 12 த் மேக்ஸ்ல… 200 அவுட் ஆஃப் 200” என்று பெருமையாகச் சொல்ல

விட்டால் இந்த நேரத்தில் இவள் சாரகேசையும் இழுப்பாள் என்று நினைத்தவன்… வேகமாய்….

”உன்னை இந்த விசயத்திலயும் ஃபுல் மார்க் வைக்கிறேன்… போதுமா… நீ பேச்சைக் குறை….” என்றவனிடம்

“செயல்ல நீங்க காட்டுங்க…. “ என்று விடாமல் பேசியவள் வாயில் கைவைத்து மூடியவன்…

“அடங்கவே மாட்டியாடி…. ” என்று அவள் கழுத்துவளைவில் தன் பாடத்தை ஆரம்பிக்கப் போக…

தன் இதழை மூடியிருந்த அவனது கைகளை பிரித்தவள்…

“டீச்சர் சரி இல்லை பாஸ்….. பட் ஸ்டூடன்ட் புத்திசாசாலியாக்கும்…. சொல்லிக் கொடுத்த பாடத்தை என்னைக்கும் மறக்க மாட்டாள் இந்த தீக்‌ஷா’ என்றபடி…. அவனின் அழுத்