அன்பே நீ இன்றி 52

அத்தியாயம் 52:

காரை விட்டு இறங்கிய தீக்‌ஷா…. தன்னை எதிர்பார்த்து காத்திருந்த 2 குடும்பத்தினரையும் சந்தோஷத்தோடு பார்த்தவள்…. தன் அன்னையைப் பார்க்க……. ஆனந்தம் முகமெங்கும் ஜொலிக்க நின்ற தன் அன்னையைக் கண்டவளுக்கு அவளின் மடியில் புதைய வேண்டும் போல் இருக்க…. விஜய்யை விட்டு தன் அன்னையை நோக்கி வேக நடை நடந்தவளை விஜய்யின் கைகளின் அழுத்தம் தடுத்து நிறுத்தியது….

கணவனைப் புரியாத பார்வை பார்க்க….. அவனது அழுத்தமான பார்வையோ….

“உன் குடும்பத்தை பார்த்த உடனே கழட்டி விட்டுட்டு ஓடப் பார்க்கிறியா… ஒழுங்கா என் கூட வா” என்று சொல்லாமல் சொல்ல… அதைப் புரிந்தவளாய் தீக்‌ஷா அவனோடு நடந்தாள்…

ஆனால் 2 அடி எடுத்து வைத்திருக்க மாட்டாள்….. கால் தடுக்கி மடங்கி உட்கார…. விஜய் வேகமாய்ப் பிடித்து விட்டான் தான்… ஆனாலும் அவள் வலியில் முகம் சுருக்க…. இரு குடும்பத்தினரும் அவர்கள் அருகே ஓடி வந்து விட்டனர்… பதறியபடி…

ஓடி வந்த ஜெயந்தி… தன் மகளின் அருகே உட்கார்ந்தபடி…

“என்னடா பார்த்து வரக் கூடாது என்ன அவசரம்…. “ என்று மகளின் காலைப் பிடித்து தேய்த்து விட்டவளுக்கு மனதிலோ…

“இப்படி விழுந்து விட்டாளே” என்ற சஞ்சலம் வந்து போக… அதே கவலையோடு தன் மகளைப் பார்க்க….

தன் தாயை தன் அருகில் வர வைத்து விட்ட துள்ளலில்….

“அம்மா…. ஒண்ணும் பிரச்ச்னையில்லை.. லைட்டா வலிக்குது அவ்வளவுதான்…” என்று தடுமாறியபடி எழுந்து… ஒரு காலைத் தூக்கியபடி…. ஒரு அடி எடுத்து வைக்க… விஜய் மற்றவர்களிடம்….

“நீங்க எல்லோரும் முன்னே போங்க… இவள நான் தூக்கிட்டு வருகிறேன்…” என்று சொல்ல… அதன் படி அனைவரும் முன்னே… போக… மற்றவர்கள் சில அடி தூரம் போனபின்… முறைத்தான் தீக்‌ஷாவை…

“உன்னை…” என்றபடி ஒரே அள்ளளில் தன் கைக்குள் கொண்டு வந்தவன்…

“எங்கருந்துடி கத்துகிட்ட இந்த நடிப்ப …. ஆஸ்கார் அவார்டே கொடுக்கலாம் உனக்கு…. தூக்குடான்னா தூக்கப் போறேன்… அதுக்கு இத்தனை சீன்… இத்தனை ஆர்ப்பாட்டமா….. ”

கண் சிமிட்டினாள் தீக்‌ஷா…

”கண்டுபிடிச்சுட்டீங்களா….. அம்மாகிட்ட என்னால போக முடியலை…. அம்மாவை என் பக்கத்தில் வரவச்சுட்டேன் பார்த்தீங்களா” என்றவள்……

“அத்தான் எல்லோர் முன்னாலயும் என்னை உங்கள தூக்க வைக்கிறேனு சொன்னேன்ல… எப்புடி… அதிலயும் ஜெயிச்சுட்டேன்ல” சிறு குழந்தை போல் சவாலில் ஜெயித்ததைச் சொல்லிக் காட்ட…

“நீ ஏற்கனவே ஜெயிச்சுட்டடி….” என்று மனதுக்குள் மட்டும் சொல்லிக் கொண்டவன்….. ஆனால் தீக்‌ஷாவைப் பார்த்து புன்முறுவல் மட்டும் செய்தான்…..

”பாவம் உங்க அம்மா… நீ பண்ணிய வேலையில அவங்க முகமே மாறிப் போயிருச்சு… இனிமேலும் கோவில் கோவிலா போறதை நிறுத்த மாட்டாங்க போ…” என்றவன்… ஏக்கமாய்

”என்ன ஒரு குறை…. சேலையில் இல்லாமல்… சல்வார்ல இருக்க…. நேத்து போல புடவையிலே இருந்திருந்தால்….” என்றவனின் கை அவனின் ஆதங்கத்தை காட்டுவது போல்… அழுத்தம் கூட்ட….

“ஹேய் புருசா…. ரொமான்சை எல்லாம் ரூம்ல வச்சுக்கலாம்…” என்ற போதே வாயிலும் வர….. தீக்‌ஷாவை இறக்கி விடப் போனான் விஜய்….

கலைச்செல்வி..

“வேண்டாம் விஜய்….. உள்ள வந்தே இறக்கி விடு… “ என்று தன் மகனையும் தன் மருமகளையும் ஆரத்தி எடுத்து வரவேற்றவள்… உங்களுக்கு வந்த சோதனை எல்லாம் இதோட போய்டனும்… என்று நெட்டி முறித்து உள்ளே அனுப்ப…

“இந்த உலகத்தில் என் நாடகத்தையும் நம்புற ஜீவன் இருக்காங்க விஜய் அத்தான்…. இப்படி ஒரு அத்தை எனக்கு கிடைக்க கொடுத்து வைத்திருக்கனும்…. என்ன பண்ணினாலும் நம்புறாங்க” என்று தன் கணவனிடம் அவன் அம்மாவைப் பற்றி கிண்டல் அடிக்க….. அதை விஜய் முறைத்து ரசிக்க என… தம்பதி சகிதமாய் உள் நுழைந்தனர்….. நமது நாயகனும் நாயகியும்

உள்ளே வந்த தீக்‌ஷாவை அங்கிருந்த சோபாவில் அமர வைத்தவன்…. தானும் அவள் அருகில் அமர்ந்தபடி ”அரை மணி நேரம் தான் உனக்கு டைம்… ஏதாவது சாக்கு சொல்லிட்டு ஒழுங்கா மேல வந்து சேரு…” என்று யாரும் அறியாமல்…. கட்டளை போல் சொல்ல….

”வரலேன்னா” என்று தீக்‌ஷா புருவம் சுருக்க

‘1 மணி நேரம் ” என்று அவள் வழிக்கே விஜய் வந்தான்…. இப்போது அவன் குரலில் கெஞ்சலே இருக்க….. தீக்‌ஷாவுக்கு அது போதாது…..

“அதுக்கும் மேல போனதுனா” உதட்டில் புன்னகையை மறைத்தபடி… அப்பாவியாய் விஜய்யை பார்க்க…

“ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ம்ம்ம்.. நீ வரவே வேண்டாம்” என்றவன் வேகமாய் எழுந்து…. அதே வேகத்தோடு மாடி ஏறி தன் அறைக்குள் புகுந்தான்….

தீக்‌ஷா சிரித்தபடி…. தன் கணவனையே கண் மறையும் வரை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்…

அதன் பின்…. ஒரே அன்பு மழைதான்…. கண்ணீர் மழைதான்… தாய் தந்தை .. அண்ணன்… அண்ணி… என அனைவரின் பாச மழையில் நனைந்தவள்…. அவர்களை தனது வழக்கமான துள்ளளான பேச்சில் குதுகலப்படுத்தியவள்…. தன் புகுந்த வீட்டினரையும் மறக்க வில்லை… விஜய் தீக்‌ஷா வந்த நேரம், கிட்டத்தட்ட நண்பகல் 3 மணி.. அனைத்துப் பரிசோதனைகளும் முடித்து வர…. இத்தனை மணி ஆகி இருந்தது…..

கணவன் சொன்ன அரை மணி முடியும் தருவாயில்… கலைசெல்வியிடம்

“அத்தை… ஹாஸ்பிட்டல்ல குளிச்சது….. நான் குளிச்சுட்டு வருகிறேன்… பூஜை ரூம்ல விளக்கேத்தனும்..” என்று அந்த வீட்டின் மருமகளாய் மாறி அவர்களுக்கு ஐஸ் வைத்தவள்…. வேகமாய் எழப் போக…

அருகில் அமர்ந்திருந்த யுகேந்தர் …..

“தீக்‌ஷா… அண்ணனை வரச் சொல்லவா’” என்று இழுக்க….

“எதுக்குடா அவர்” என்று புரியாமல் பார்வை பார்க்க…

“உனக்குதான் கால் ஸ்லிப் ஆகிருச்சே…. உன்னால நடக்க முடியுமா” என்று எதிர் கேள்வி கேட்டவனைப் பார்த்து… ’ ஈ ‘ என்று இளித்தவள்..

“இப்போ கொஞ்சம் பரவாயில்லை….” என்று சமாளித்தபடி…

“இல்ல அந்த அளவு வலி இல்லை….….. நீ வேணும்னா… எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணு..” என்று அவனை எழுப்பி அவன் தோளைப் பிடித்தபடி… லேசாய் கால் சாய்த்தபடி நடக்க…

மாடிப்படி ஏறும்போது யுகி பெருமையாக

“பார்த்தியா… நீ போட்ட நாடகத்தை நான் எப்படி கண்டினியூட்டி மிஸ் ஆகாம மெயிண்டைன் பண்றேனு பார்த்தியா” என்க

”பார்த்துடா… எனக்கு கண்டின்யூட்டி மெயிண்டைன் பண்றத விடு…… உன் நாடகத்தோட கண்டினியூட்டி என்னாச்சு….. என்று கேட்க

“ஹா… அதெல்லாம் செம சூப்பரா போகுது…………… என் ஹீரோயினோட என்னைச் சேர்த்து வைக்கிறதுக்கு எல்லா வில்லன்களும் பச்சைக் கொடி காட்டிட்டாங்க…” தெனாவெட்டாகச் சொன்னான் யுகி…. அவன் சொல்லி முடிக்கவும்… மாடிப்படியின் கடைசிப் படியும் வர சரியாக இருந்தது…

“ஓ… ஹீரோ ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கீங்க போல….. வில்லன்களை எல்லாம் விடு…. ரொம்ப ஆடுன….. உன் ஹீரோயின விட்டே சிகப்பு கொடி காட்ட வச்சுருவேன்….. ” என்று கண்களை உருட்டி… யுகியை மிரட்ட…..

யுகி உண்மையிலேயே அதிர்ந்து விழித்தான்…. வழக்கம் போல் தன் தோழியிடம்….. தன்னடக்கமாய் மாறி,,,

“ஏன்… ஏன் தீக்‌ஷா… உனக்கு இந்த கொல வெறி….. எப்போது இருந்து உனக்கு இந்த வில்லத்தனம்” அப்பாவியாய்க் கேட்க…

“வில்லன் என் புருசன்னா… நான் வில்லிதானேடா…. “

“அடிப்பாவி….” என்றவன்…

“போம்மா போ…. உங்க சங்காத்தமே எனக்கு வேண்டாம்…..” என்று அவளின் அறையை நோக்கி கை காட்ட…

”அது… இப்போ சொல்லு பார்க்கலாம்…. உங்க அண்ணன் ஹீரோவா… வில்லனா…” என்று மிரட்டிச் சிரிக்க…

“நீ ஹீரோயின்மா… உன்னைக் மேரேஜ் பண்ணினதுனால…. அவர் ஹீரோம்மா… இது போதுமா… இன்னும் வேற ஏதாவது சொல்லனுமா” என்றவன் விட்டால் போதுமென்று படி இறங்கிப் போயே போய் விட்டான்…

யுகியை ஒரு வழி பண்ணிவிட்டு…. தங்கள் அறையினுள் நுழைந்த தீக்‌ஷா… விஜய் குளியலறையில் இருப்பதை உணர்ந்தவள்… கட்டிலில் அமர்ந்து … அறையை விழி சுழற்றி நோட்டமிட்டாள்……….. அவளின் சுவர் கிறுக்கல்கள்.. அவளது புகைப்படம்…….. மட்டுமே இருக்க… தாங்கள் இருவருமாய் சேர்ந்த புகைப்படம் எதுவும் இல்லை….. அது ஏனென்று ஓரளவு யூகித்தவளுக்கு…. பார்வதி சாரகேஷ் நினைவுகளும் வந்து போயின…..

காரில் வரும் போதே விஜய், பார்வதி- சுரேன் திருமணம் பற்றி சொல்லி இருந்தான்…. பார்வதியைப் பற்றி சொல்லும் போதே சாரகேஷ் – அகல்யா திருமண விபரமும் தெரிந்து கொண்டாள்….

ஆனால் விஜய்…. இவள் வீட்டைப் விட்டுப் போன நிகழ்வுகளை எல்லாம் சொல்லவில்லை… தேவையானவற்றை மட்டும் சொல்லி… அதிலிருந்தே அவளை யோசிக்க வைத்தான்…..

அவள் இந்த யோசனையில் இருக்கும் போதே…. விஜய்…. வெளியில் வர…… அவனைப் பார்த்தபடியே நின்று கொண்டிருதாள்…..

ஈர மேனியுடன்….. ஒரு கையால் தலைக் கேசத்தை கோதியபடி வந்தவன்.. மனைவி கொடுத்த மணி நேரத்திற்குள் வந்ததை மனதுக்குள் மெச்சியபடி….. அவளின் அருகே வந்தவன்…. அவளை இழுத்து பின்னால் திருப்பி தன்னோடு சேர்த்து அணைக்க…. தீக்‌ஷா அளவாய் அடங்கினாள்.. அவனுக்குள்…

கணவன் என்ற உரிமையும்…. அவன் மேலிருந்து வந்த சோப்பின் சோப்பின் மனமும்…. குளிப்பதற்கு முன் செய்த சவரத்தால்… ஆஃப்டர் சேவ் லோசனின் மணமும் தீக்‌ஷாவுக்குள் தானாகவே மயக்கத்தைக் கொடுக்க…… அவனுக்கு வசதியாக…. தன் வலது கரத்தை விஜய்யின் பின் கழுத்தில் போட்டபடி…. அவனின் வெற்று மார்பில் சாய……. அவளின் சரணடைதலில் அவளின் கணவன் வேகமாய் முன்னேறினான்…….. அவளது கழுத்து வளைவில் தன் இதழால் பயணம் செய்ய ஆரம்பித்தவன்…….. அவளின் காதில்.. அவளின்றிய தன் ஏக்கத்தை பாடலாக சொல்ல ஆரம்பித்தான்,……

“I can't win, I can't reign.

I will never win this game without you, without you.

I am lost, I am vain. I will never be the same without you, without you.

I won't run, I won't fly. I will never make it by without you, without you.

I can't rest, I can't fight . All I need is you, & I without you, without you.

Oh oh oh, you, you, you, without you.

You, you, you

without you.

Can't erase, so I'll take blame.

But I can't accept that we're estranged, without you, without you.

I can't quit now, this can't be right.

I can't take one more sleepless night, without you, without you.

I won't soar, I won't climb.