அன்பே நீ இன்றி-50

அத்தியாயம் 50:

விஜய் பில்டர்ஸ் அலுவலகத்தில்.. மாலை 6 மணி

கிட்டத்தட்ட அலுவலகமே காலியாகி இருக்க….. கிளம்பலாம் என்று முடிவெடுத்த பார்வதி….. சுரேந்தரின் அறையை திரும்பிப் பார்த்தாள்….

பார்வதி இந்த அலுவலகத்தில் சேர்ந்த பிறகு… இன்னும் சாரகேஷ் எச்சரிக்கையாக இருந்தான்…. பார்வதி சுரேந்தரோடு வேலை பார்ப்பதில் கொஞ்சம் அண்ணனாகத் சாரகேசுக்குக் கொஞ்சம் தயக்கம்…. தானே கொண்டு போய் விட்டு தானே கூட்டியும் வந்தான்… சுரேந்தருக்கு கூட இதில் கோபம் தான்…

பார்வதியிடமும், விஜய்யிடமும் தன் முமுறலைச் சொல்ல….

பார்வதியால்…. சுரேந்தரையும் சமாதானப்படுத்த முடியவில்லை… சாரகேசிடமும் பேச முடியவில்லை….

விஜய்தான் சுரேந்தரை சமாதனப்படுத்தும் விதமாக…

“டேய் நீயும் அண்ணன் ஸ்தானத்தில இருந்து பாருடா…. நம்ம ராதாவை இப்படி கல்யாணத்துக்கு முன்னால தீபனோட தனியா அனுப்பி இருப்போமாடா…. சாரகேஷ் நிலைமையையும் புரிஞ்சுக்கோடா” என்ற போது….

சுரேந்தருக்கு ஒன்று மட்டும் தான் தோன்றியது…

தீக்‌ஷா எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் விஜய்யைப் பார்க்க வந்ததை எல்லாம் நினைத்தவன்…. இவளும் தீக்‌ஷா ஃப்ரெண்ட்தானே…. அவளுக்கிருக்கிற துணிச்சல்ல ஒரு பங்காவது இருக்குதா… அண்ணா… ஆட்டுக்குட்டினு…. என்ற பெருமூச்சுதான் அவனுக்குள் தோன்றியது….

இன்றும் சாரகேஷ் வரவிற்காக காத்திருந்தவள்…. அவன் வருவதற்கு முன் சுரேந்தரிடம் வழக்கம் போல் செலவிடும் 10 நிமிடங்களை எதிர்நோக்கி காத்திருந்தாள்….

சுரேந்தர் அன்று சீக்கிரமாகவே அழைக்க… வேகமாய் அழைபேசியை எடுக்க

“பாரு இன்னைக்கு கொஞ்சம் வேலை இருக்கு…. 1 மணி நேரம் எக்ஸ்ட்ரா ஆகும்” என்று சொல்லிவிட்டு…. அவள் பதிலைக் கூட எதிர்ப்பார்க்காமல் போனை வைக்க….

பார்வதி நின்றது…. சுரேந்தர் முன் தான்…

”சுரேன்….. மணி 6 ஆகப் போகுது…. அண்ணா வேற வந்துட்டு இருப்பார்….. 6 மணிக்கு மேல அப்படி என்ன வேலை…. எங்க அண்ணா வந்தா நான் போய்ட்டே இருப்பேன்… கம்பெனி டைமே 6 தானே….. அதுக்கும் மேல ஒரு நிமிசம் கூட இருக்க மாட்டேன்… இதெல்லாம் சொல்லித்தான் இங்க வேலையில சேர்ந்தேன்…” என்று பொரிந்து தள்ள….

புருவம் தூக்கிப் பார்த்தான் சுரேந்தர்….

“என்ன” என்பது போல் இவளும் பார்க்க…

”நான்கிறதுனால இப்படி பேசறியா… இல்ல எல்லார்கிட்டயுமே இப்படித்தான் பேசுவியா…… ”

முறைத்தாள் பார்வதி…

“நீங்கன்றதுனால இவ்வளவு விளக்கம்… இல்லைனா…. ஜஸ்ட் மெயில் பண்ணிட்டு போயிட்டே இருப்பேன்….. போதுமா”

“துணிச்சல் தான்…. ஆனா இதெல்லாம் என்கிட்ட காட்டு… உங்க அண்ணன்கிட்ட காட்ட வேண்டியது தானே……. எங்கயாவது வெளியில் போகாலாம்னு கூப்பிட்டால்…. வந்துராதா…. சரி… ஆஃபிஸ் போகும் போதும் வரும் போது ஒண்ணா போய் வரலாம்னு பார்த்தா.. உங்க அண்ணா அதுக்கும் தடா சொல்லிட்டாரு… ஆமா அப்படி என்ன பண்ணிடுவேன்னு உங்க அண்ணன் நெனச்சுட்டு இருக்காரு….. கல்யாண நாள் குறிக்கிறதுலயும் இன்னும் பிரச்சனை அவரால…. என்ன நெனச்சுட்டு இருக்காரு….. “ என்று சொன்னவன்….

“இன்னைக்கு 7’0 க்ளாக் வரைக்கும் நீ என் கூடத்தான் இருக்கனும்…” என்று கட்டளை போல் கூறியவனை நோக்கி அதிர்ந்து பார்த்தவளை….

“என்ன………..லுக்……… வில்லனைப் பார்க்கிற மாதிரி பார்க்கிற” என்று சிரித்தான் சுரேந்தர்….

அவன் வேண்டுமென்றே வம்பிழுக்கப் பார்க்கிறான் என்று உணர்ந்த பார்வதியும்…. இப்போது…

“நீங்க என் ஹீரோ சுரேன்…. “ என்று கண்ணடிக்க…

அலுத்தவனாய்…

“எனக்கு இந்த ஹீரோ போஸ்ட்டெல்லாம் வேண்டாம்… நீ பேச்சை மாத்தாத… எனக்காக டைம் ஸ்பெண்ட் பண்ணுவியா இல்லையா அதை மட்டும் சொல்லு” என்று கராறாய் இருக்க….

“சுரேன்… இது என்ன பிடிவாதம்….. அண்ணா இப்ப வந்துருவாங்க…. அப்புறம் எப்படி…..” என்று சாரகேசை முன்னிறுத்த…

“உங்க அண்ணா இப்ப வரமாட்டார்……… இன்னைக்கு உன்னைக் கூப்பிடக்கூட கூட வரமாட்டார்.. நான் தான் உன்னைக் கூட்டிட்டு போகணும்…” என்றபோதே சாரகேஷும் பார்வதிக்கு போனை அடித்தான்…

“பாரு நான் வர லேட் ஆகும்…. நீ சுரேன் கூட போய்டும்மா” என்றவன் அவள் பதிலைக் கூட எதிர்பார்க்காமல் போனையும் வைத்து விட்டான்…

பார்வதி தன் கண்களை விரித்து சுரேந்தரை ஆச்சரியமாகப் பார்க்க…

“போன்ல உங்க அண்ணாதானே… ரீசன் என்னனு தெரிய வேண்டுமா… எங்க அண்ணா உங்க அண்ணா முன்னால இருக்கிறார் இப்போ…. அதுனாலதான்….”

“என்னது..” என்று வாய் பிள்ந்தவளை…

“சாரகேஷ்-அகல்யா மேரேஜ் டேட் குறிக்காமல் எங்க அண்ணா திரும்ப மாட்டார்…. எங்க அண்ணா ஒரு விசயத்தை கையில எடுத்தார்னா… அதை முடிக்காமல் வைக்க மாட்டார்..”

அதைக் கேட்ட பார்வதி நக்கலாகச் சிரித்தாள்….

“எதுக்குடி இந்த சிரிப்பு…. அதுவும் நக்கலா…. தீக்‌ஷா விசயத்துல எங்க அண்ணா சறுக்கியிருக்கலாம்….. அதுனால எங்க அண்ணா எல்லா விசயத்திலயும் கோட்டை விட மாட்டார்….” என்று கோபமாய்ச் சொல்ல…

“நான் அதை நினைக்கல….. விஜய் அத்தான் எங்க அண்ணாகிட்ட போய் பேசப் போறாருன்னா…. நீங்க அந்த அளவு வீட்ல சீன் போட்டுட்டு இருக்கீங்களா என்ன…..” என்று சுரேந்தரின் காலை வார….

அதற்கும் சலித்தான் சுரேந்தர்….

“எனக்காகலாம் இல்லை… தீக்‌ஷாவுக்காக….. தீக்‌ஷா அகல்யா பற்றி சொல்லி இருப்பாள் போல.. “

“ஓ….. “ என்றவள்… உடனே

”தீக்‌ஷா எப்படி இருக்கா…… என்கிட்ட ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டேங்கிறாள்….. நல்லாத்தான் இருக்கேன்றா…. உங்களுக்கு எப்படி தெரியுது…. விஜய் அத்தான் அவகிட்ட பழைய மாதிரி நடந்துக்கிறாரா…” என்று தன் தோழியின் கவலையில் பேச ஆரம்பிக்க…

சுரெந்தர் இருந்த பொறுமை எல்லாம் போய்… அவளின் அருகில் வந்து விட்டான்….

“என்னைப் பார்த்தால் எப்படி தெரியுது உனக்கு…. ஒருத்தன் உனக்காக ஏங்கி… அம்மா தாயேனு உன்னை கெஞ்சி பிடிச்சு வச்சிருந்தா… அண்ணா… அத்தான்…. தீக்‌ஷானு… உலகத்தை பத்தியெல்லாம் பேசு… உன் முன்னால இருக்கிறவனப் பற்றி பேசுறியா…. போன்ல மட்டும் கொஞ்சு…. “ என்றவன் ஆரம்பித்த போது இருந்த குரலில் இருந்த சுருதியின் வேகம்… முடிக்கும் போது காதலனாய்க் கனிந்திருக்க….

பார்வதியும் அவர்களுக்கான காதல் உலகில் சஞ்சரித்தவள்

“இப்போ என்ன… என் சுரேனைக் கவனிக்கனும் அவ்வளவுதானே….” என்றபடி அவன் தலைக் கேசத்தை தன் கைகளால் சரி செய்து விட்டவளை….. ஆசையாக பார்த்த சுரேந்தர்….இப்போது கள்வனாக மாறியபடி….

“ஹ்ம்ம்ம்ம்ம்ம்……. நல்லா கவனி….. ” என்று பார்வதியைக் இடையில் கையை வைத்து அவளை மேஜையின் மேல் அமர வைத்தவன்…..தைரியமாய் அவள் கன்னத்தில் தன் இதழ் பதித்தும் விட…. அதிர்ந்த பார்வதி….. அவனைப் பிடித்து தள்ளி விட்டு இறங்கிப் முயற்சிக்க…. அவளால் முடிய வில்லை… காரணம் சுரேந்தர் அவளை நகர விடாதவாறு சிறை பிடித்திருக்க…. முறைத்தாள்…

அதற்கெல்லாம் அசராமல் சுரேந்தர் இருக்க….

”சுரேன்…” என்று சொன்னவள் குரலும் நெகிழ்ந்து இப்போது வலுவிழந்து போய் இருக்க….

தன் பெயர் சொன்ன அவளின் இதழுக்கு………. தன் இதழால் மென்மையாக பரிசளித்த சுரேந்தரை தடுக்கும் நிலை போய் அதில் ஆழ்ந்து விட்டாள் பார்வதி…………

அவனாக விலகும் வரை…. பார்வதியும் அதே நிலையில் இருக்க…. சுரேந்தர் அவனாகவே தன்னை மீட்டெடுத்து…. தன்னவளை அணைத்தான்………..

அவனின் அணைப்பில் இன்னும் மோன நிலைக்குப் போனவளை….உணர்ந்த சுரேந்தர்…

“ஹேய் ’பாரு’…. டெய்லி…. எனக்கு இந்த பரிசு கிடைக்குமா…. நம்ம கல்யாணம் ஆகிற வரை..” என்று கிறக்கமாய் கேட்டான் சுரேந்தர்…

பார்வதியோ அவனை விட ஒரு படி மேலே போய்..

“மேரேஜுக்கு அப்புறம் இது கூட வேண்டாமா…” என்று தான் இருந்த நிலையிலும் அவனை வம்புக்கு இழுக்க…

வாய் விட்டு சிரித்தவன்…..

“மேரேஜுக்கு அப்புறம் மொத்தமாய் உன்னை எடுத்துக்கிருவேன்…. இந்த பரிசெல்லாம் யாருக்கு வேண்டும்…..” என்றவனின் வார்த்தைகள் தந்த தாக்கத்தை அவன் கைகள் அவள் இடையிலும் பதிய வைக்க முயல… பார்வதி…..அப்போதுதான் தன் நிலை உணர்ந்தவளாய்….. அவனை விட்டு விலகினாள்….

சுரேந்தரும் அவள் நிலை உணர்ந்தவனாய் அவளை விட்டு தள்ளி நின்றவன்….

“சரி நாம ஒரு ரெஸ்டாரெண்டுக்கு போகலாம்.. அதுக்கப்புறம் உன்னை வீட்ல ட்ராப் பண்ணுகிறேன்…” என்றபோது அவன் காதலியிடமிருந்து….

“சரி” என்ற குரல் கூட கம்மலாய் வெளி வந்தது,,,… ஏதோ தப்பு செய்து விட்டவள் போல… அவளின் முகத்தை நிமிர்த்தியவன்

“பாரு…. என்னைப் பாரு….. உனக்கு பிடிக்கலையா…. பிடிக்கலைனா இனி பக்கத்தில நெருங்க மாட்டேன்…. ” என்றவன்…

“மேரேஜுக்கும் முன்னால…. என்று முன்னெச்சரிக்கை முத்தண்ணாவாக சொல்லி அப்பாவியாய் தன் முன் நின்றவனைப் பார்த்து பார்வதியும்….

”அதுக்கபுறம்…. என் பெர்மிஷன் வேண்டாமா சாருக்கு….” என்று இடுப்பில் கைவைத்து சிலிர்த்தவளை…..

“சரி விடு… உனக்குப் பிடிச்சிருந்தாலும் பக்கத்தில நெருங்க மாட்டேன்,, போதுமா” என்று குறும்பாய் அவளை மீண்டும் இழுத்தவனை…..

“பார்க்கலாம்…” என்று அவளும் சிரிக்க…. சுரேந்தரும் அதில் கலந்தான்…… அதன் பின் இருவருமாய்…. அந்த அலுவலகத்தை விட்டு கிளம்பினர்….

----

அதே நேரம் விஜய், சாரகேஷ் மற்றும் அகல்யாவோடு பேசி முடித்திருந்தான்….

சாரகேஷ் இப்போதும் அவன் முடிவில் இருந்து மாற வில்லை….

விஜய் விடாக்கண்டனாக இருந்தால் அவன் கொடாக்கண்டனாக இருந்தான்….

“இல்ல விஜய்… என் முடிவு இதுதான்… பார்வதிக்கு மேரேஜ் முடியட்டும்.. அம்மாவ சமாளிக்கிறது என்னோட பொறுப்பு….. ப்ளீஸ் என்னைக் கம்பெல் பண்ணாதீ