அன்பே நீ இன்றி 48

அத்தியாயம் 48:

இரவு 9 மணி ஆகியிருக்க…. விஜய் தனது அலுவலக அறையில் இருந்து அப்போதுதான் தன் அறைக்கு வந்திருந்தான்………….

தீக்‌ஷா வேலைக்கு செல்ல விரும்புவதாக தீபன் வந்து கூறியதும்….

”திடீரென்று ஏன் இந்த முடிவுக்கு வந்தாள்” என விஜய் விசாரிக்க… வேறு வழியின்றி… ஜெயந்தி… தீக்‌ஷாவிடம் அவளுக்கு நோய் இருப்பதாக தான் சொன்ன விசயத்தை கூறி… அதன் பிறகு தான் தீக்‌ஷா இந்த முடிவுக்கு வந்ததாகவும் கூற….விஜய்க்கு வந்த கோபத்திற்கு அளவே இல்லை… ஆனால் அதற்காக ஜெயந்தியை அவனால் திட்டவும் முடியவில்லை….

”இல்ல தம்பி… இப்போ எல்லாம் சரி ஆகி விட்டதுனு அவகிட்ட சொல்லிட்டேன். அதுனால பெரிய பிரச்சனை இல்லை….. எனக்கும் வேற வழி தெரியலை தம்பி” என்று அவனின் கோபத்தை உணர்ந்த ஜெயந்தி… பயந்து சொல்ல…. விஜய்யும் ஒன்றும் சொல்லாமல்.. தான் பார்த்துக் கொள்வதாகக் கூறி அடுத்த 2 நாட்களிலேயே பம்பரமாய் சுழன்று VD ப்ரோமோட்டர்ஸை ஆரம்பித்து விட்டான்… ஏற்கனவே இருக்கும் விஜய் பில்டர்ஸின் 2-ஆம் கட்ட வேலைகளான….விளம்பரம்…. வாடிக்கையாளர் தொடர்புகள்…. நிதி நிலை என சில பொறுப்புகளை இதில் மாற்றியவன்….. தன் மனைவி மற்றும் தன் பெயரிலே ஆரம்பித்தான்…………… ஆனால் தீக்‌ஷாவிடம் சொல்லப்பட்டதோ விஜய் மற்றும் தீபன் பெயரில் ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்று….

சுரேந்தருக்கு மிகப் பெரிய ஆறுதலாக இருக்க… இத்தனை வேகமாக விடி ப்ரோமோட்டர்ஸ் உருவாக அவனின் பங்கு அதிகமாக இருந்தது…. ஆனால் யாருக்காக ஆரம்பிக்கப்பட்டதோ அவளோ தனக்கு அனுபவம் இருக்கும் மென்பொருள் துறைக்கே செல்ல விரும்புவதாக பிடிவாதம் பிடிக்க….. யாராலும் அவளின் பிடிவாதத்தை மாற்ற முடியவில்லை… அதே போல் விஜய்யும் தன் பிடிவாதத்தில் நிற்க…. தன் விஷயத்தில் முடிவெடுக்க அவன் யார் என்ற கோபத்தில் இன்னும் பிடிவாதத்தில் நின்றாள்….

விஜய்க்குதான் என்ன சொல்லி அவளை சம்மதிக்க வைப்பது என்று தெரியவில்லை…. தீக்‌ஷா மட்டும் சம்மதித்துவிட்டால்…. பகல் முழுவதும் அவன் பார்வையில் இருப்பாள்… அது மட்டும் தான் அவன் எண்ணம் முழுவதுமாய் ஓட…. அதிலேயே சுழன்று கொண்டிருந்தான்… இப்போதும் அதே நினைவோடுதான் படுக்கையில் விழுந்து விட்டத்தை வெறித்தபடி இருக்க..அப்போது அவனின் மொபைலுக்கு அழைப்பு வர….

எடுத்து காதில் வைத்தவனின் காதுகளில் “விஜய் அத்தான்,…. நான் தீக்‌ஷா பேசுறேன்’ என்ற தீக்‌ஷாவின் குரல் தேனாய் விழ….. படுக்கையில் இருந்து உற்சாகமாய் எழுந்து உட்கார்ந்தான்… ஆனால்….பதில் கூட சொல்லாமல்… தன் மனைவியின் குரலில்…. ஆழ்ந்து போயிருக்க….

“அத்தான்,……………… “ என்று இந்த முனையில் இருந்து தீக்‌ஷா கத்த…. விஜய் சுதாரித்து….

“என்ன என் பொண்டாட்டி…. இவ்ளோ பவ்யமா பேசுறா…..இவ இப்படி பேசுறான்னா… கண்டிப்பா காக்கா பிடிக்கிறதுக்காகத்தானே இருக்கும்”

தனக்குள் யோசித்தவன்…

“சொல்லு” என்று மட்டும் விளிக்க…

“நான் நாளைக்கு உங்க கிட்ட தனியா பேசனும்…. எனக்காக கொஞ்சம் டைம் ஒதுக்குவீங்களா” இது கூட பணிவாகத்தான் கேட்டாள்….

விஜய்யும் ஓரளவு யூகித்தான்… எந்த விசயம் என்று….. எப்படியும் அவளுக்கு இவன் சம்மதம் சொல்லப் போவதில்லை…. ஆனால் அவளோடு தனியாக பேச வாய்ப்பு கிடைக்குமே….. என்று மறுநாள் வருவதற்கு சம்மதம் சொன்னவன்…

“எத்தனை மணிக்கு வீட்டுக்கு நான் வரட்டும்” உள்ளிருந்து வந்த ஆவலை மறைத்து விஜய் கேட்க….

“வீட்டுக்கா….. அங்க வேண்டாம்….. நாம பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல….. ஏதாவது ஒரு ரெஸ்டாரெண்ட்ல பார்க்கலாம்…. நீங்க வந்து என்னைக் கூட்டிட்டு போங்க…..” என்றவள்… “ட்ரைவர் கூடத்தானே வருவீங்க….” என்று எச்சரிக்கையாக பேச…

அவனோடு தனியாக வர அவள் விரும்பவில்லை என்பதை மறைமுகமாக சொல்கிறாள் என்பதை உணர்ந்தவன் முகம் இங்கு மாறியது…. அந்த எரிச்சல் அவன் குரலிலும் வர….

”ரெஸ்டாரெண்ட்ல கூட காத்தமுத்துவை இடையில் வைத்துதான் பேசுவியா…. அப்புறம் என்ன……. தனியா பேச.....” என்று பல்லைக் கடிக்க….

“இல்ல இல்ல… அங்க நம்ம சுத்தி… ஆட்கள் இருப்பாங்கள்ள….. சோ அங்க காத்தமுத்து தேவையில்லை…..” என்று விம் போட்டு விளக்காத குறையாக சொல்லி வைத்தவள்…. எப்படியும் விஜய்யை சம்மதிக்க வைத்து விடலாம் என்று முடிவோடு இருந்தாள்…. அவன் முடியவே முடியாது என்றால்… தன் மேல் அவனுக்கு தற்போது இருக்கும் பரிதாபத்தை பயன்படுத்தியாவது….. தன் காரியத்தை சாதிக்க வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையோடு உறங்க…

அவள் கணவனோ…. “என்னை நம்பி தனியா வரமாட்டியாடி நீ….. “ என்று பொங்கிக் கொண்டிருந்தான்…. அவனின் படுக்கையில்….

”போனை போட்டு அத்தான் பொத்தானுனு உசுப்பேத்தி விட்டுட்டு…. நீ தூங்கியிருப்ப….. என்னை புலம்ப வச்சுட்டடி” என்றவனுக்கு…. இத்தனை நாட்களாய் அடங்கியிருந்த… அடக்கி வைக்கப்படிருந்த அவன் தேகத்தின் தேவைகள் அவனை மீறி அவன் மனைவியைத் தேட ஆரம்பிக்க….. விஜய்யின் அரைகுறை தூக்கத்தையும் துரத்திய புண்ணியத்தையும் கட்டிக்கொண்டாள் அவனின் மனைவி………….

…………………..

ரெஸ்டாரெண்ட்டில் தன் எதிர்புறமாய் அமர்ந்திருந்த தன் மனைவியை நேற்றைய மோகத்தின் தாகம் தீராமல் ரசித்தபடி அமர்ந்திருந்தான் விஜய்…………… அணிந்திருந்த கண்ணாடியின் வழியே…………..

இத்தனை நாள் மருத்துவமனை வாசத்தில் அவள் தேகம் இன்னும் இளைத்திருக்க…… கண்களில் பழைய துள்ளல் எல்லாம் இல்லை….. இவனை நேரடியாக பார்ப்பதை தவிர்த்தவளாய்…… சுற்றிலும் பார்வையினை ஓட்டிக் கொண்டிருக்க…. விஜய்க்கு அது இன்னும் வசதியாக போக….. சந்தோசமாய் தன் பார்வையின் பயணத்தில் பயணித்துக் கொண்டிருக்க………. தீக்‌ஷா அப்போதுதான் அவனைக் கவனித்தாள்….

”அந்த கூலரக் கழட்றீங்களா……”. என்றவள் மனதிற்குள்ளே

“ஏற்கனவே வில்லன் ரேஞ்ஜ்தான் இதுல இது வேற” தாளித்தபடி அமர்ந்திருக்க… வேறு வழியின்றி விஜய்யும் அதைக் கழட்டி மேஜையில் வைத்தபடி

“ம்ம்ம்ம் சொல்லு…. என்ன விசயம்….….. அதுவும் தனியே வந்து பேசுகிற அளவுக்கு” என்ற போதே அவனின் மொபைலும் அடிக்க… எடுத்துப் பார்த்தான்

“இளமதி” என்று முணுமுணுத்தவாறே போனை காதில் வைக்க….

“விஜய்………. எப்படி இருக்கீங்க…. ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து வந்திருக்கீங்க……. கூலர்ல சூப்பரா….” என்று அவளை முடிக்க விட வில்லை…

“ஹேய் இங்கதான் இருக்கியா….. எங்க இருக்க…..” என்றபடி விஜய் சுற்றும் முற்றும் தேட….. தீக்‌ஷாவும் அவனோடு சேர்ந்து யார்… என்று ஆவலாய்ப் பார்த்தாள்…. இளமதி இரண்டு டேபிள் தள்ளி அமர்ந்திருந்தாள்….

விஜய்யைப் பார்த்து கையசைத்த இளமதி… தான் அங்கு வருவதாகச் சொல்லி கை காட்டி சொல்ல….. விஜய் வேகமாய்…. மறுத்து…. தான் அங்கு வருவதாய்க் கை காட்டியவன்….

“5 மினிட்ஸ்” என்று தீக்‌ஷாவிடம் சொன்னபடி இளமதியை நோக்கிச் செல்லப் போக… தீக்‌ஷாவோ அவனைத் தடுத்து நிறுத்தும் விதமாக

”5 மினிட்ஸ்தான் நான் பேசிட்டு போய்டறேன்…. அதுக்கப்புறம்…. உங்க கேர்ள் ஃப்ரண்ட்டோட பொறுமையா பேசிட்டு வாங்க” என்று வெடித்தாள் தீக்‌ஷா….

அவளையும் மீறி வார்த்தைகளில் பொறாமை ஜ்வாலை விட்டு எறிய…. விஜய்……… அதை எல்லாம் லட்சியம் செய்யாமல் இளமதியின் அருகில் போயிருந்தான்..

முதலில் இளமதி தீக்‌ஷாவைப் பற்றித்தான் விசாரித்தாள்…..

இன்னும் அதே நிலையில் தான் தீக்‌ஷா இருக்கிறாள்…. என்றும்

எங்கு ஏதாவது இளமதி உளறி விடுவாளோ என்று பயந்துதான்… தானே அவளை நோக்கி வந்ததாக விஜய் கூற…… இளமதி தீக்‌ஷாவை ஒரு பார்வை பார்த்தபடியே விஜய்யை பார்த்து ஆறுதலாய் புன்னகைத்தாள்…

“எல்லாம் என் அண்ணனால வந்தது…..” என்று விஜய்யிடம் தன் அண்ணனைச் சாட,….

விஜய் அதற்கு எந்த பதிலும் சொல்லாமல்….

“இளமதி…. அவளுக்கு இளமாறன் இறந்த விபரம் எதுவும் தெரியாது….. ” என்று மட்டும் சொன்னவன்… இளமதியோடு சில வார்த்தைகள் பேசிவிட்டு…. மீண்டும் தீக்‌ஷாவிடம் வர…. தீக்‌ஷாவின் முகத்தில் எள் போட்டால் வெடித்துவிடும் அளவில் கொதி நிலையில் அமர்ந்திருந்தாள்….

”சாரி எக்ஸ்ட்ரா 5 மினிட்ஸ் ஆகிருச்சு…. என்று அமர்ந்தவனை முறைத்தவளுக்கு……

”அவளை எல்லாம் பார்த்தவுடன்….. முகத்தில் பிரகாசம் வரும்…. என்னைப் பார்த்தால் மட்டும் கடுப்பு வரும் இவனுக்கு” மானசீகமாகத் திட்டியபடி…. அமைதியாகவே இருக்க…. அவளின் திடீர் மௌனம் உணர்ந்த விஜய்…

“சொல்லு..” என்று தானே ஆரம்பித்தான்…

“பரவாயில்ல… நீங்க அவங்க கூடவே பேசிட்டு வாங்க… நான் வீட்டுக்கு போகிறேன்….. நாம இன்னொரு நாள் கூட பேசிக்கலாம்” பட படவென பொறிந்தாள் தீக்‌ஷா….

அவளின் பேச்சை… கோபத்தை…. மனதோடு மட்டும் ரசித்தவன்…. அவளிடம்

“இப்போ உன் பிரச்சனை என்ன…. இளமதி இங்க வந்ததா??? இல்லை…” என்று இழுக்க

வேகமாய்…

“அவ வந்தா எனக்கு என்ன பிரச்சனை” என்று பட்டென்று சொன்னவள்…. உடனடியாக தன் குரலை மாற்றி

”எனக்கு உங்க ஆஃபிஸுகு வர பிடிக்கலை…. அதுதான் என் பிரச்சனை எனக்கு பிடித்த வேலை பார்த்தாத்தான் எனக்கு ஆறுதலா இருக்கும்… எங்க வீட்டில் உங்ககிட்ட பேச மாட்டறாங்க,,,, அதுனாலதான் சாட்சிக்காரன் காலில் விழுவதை விட….. சண்டைக்காரன் காலில் விழலாம்னு சொல்வாங்கள்ள….”என்று நிறுத்தி அவனை நேருக்கு நேராய்ப் பார்க்க…

”யார் சண்டைக் காரன்….”. என்று இவன் முறைத்தான்…..

“ப்ச்ச்ச்ச்ச்ச்……… எனக்கு பதில் வேண்டும்…. என் விசயத்தில் ஏன் நீங்க தலையிடுறீங்க…… நான் வாழப் போற கொஞ்ச நாளில் என் விருப்பம் போல வாழ விடுங்க… உங்கள கெஞ்சிக் கேட்டுக்கறேன்….” அவள் சொல்லும் போதே விஜய் முகம் சுருக்கினான்….

“என்ன லூசு மாதிரி….. வாழப் போற கொஞ்ச நாள்னு…. என்ன உளர்ற….” என்று அதட்ட

“எனக்கு எல்லாம் தெரியும்,.. அம்மா சொல்லிட்டாங்க… என் மேல அந்த பரிதாபம் இருக்கிறதுனாலதானே நான் என்ன பேசினாலும் பொறுமையா இருக்கீங்க…. “

“வாய மூடு….. உன் மேல எனக்கு எந்த பரிதாபமும் இல்லை…. அதே விஜய் தான்… நான்…. நீ வேலைக்கு போக வேண்டும் என்றால் என்னோடு வர வேண்டும்… இல்லை வீட்டில்…. ரெண்டு ஆப்ஷன்ல எது வேண்டுமென்றாலும் உன் இஷ்டம்…. போதுமா…..“ என்று இவனும் சுள்ளென்று விழ….

அதற்கு மறுத்து தீக்‌ஷாவும் பேசப் போக…. அப்போது அங்கு வந்த இளமதி….

“பை விஜய்….பை தீக்‌ஷா” என்றவள்….. விஜய்யிடம்…

“விஜய் கூலர்ல சூப்பரா இருந்தீங்க…..” என்று வேறு சொல்லி தீக்‌ஷாவைப் பார்க்க…’

”ஏன் முறைக்கிறோம் “ என்று புரியாமலே தீக்‌ஷா அவளை முறைத்தாள் தன் இயல்பை மாற்றி……

“விஜய்…. தீக்‌ஷா ரொம்ப சூடா இருக்காங்க போல….. கூல் பேபினு சொல்வாங்க…. என்ன விசயம்… எனி வே…. கூல் பேபிக்கு கூலா வாங்கி சமாதானப்படுத்தி கூட்டிட்டு போங்க….” என்று விளையாட்டாய் சொன்னாலும்…. தன் பல நாள் குமுறலை ஏதோ ஒரு வகையில் ஆற்றியவள்…. அங்கிருந்து அகல….