அன்பே நீ இன்றி-44

அத்தியாயம் 44:

காத்தமுத்துவும், முருகேசனும்………… சொல்லி முடிக்கும் போது விஜய்…. முற்றிலும் நிலைகுலைந்து போய் தொய்ந்து கீழேயே அமர்ந்து விட்டான்… தீனாவும் அதிர்ச்சியின் உச்சத்தில் இருக்க…. யுகி மட்டும் தாங்க முடியாமல்…………… இருவரையும் பந்தாடி விட்டான்….

முருகேசனும்… காத்தமுத்து இருவருமே அதை எல்லாம் அமைதியாக ஏற்றுக் கொண்டனர்… யுகியின் தாக்குதலை எல்லாம்….. ஒருகட்டத்தில் யுகி தங்கள் ஆட்களிடம் சொல்லி அவர்களை அங்கிருந்து கொண்டு போகச் சொல்ல… இருவரும் விஜய்யிடம் கெஞ்சினர்….

”தம்பி…. நாங்க தங்கச்சி கண்ணு முழிக்கிற வரை இங்கதான் இருப்போம்….எங்களால போக முடியாது….. சொல்லுங்க….எங்களாலதான் அதுக்கு இப்படி ஒரு நிலைமை….அதை மறுபடியும் பழைய நிலைமையில பார்க்கிற வரை இங்கிருந்து போக மாட்டோம்….. நாங்க ரவுடிதான் தம்பி… கூலிக்கு மனசாட்சிய விக்கிறவங்க தான்….. ஆனா எங்களையும் மனுசனா பார்த்துச்சு தம்பி…… எங்கள மட்டும் இங்க இருந்து போகச் சொல்லிறாதீங்க தம்பி”

விஜய்……… யாருக்கும் பதில் சொல்லாமல்… எதையும் தடுக்காமல்…. அமைதியாக இருந்தான்…. சிலை போல

தீனாதான் யுகியை சமாதானப் படுத்தி அங்கிருந்தி கூட்டிச் செல்ல…. விஜய் யாருக்கும் எந்த பதிலும் சொல்லாமல் தன் மனைவியை நாடிச் சென்றான்…..

அவனுக்கு இளமாறனின் மேல் எல்லாம் கோபம் இல்லை…. கோபம் இல்லை என்பதை விட……….. கோபம் வர வில்லை…. ஆனால் இளமாறன் செய்த துரோகத்துக்கு சரியான தண்டனைதான் என்று சமாதானமும் அவனுக்குள் வர வில்லை…. அவன் மட்டுமா அந்த விமானத்தில் போனான்… அவனோடு பயணித்த ஒவ்வொரு பயணீயும் இவனைப் போல துரோகிகளா……. அந்த நேரத்திலும் அவன் மனம் இவ்வாறெல்லாம் யோசிக்க…..

அதுமட்டுமில்லாமல்…………… தீக்ஷாவின் இந்த நிலைக்கு காரணம்.. அவனால் வேறு யாரையும் பழி போட முடியவில்லை…………… அவளுக்கு நடந்த எல்லாவற்றிற்கும் காரணம்!!!! தான்…. தான் மட்டுமே….. இந்த எண்ணத்தில் தான் இருந்தான் விஜய்,…..

அன்று கோபத்தில் கண் மண் தெரியாமல் மாடி அறையில் அவளைத் தள்ளி விட்ட அவனின் வெறித்தனம்…. இன்று அதை விட அதிகமான உக்கிரத்தோடு அவனை நோக்கித் திரும்பியிருந்தது…..

இளமாறன், கடத்தினான்… நம்பிக்கை துரோகம் செய்தான் என்று… சொன்னாலும்…. இவனின் மனைவி என்ற ஒரே காரணத்தால் மட்டுமே தீக்ஷா கஷ்டம் அனுபவித்தாள்…. அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறாள் என்பதை எண்ணி மருகினான் விஜய்..

கிட்டத்தட்ட தீக்ஷாவின் மானமே பறி போக வேண்டிய நிலை…. அது கூட அறிய முடியாத நிலையில் இருந்திருக்கிறாள் தன் மனைவி…. காரணம்…. இவனின் நிலை பற்றி அறியாத அவளின் மனக் குழப்பம்….. அவள் அந்தச் சூழ்நிலையில தன்னைக் காப்பற்றிக் கொள்ளக் கூட முயற்சிக்க வில்லை….. என்று நினைத்த போது…. அதற்கும் காரணம், அந்த அளவு அந்த விபத்துச் செய்தி அவளை அடியோடு தாக்கியிருக்கிறது…. அதன் பிறகு சுரேனின் வாய் வார்த்தைகளில் அவள் அனுமானித்த தன் மரணத்தை… உறுதிப்படுத்த முடியாமல்…. மயங்கி விட்டாள்…. இதற்கும் தானே காரணம்… சுரேன் வாய் வார்த்தையில் தான் உயிரோடிருப்பதாக சொல்லி இருந்தால் தன் மனைவி… இந்த நிலைக்கு போயிருக்க மாட்டாளோ ….

மனச்சாட்சியின் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் உழன்றான் விஜய்….

ஆக மொத்தம்…. தீக்ஷாவின் இந்த நிலைக்கு விஜய் தான் முழுக்க முழுக்க காரணம்… என்று உணர்ந்த போது

“அவனின்…. ஆணவம்… கோபம்….. தொழில் மேல் உள்ள வெறி…. தான் எடுத்த முடிவுகள்” என அவனின் ஒவ்வொரு நடவடிக்கையுமே….. அவனை பூமராங் போல திரும்பி வந்து அவனையே தாக்கின…… அவன் மனைவியின் உருவின் மூலம்….

ஆனால்…. எப்போதோ போயிருக்க வேண்டிய தன் உயிர்.. தீக்ஷாவின் கணவன் என்ற காரணத்தினாலே இன்னும் தங்கியிருக்கிறது…. அவளால் தான் வேதனைகளை அனுபவிக்கவில்லை… அவள் நினைவோடு இருந்த வரை அதை அனுபவிக்கவும் விட்டதில்லை….. என் மனைவி என்னைத் தேடி வருவாள்… என்னைத் தவிக்க விட மாட்டாள்….. அவளின் இந்தரை ஒரு போதும் அவள் தவிக்க விட்டதில்லையே…. காதலில் கூட தவிக்க விடவில்லை….. கணவனாய் ஏங்க விட்டதில்லை…. ஆனால் இன்று ஒட்டு மொத்தமாய் தன்னை உருக்குலைய வைக்கிறாளே…. இதற்குதான் விதி இருவரையும் சேர்த்ததா… நொந்துக் கொண்டிருந்தான் விஜய்…. ஒவ்வொன்றையும் நினைத்து

மனைவியின் தலை மாட்டில் அமர்ந்தவன்…………. வந்து அவள் கைகளைப் பிடித்தபடி தலை சாய்த்தவன் தான்…………. அதே நிலையிலேயே அப்படியே அமர்ந்து விட்டான்………………..

யார் வந்தார்கள் போனார்கள்… என்றெல்லாம் உணரும் நிலையில் இல்லை…… தீக்ஷாவிடமிருந்து சிறு அசைவினை மட்டும் எதிர்பார்த்தபடி…. அவள் கைகளைப் பிடித்தவன் தான்…. அவளின் மூடிய விழிகள் திறக்க வேண்டுமென்று கூட அவன் பேராசைப்படவில்லை… அவளின் மூடிய விழிகளின் கண்பாவை அசையாதா என்றுதான் அவன் ஏங்கினான்….

அவளின் இந்தர் என்ற அழைப்புக்கு அவன் தவிக்க வில்லை…ஆனால் அவளின் முணங்கல் சத்தமாவது வருமா என்று காத்திருந்தான்….. பட்டினிக் கொடுமையால் போகப் போகும் உயிர் பாலும் பழத்துக்கு ஏங்குமா…. நாவறட்சியை போக்கும்… ஒரு துளி நீருக்கு ஏங்குவது போல…. அந்த நிலையில் இருந்தான் விஜய்………………

அவள் மனைவி அவனின் ஏக்கத்தினை தீர்ப்பாளா?????….

இதை எல்லாம் உணராமல்……………ஆழ்ந்த மயக்கத்தில் இருந்தாள் தீக்ஷா… நிம்மதியாகவா என்றால்…. அது இல்லை என்பது அவளின் முகம் சொன்னது… அதில் இறுக்கம் உறைந்திருந்தது… கணவனின் மரணச் செய்தியை கேள்விப்பட்ட வேதனையோடு உறைந்திருந்தாள் தீக்ஷா…. வேலை நிறுத்தம் என்பதை அறியாத அவளின் உதடுகள்…. அழுத்தமாய் முடி இருந்தன………… வேதனையின் சாயல் அவள் முகத்தில் அப்படியே நின்று போயிருந்தது… உறங்கும் போது கூட தன் மனைவியை ரசித்திருக்கிறான் விஜய்… அப்போது கூட அவளின் முகம் மலர்ந்திருக்கும்….. இந்த சில கால வாழ்க்கையில்…. அவன் அருகில் அவள் உறங்கும் போது கூட…. அவனின் அருகாமை இல்லாமல் அவள் உறங்கியதே இல்லை.. அவனாய் சற்று விலகினால் கூட…… தூங்கிய நிலையிலே அவனைத் தேடி சிறு குழந்தை போல… அவனோடு ஒன்றுவாள்… இன்று….

படபட பட்டாசாய் வர்ண ஜாலம் காட்டியவள்……. அவளின் வர்ண ஜாலத்தின் கோலத்தில் திளைத்திருந்த அவளின் கணவனுக்கு.. வெற்றிடத்தை காட்டி……. அவனின் உணர்வுகளை எல்லாம் தன்னோடு சேர்த்து வாங்கி……….. தனக்குள் அடக்கி… தானும் அடங்கியிருந்தாள்….

எத்தனை மணி நேரம் விஜய் அப்படியே அமர்ந்திருந்தான் என்று தெரியவில்லை…. திடிரென்று விஜய்யின் கால்களில் யாரோ விழுவதைப் போல உணர்ந்தான்….அப்போது கூட விஜய் அசையவில்லை… ஆனால் கால்களில் பட்ட ஈரம்…..அவனைப் பதறச் செய்ய…. வேகமாய் எழ….நடுத்தர வயது தம்பதி….

விஜய் பதறிப் போய்…. நகர…. நர்ஸும் அங்கும் வர…. அந்த பெரியவர்களை அழைத்தபடி வெளியே வந்த விஜய்க்கு…. அவர்கள் இருவரும் சக்தியின் பெற்றோர் என்று புரியாமல் இல்லை….

“என் பொண்ண எங்ககிட்ட காப்பாற்றிக் கொடுத்ததுக்கு நன்றி சார்…. உயிருக்கு போராடிட்டு இருக்கிற பொண்ணுகிட்ட… இப்படி நடப்பான்னு நாங்க எதிர்ப்பார்க்கலை சார்” என்று சக்தியின் பெற்றோர்…. கதறி அழ….

“கவலைப்படாதீங்க…. உங்க பொண்ணுக்கு ஒண்ணும் ஆகாது…. சீக்கிரம் குணமாகிடுவா….. அது மட்டும் இல்லாமல்… அவங்க ட்ரீட்மென்டுக்கும் நான் ஏற்பாடு பண்ண சொல்லி இருக்கேன்…. “ என்ற போது… அவன் கவலை மறைத்து விஜய் தெளிவாகப் பேசினான்…

”அவ காதலிச்ச பையனே இப்படி பண்ணுவான்னு தெரியாம போச்சே….. என் பொண்ணை இப்படி பண்ணீட்டானே….” என்று அவர்கள் வாய் விட்டு அழ….

விஜய்தான் ஆறுதல் கூறி தேற்றி அனுப்பி வைத்தான்…. சுரேந்தரிடம் சொல்லி அவர்களை கவனிக்கும் படியும் வைத்துக் கொண்டான்

-----

ஒருபுறம் சக்தியின் உடல் ஓரளவு முன்னேறிக் கொண்டிருக்க… தீக்ஷாவின் நிலையிலோ ஒரு மாறுதலும் இல்லை…. ஒரு வாரம் கடந்திருக்க….. விஜய்யைத் தவிர மற்ற அனைவரும் அன்றாட வாழ்க்கைக்கு திரும்பியிருந்தனர் என்றே சொல்லலாம்….

விஜய்…. போட்டி இடாததால் அடுத்த இடத்தில் இருந்த தீனாவுக்கு… சுலபமாக அந்தப் ப்ராஜெக்ட் கையகம் ஆகி இருந்தது… ஆனால் தீனாவால் அந்த வெற்றியை சுகிக்க முடியவில்லை… ஏனோ அவன் மனம் அந்த வெற்றியில் ஈடுபாடு இல்லாமல் போய்விட்டிருந்தது…..

கேள்விப்பட்ட விஜய் வாழ்த்துக்கள் கூறியதோடு சரி…. அதற்கு மேல் பெரிதாக அதைப் பற்றி பேச வில்லை …..

காத்தமுத்துவும்.. முருகேசனும்… சக்தியின் பெற்றோடு மருத்துவமனைக்கு அருகிலே வீடெடுத்து தங்கவைக்கப் பட்டனர்….

சக்தியும் ஓரளவு சரியாக ஆரம்பித்து இருந்தாள்…… ஆசிட்டின் வீச்சு ஒரு பக்க கன்னம்… கழுத்தின் முன் பகுதி என்பதால்…. அந்த தாக்கத்திலிருந்து வெளி வந்து விட்டாள்…. ஆனால் அவள் அதிர்ச்சி எல்லாம் அவளின் காதலன் நடந்து கொண்ட முறையில் தான்…. தன் உயிர் என நினைத்தவன்…. தன் நோயின் காரணத்தால் அவனுக்காக…அவனின் நல் வாழ்க்கைக்காக அவனை விட்டு தள்ளி போக நினைக்க…. அவன் இவளை நேசிக்க வில்லை…. இவளுடைய மனதை நேசிக்க வில்லை….உடலை மட்டுமே விரும்பியிருக்கிறான்… …அவளின் இதயம் சுரீரென்று வலித்தது

தவறான் ஒருவனை இதயத்தில் வைத்து பூஜித்த காரணத்தினாலோ என்னவோ… அந்த இதயமே அவளுக்கு பயனற்றதாகி விட்டது போல….. காதலின் ஏமாற்றம்…. அதன் துரோகம் அந்த இதயத்துக்கு தந்த வலியை விட…. தனக்கு வந்த நோயால் வந்த வலி…. அந்த இதயத்துக்கு பெரிதாய் இருக்க வில்லை…

ஓரளவு சரியானவள்…… முதலில் தேடியது தன்னைக் காப்பாற்றிய ஆபத்பாந்தவனைத்தான்…. அவனைத் தவிர…. யார் யாரோ வந்தார்கள்… வந்த ஒருவரைக்கூட இவளுக்குத் தெரியவில்லை…. …

அதே போல் தான் இருக்கும் இடமும் உணர்ந்தாள்… அந்த மருத்துவமனையின் தரம் அவளுக்கும் புரிய…. தாய் தந்தையிடம் முதலில் அதைத்தான் விசாரித்தாள்….

சக்தியின் தாய் விஜய்யைப் பற்றி சொல்ல…… சக்திக்கு விஜய்யின் மேல் இன்னும் மரியாதைதான் பெருகியது…. அவளைப் பொறுத்தவரை…. அவன் அவளுக்கு கடவுளுக்கு நிகரானவன்….. அவன் மட்டும் அங்கு வந்திருக்காவிட்டால்….. நினைக்கும் போதே அவள் உள்ளம் நடுங்கியது…. காதலனே கயவனாக மாறிய நிலை… எந்த ஒரு பொண்ணுக்கும் நடக்கக் கூடாத ஒன்று…….

விஜய்யைப் பார்க்க வேண்டுமென்று சைகையால் சொல்ல…. விஜய் இருக்கும் சூழ்நிலையில்…. அது முடியாமல் போனது….

விஜய் அன்று வந்து சக்தியைப் பார்த்ததுதான்…. அதன் பிறகு தன் மனைவியை விட்டு நகர மறுத்தான்…..அவள் கண் விழிக்கும் போது அவள் அருகில் தான் இல்லாமல் போய் விடக் கூடாது…. என்று அனைவரிடமும் சொன்னவனுக்கு………. மனதில் வேறொரு பயமும் இருந்தது…. அது எங்கே தான் இல்லாத நேரத்தில் காலன் தன் மனைவியை அபகரித்து விடுவானோ என்ற பயம் தான்…

தீக்ஷா சொல்வது போல… தன் அத்தான் இருக்கும் இடத்தில்…. தன்னை துன்பம் நெருங்காது என்று…. அதைக் கடைபிடித்தான் அவளின் இந்தர்

அவளின் இதயத்துடிப்பை பார்த்தபடியே இருந்தவனுக்கு……….. ஏதேதோ நினைவுகள் வாட்டியது…………இப்போது அவனின் உயிரே மானிட்டரில் ஓடும் அலைகளில் தான் இருந்தது… அதன் சத்தம் தான் அவனின் இதயத்தின் அடுத்த துடிப்பை உறுதி செய்து கொண்டிருந்தது……..

களைப்பில் சற்று கண் மூடினாலும்….. அவனின் கைகள் அவன் மனைவியின் மேலேயெ இருக்க….… காதுகள் அந்த பெட்டியின் ஒலியிலே கூர்மையாக இருந்தன…. அவன் உறங்கவே இல்லை என்று கூட சொல்லலாம்….. ராதா இல்லை கலைச்செல்வி இருவரில் ஒருவர் அவனைக் எப்படியோ கட்டாயப்படுத்தி சாப்பிட வைத்து விடுவர்…………. சாப்பிடுவான்…. அவ்வளவுதான் சொல்லமுடியும்…. ஒருவாராமாய் இப்படியே விஜய்யின் நிலையும் இருக்க…. அவன் நிலை சற்று கவலை தந்தது அனைவருக்கும்…. ஒழுங்கான உறக்கம் இல்லை… ஒழுங்கான சாப்பாடு இல்லை…. உட்கார்ந்த நிலையிலெயே இப்படியே இருந்தால் என்ன ஆவது…அவனைச் சேர்ந்த அனைவரும் துடிக்க ஆரம்பித்தனர்… இவனைப் பார்த்து…

கலைச்செல்வி…. தான் பார்த்துக் கொள்வதாக கூறி அவனை வீட்டுக்கு அனுப்ப முயற்சித்ததெல்லாம் விழலுக்கு இறைத்த நீராய் வீணாக ஆனது