அன்பே நீ இன்றி-42

அத்தியாயம் 42:

விஜய் தன் கையில் வைத்திருந்த… சிறு பெட்டியை தீனாவிடம் காண்பித்தான்…. இன்னைக்கு அவ பிறந்த நாள்டா….. என்ற போதே அவன் குரல் உடைய…. தீனா…. சமாதானப்படுத்த வார்த்தைகளைத் தேடிக் கொண்டிருந்தான்….

விஜய் தொடர்ந்தான்…

”பேசிட்டே இருப்பாடா….ஒரு நொடி வாயை மூட மாட்டாள் தெரியுமா….. ரொம்ப விளையாட்டுத்தனம்… ஆனால் அவளுக்கு தவறுனு தெரிந்தால் எதிர்த்து கேட்காமல் விட மாட்டாள்…. ஆர்த்திய கடத்தி உன்னை மிரட்டினப்ப… அவ பண்ணின ஆர்ப்பாட்டம் இருக்கே….. " – அன்றைய நினைவுகளின் தாக்கத்தோடு தொடர்ந்தான்

“எனக்கு பயமா இருக்குடா…. கத்தி எடுத்தவனுக்கு கத்தியிலதான் சாவுன்னு கேள்விப்பட்டிருக்கேன்…. அது போல… எனக்கும் நடந்திடுமோன்னு பயமா இருக்கு தீனா…. “ என்றவன்…

“இப்போ இந்தப் பொண்ணைக் கூட அவங்க வீட்ல தேடுவாங்கள்ள தீனா…” விஜய் விழிகள்…. அலைபாய்ந்தன…

“சரிடா….நான் கிளம்புறேன்…’ என்று எழப் போனவனை நிறுத்திய தீனா…

“எங்க போற” என்று கேள்வியினை கேட்க…

“ப்ச்ச்……..எங்கேயோ…. தெருத் தெருவா தேடப் போறேன்….. அவ கிடைத்தால் விஜய்யா வருவேன்… இல்லை……… பொணமா வருவேன்…. என் உயிரே அவ தாண்டா….. இந்த நிமிசம் என் இதயம் துடிக்குதுனா… அப்போ அவளுக்கும் ஒண்ணும் ஆகி இருக்காது…. “ என்றவன் தன் நண்பனிடம்…

“ஒண்ணும் ஆகி இருக்காதுலடா…” நப்பாசையாய் வார்த்தைகள் விழுந்தன….

தீனா…. பதில் சொல்லாமல் அவன் கைகளை ஆறுதலாய்ப் பிடித்து தலை அசைக்க….

“என் தீக்ஷா எனக்கு கிடைப்பாள்டா….” இப்போது நம்பிக்கையாய் உறுதியாய்ச் சொன்னான் விஜய்….

அதே வார்த்தைகளை அவனுக்குள்ளே சொல்லிக் கொள்வது போல… தனக்குள்ளே பல முறைச் சொல்ல… தீனாவுக்கு உள்ளுக்குள் உதறல் எடுத்தது,…

“விஜய்…. நம்பிக்கையை தளர விடாதடா…. நீ தைரியமா இருந்தால் தான்…. நாங்க எல்லோரும்… தைரியமா இருக்க முடியும்…. நீ இப்டி தளர்ந்து போனேன்னா…. உன் குடும்பமே இடிஞ்சு போய்டும்டா….” என்று முடிந்த வரை ஆறுதல் சொல்ல… விஜய் அதை எல்லாம் கவனிக்கும் நிலையில் இல்லை…. அவன் போக்கில் பேசிக் கொண்டே இருந்தான்….

”தீனா…. இதுதான் என் மனைவி…. நீ பார்க்கவே இல்லைல….. என்று தன் மொபைலில் இருந்த புகைப்படத்தைப் பார்த்தபடி சொன்னவன்…. தீனாவிடம் அதைக் காட்ட வில்லை…. அதையே பார்த்தபடி இருந்தவன்…

“டேய் 2 சர்ப்ரைஸ்னு சொன்னா… ஒண்ணு அவ பிறந்த நாள்… இன்னொன்னு என்னவா இருக்கும்….” என்று தனக்குள் தான் பேசிக் கொண்டான்…………

தீனாவுக்கு அவனின் நிலை புரியாமல் இல்லை…. அவன் தனியே இப்படியே புலம்பினால் அவனுக்கு நல்லதில்லை.. இந்த நேரத்தில் அனைவரும் விவேகமாக… வேகமாக செயல் பட்டாக வேண்டும்… சும்மா புலம்புவதில்…. இல்லை ஆறுதல் படுத்துவதில் எதுவும் நடக்காது என்று முடிவு செய்தவன்..

“விஜய்… பேசிப் பேசி ஒண்ணும் ஆகாது…. வா… போகலாம் ” அந்த இடத்தை விட்டு அவனைக் கூட்டிக் கொண்டு தீனா நகரப் போகும் போது….. சுரேந்தர்…. போன் செய்தான்… மருத்துவர் விஜய்யைப் பார்க்க வரச் சொன்னதாக….

தீனா விஜய்யை அழைத்துக் கொண்டு அங்கே போக… அங்கும் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது,….

“இந்தப் பொண்ணு ஒரு பேஷண்ட்… ஒரு இதய நோயாளி…… அவளைப் போய் பலாத்காரம் பண்ண முயற்சி செய்து இருக்காங்க…. ஆசிட் வேற ஊற்றி இருக்காங்க…. ரொம்ப டேஞ்சரஸ் கண்டிஷன்ல தான் இருக்கா அந்த பொண்ணு…. எங்களால முடிந்த வரை ட்ரை பண்றோம்…” என்று முடிக்க… வெளியில் வந்தனர் கனத்த இதயத்துடன்

நிலைகுலைந்து போயிருந்த விஜய்யைக் கூட………… அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது…

இப்போது விஜய் ஓரளவுக்கு தன் உணர்வுக்கு வந்திருந்தான்….

“தீனா இந்த நம்பர் தாண்டா அவனுங்க வந்த கார்…. நம்ம செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி.. அவனுங்கள உள்ள தள்ளனும்டா.. ஆனால் அந்தப் பொண்ணு விசயம் வெளிவராமல் பார்த்துக்கோ…. என்றவன்,… அதற்கும் முன்னால் இவளப் பற்றி தெரியனுமே…..” என்று குழப்பமாய் முடிக்க…

தீனா அவனிடம்..

“நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்… நீ உன்னையே குழப்பிக்காத……” என்றபடி சுரேந்தரை தனியே அழைத்துக் கொண்டு போனான்…..

“சுரேன்…. விஜய் ரொம்ப டிஸ்டர்ப்பா இருக்கான்…. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னால அவனையுமறியாமல் பேசிட்டு இருந்தான்…. இப்போ டாக்டர் இந்தப் பொண்ணைப் பற்றி பேசியதில் …. கொஞ்சம் நார்மல் ஆகி இருக்கான்…. அவன் தீக்ஷா நினைவுல தன்னை மறக்கிறப்பலாம்.. இந்த பொண்ண வச்சுதான் டைவர்ட் பண்ணனும்… நாம காப்பாற்றின பெண்… அவளுக்கு ஒண்ணும் ஆகிடக் கூடாதுனு ஒரு அக்கறை அவன் மனசுல வந்திருக்கு…. தீக்ஷா கிடைக்கிற வரை… விஜய்ய நாம இத வச்சுதான் அவனை கொண்டு போகனும்…. இல்லை உங்க அண்ணா நிலை ரொம்ப மோசமாகிடும்” என்று சொல்ல… சுரேனுக்கு துக்கம் தாள முடியவில்லை..

தனியே நின்று கொண்டிருந்தான் விஜய்…. கண்ணாடியின் வழியே… உயிருக்கு போராடிக் கொண்டிருக்கும் அந்தப் பெண்ணையே பார்த்தபடி இருந்தான்….. போராட்ட நிலையிலும் அவள் தன்னை நோக்கி கை கூப்பியது ஞாபகம் வர…. அவனையுமறியாமல் கண்கள் கலங்கியது……………. அந்த அபலைப் பென்ணுக்காக மனமாற வேண்டிக் கொண்டவனின் உள்ளம்….. தன்னவளையும் தன்னிடம் கொண்டு வந்து சேர்த்திட வேண்டி…. தவிக்க ஆரம்பித்தது,,,,

சுரேந்தர் விஜய்யிடம் வந்து…. ”அண்ணா…. நானும் தீனாவும்… போகிறோம்…. நீங்க இங்க இருங்க…. இந்த பொண்ணுக்கு டிரிட்மெண்ட் ஸ்டார்ட் பண்ண வேண்டுமென்று” டாக்டர் சொன்னார் என்று ஆரம்பிக்க….

விஜய்……. எதுவும் பேச வில்லை… பேச முடிய வில்லை…. அவர்களுக்கு பதில் சொல்லாமல்… தீக்ஷாவின் எண்ணையே தொடர்பு கொண்டிருந்தான் இப்போது…. அது அணைக்கப்பட்டிருப்பதையே திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தது…. இவனின் நிலை புரியாமல்….

சுரேந்தரும் தீக்ஷாவிடமிருந்த விஜய்யின் நம்பருக்கு முயற்சி செய்து கொண்டுதான் இருந்தான்… அணைக்கப்பட்ட நிலையிலே அந்த எண்ணும் இருக்க…. ஒரு கட்டத்தில் விட்டு விட்டான்…

ஆனால்…. விஜய் இன்னும் விடாமல் தொடர்பு கொண்ட்ருப்பதைப் பார்த்தவனுக்கு…… உயிர் துடித்தது…

சற்று தள்ளி வந்து…. அவன் அண்ணன் நம்பருக்கு தொடர்பு கொண்டான்…. நம்பிக்கையின்றிதான்…. ஆனால் நடந்ததோ வேறு..

அதுவரை அவன் முயற்சித்த போதெல்லாம் அவனை ஏமாற்றிய அந்த எண்… இப்போது அவனை ஏமாற்ற வில்லை….. ஆனால் எதிர்முனையில் இருந்து பதில் தான் இல்லை…. ரிங் மட்டுமே போனது….. இருந்தும் பரபரத்த உள்ளத்துடன்.. மீண்டும் தொடர்பு கொண்டான்…. எதிர்முனையில்………… ஹலோ என்ற ஆணின் கர கரத்த குரல் வந்து… மீண்டும் கட் ஆகியது

சுரேந்தர் தன் அண்ணனின் அருகில் போனான்… கத்தியபடி.

”அண்ணா…உங்க போன் ரிங் போகுது…. எடுத்தாங்கண்ணா.. ஆனால் தீக்ஷா இல்லை…… என்ற போதே விஜய்யின் முகம் வாடியது…

மீண்டும் சுரேந்தர் போன் செய்ய….. இப்போது ஹலோ வெல்லாம் பதில் வர வில்லை….

“சார்… நீங்க தீக்ஷாக்கு என்ன வேண்டும்… அவங்க எங்க கூட இருக்காங்க… விஜய் சார் கிட்ட நாங்க பேச முடியுமா” என்ற போதே சிக்னல் விட்டு விட்டு கிடைக்க… மீண்டும் கட் ஆக…. சுரேன் மனம் நிம்மதியில் லேசாகியது…

“அண்ணா நம்ம தீக்ஷா… கிடைச்சிட்டாண்ணா… உங்க கிட்ட பேசனுமாம்” என்ற போதே அவன் குரல் நடுக்கமும் சந்தோசமுமாய் வெளி வர…. விஜய் நம்ப முடியாமல் அவனைப் பார்த்தான்…

அண்ணா சிக்னல் ஒழுங்கா கிடைக்க மாட்டேன் என்கிறது… என்று மீண்டும் தொடர்பு கொள்ளப் போக

“யாருடா அவங்க…. “

“தெரியலண்ணா…. அநேகமா கடத்துனவங்களா கூட இருக்கலாம்”

விஜய் சொன்னான்..

“அவனுங்க பேசினால் நான் ஃப்ளைட் ஆக்சிடெண்ட்ல செத்துட்டேனு சொல்லுடா….. பரிதாபப்பட்டாவது என் தீக்ஷாவை என்கிட்ட கொண்டு வந்து சேர்த்துருவாங்க” என்றவனின் வார்த்தைகளில் சுரேந்தர் அதிர்ச்சியாய்ப் பார்க்க

”அவளைக் கடத்தி வச்சுட்டு ப்ளாக்மெயில் பண்றவனுங்க…. நானே இல்லைனு தெரிந்தால் அவள விட்ருவாங்கடா…. அதுனாலதாண்டா”

என்ற வார்த்தைகளில் சுரேந்தரும்… அரை மனதாக தலை ஆட்டியபடி மொபைலில் கால் செய்ய ஆரம்பிக்க…

விதி விஜய் வாழ்க்கையில் அவன் வார்த்தைகளை வைத்தே மீண்டும் விளையாட ஆரம்பித்தது….

எதிர்முனை எடுக்கப்பட்டவுடன்…

சுரேந்தர் வேகமாய் பேச ஆரம்பித்தான்…

“இங்க பாருங்க…. நீங்க யார்…. தீக்ஷா எப்படி உங்ககிட்ட மாட்டினாள்…. அவ கிட்ட போனைக் கொடுங்க…. இப்போ அவ கணவனுடைய நிலை என்னனு தெரியுமா” என்று வேக வேகமாய்ச் சொல்ல…

“சார்…. எங்களை மன்னிச்சுருங்க…. விஜய் சாருக்கு என்ன ஆச்சு… அதை மட்டும் சொல்லுங்க…. “ என்றது எதிர் குரல்…

சுரேந்தருக்கு எரிச்சலாக வந்தது… தீக்ஷா பற்றி கேட்டால்… இவன்… நம்மகிட்ட பதில் சொல்லாம கேள்வி கேட்கிறான்… என்றபடி…

“விஜய் சார் பேசற நிலைமைல இல்லை…. புரிஞ்சுக்கங்க….. நான் அவர் தம்பிதான்… தீக்ஷா கிட்ட போனைக் கொடுங்க….“ என்று கோபத்தோடு சொல்ல,...

விஜய் பதறினான்…

‘”டேய் கோபப்படாமல் பேசு..” என்று சைகை காட்ட…

“விஜய் சார் பேசற நிலைமல இல்லைனா…..“ இழுத்தது அந்தக் குரல்…

சற்று நேரத்தில்… தீக்ஷா தங்கச்சிட்ட போனைக் கொடுக்கிறேன்… பேசுங்க என்று போன் மாறிய போது…

“டேய் புரிஞ்சுக்கோங்க… பேசுற நிலைமல இல்லை என்றால்….. இன்னைக்கு நடந்த ப்ளைட் ஆக்சிடெண்ட்ல….” என்றவன் அதற்கு மேல் சொல்ல பொய்யாக கூட வார்த்தை வராமல் நிறுத்த

”சு…. ரே…. ன் அ…….த்……..தா…….ன்…………. ” என்ற தீக்ஷாவின் நடுங்கிய அதிர்ச்சியான குரல்தான் அவனை அடைந்தது……

அவளின் நிலை தெரியாமல் சுரேன் மனம் துள்ள சந்தோஷத்தோடு…

“தீக்ஷா நான் சுரேன் அத்தான் பேசுறேன்மா…” என்று அவன் முடிக்க வில்லை… விஜய் பறித்து…

”தீக்ஷா தீக்ஷா… நான் நான் இந்தர் பேசறேன்.. உன் இந்தர் பேசறேன்….” உணர்வுக் குவியலாய்ப் பேசியவனின் குரலுக்கு எதிர் முனையில் பதில் இல்லை…. மௌனமே அவனுக்கு பதிலாய் வர…. விஜய்………… ஏதேதோ பேச