அன்பே! நீ இன்றி!! 21

அத்தியாயம் 21

புதுமணத்தம்பதியினர் ஒரு காரில் சுரேந்தருடன் சென்று விட……………. விஜய் தன் காரில் குடும்பத்துடன் செல்ல முடிவெடுத்தான்.............. கொஞ்சம் பதட்டமாகவும் இருந்தது அவனுக்கு…………. காரணம்… இனிமேல்தான்……..தீபனிடம் ராதாவுக்காக தான் வாங்கியிருந்த பங்களாவின் சாவியை ஒப்படைக்க முடிவு செய்திருந்தான்………… அவன் தாய்…………… தந்தையிடமே இன்று காலையில் தான் சொன்னான்…………..

கலைச்செல்விக்கு இதில் மிகுந்த சந்தோசம்……………. தன் மகள் புறாக்கூண்டு போன்ற வீட்டில் இனி இருக்கப் போவதில்லை என்ற மகிழ்ச்சியில் திளைத்தாள் அவள்…………….. ஆனால் விஜய்யோ… தீபன் என்ன சொல்வானோ என்று கொஞ்சம் சஞ்சலத்துடன் இருந்தான்………….

இவனின் பதட்டத்தைப் பார்த்த அவனது தந்தை……………….

“விஜய்……… எதுக்கு இவ்வளவு டென்சனா இருக்க…………… ரிலாக்ஸ்டா இருடா…………… மாப்பிள்ளை கண்டிப்பா ஒத்துக்குவாரு……………. என்றபடி………… விஜய்யிடம் தன் சந்தேகத்தை கேட்டார்

“இன்னொரு விசயம்….. தீபன் தங்கை தீக்‌ஷா மேல் உனக்கு ஏன் இவ்வளவு வெறுப்பு……………. அவ நாத்தானார் முடிச்சு போடக்கூடாது என்ற அளவிற்கு…………. என்றபோது………….

“டேய் விஜய்……………… வாய் விட்டேல……………. உங்க அப்பா கேட்கிறாரு சொல்லுடா… சொல்லு” என்று மனசாட்சி அவனை நக்கலடிக்க……………… தன் மனதை அடக்கியவன் தன் தந்தையிடம்

“இல்லப்பா…………. அப்டிலாம் இல்லை…………” என்று அவசரமாக மறுத்தவன்….

”நான் ஏன் அவகிட்ட வெறுப்பா இருக்கனும்...... ராதா ஹாஸ்பிட்டல்ல இருந்தப்ப…………… அவ ராதாவை கொஞ்சம் தப்பா பேசிட்டா…………….. அதுனாலதான் எனக்கும் கொஞ்சம் பிடிக்க வில்லை…………….. அதனாலதான்……… ஆனா அப்பா… இப்போ அந்த அளவு கோபம் எல்லாம் இல்லை…………….. என்ன கொஞ்சம் வாயடிக்கிறா………….. அதுதான் பிடிக்கலை…………” என்று தன் தற்போதையை நிலையைச் சொல்லியபடி…..

”ஆனால்……. இன்னும் என்னால தீபனையும் ஏத்துக்க முடியலை…………….. அவர் குடும்பத்தையும் ஏத்துக்க முடியலைப்பா………………. அதுதான் உண்மை….. எனக்கு கொஞ்சம் டைம் கொடுங்கப்பா………….. சரி ஆகி விடுவேன் “ என்றவாறு வெளியேறியவன்……….. தன் காரில் சென்று அமர்ந்தான்

அப்போது கலைச்செல்வி……….. தீக்‌ஷாவுடன் வர………….. இவ நம்மளோடா வரப் போகிறாள் என்று யோசனையுடன் பார்த்தான்…………

அவன் யோசனை சரி என்பது போல தீக்‌ஷாவும் காரில் ஏறி அமர………………….. சட்டென்று விஜய் இறங்கிவிட்டான்……………. அவனுக்கு தன் குடும்ப உறுப்பினர்களைத் தவிர……… வேறு யாருக்கும் கார் ஓட்டப் பிடிக்காது……….. என்னவோ அது அவன் பழக்கமாகி விட………………. இப்போதும் அந்தப் பழக்கத்தில் இறங்கி விட……………… தீக்‌ஷா அவன் முகத்தையே பார்க்க……………..இப்போது அவனும் பார்க்க………….. தீக்‌ஷா முகமே இவன் செயலில் செத்துப் போய்விட்டிருந்தது……….. அவள் முகத்தில் தெரிந்த அவமான உணர்ச்சி……………… விஜய் மனதை ஏதோ செய்ய…………………..

”தான் கொஞ்சம் ஓவராக பண்ணுகிறோமோ” என்று மனம் எண்ண ஆரம்பித்த போதே……….. தீக்‌ஷா நொடியிலேயே தன்னை மாற்றி…………… யுகேந்தரோடு பேச ஆரம்பித்து விட………….

அவளுக்காக கவலைப் பட ஆரம்பித்த விஜய்யின் மனம்…………………

“இப்போதெல்லாம் வேண்டாம்…….. பிற்காலத்தில் அவளுக்காக தான் நிறைய துடிக்க வேண்டி இருக்கிறது…” என்பதால்……… அன்று தன் கவலையை நிறுத்திக் கொண்டது…………….. என்றே சொல்லலாம்…..

அதன் பிறகு தீக்‌ஷாவோ விஜய்யின் கவலையெல்லாம் தவறு என்பது போல………… இவனையும் வம்பிழுத்துக்கொண்டு……. யுகேந்தரோடு சேர்ந்து சிரித்தபடி வர…………….. விஜய்க்கு எரிச்சல் தான் மிச்சம் ஆகியது……………..

அன்று மாலை………… பொதுவாக…. திருமணம் நடந்த வீட்டில்…. மாலை வர வர மணமகன் மணமகளுக்குத்தான் ஒரு வித படபடப்பு வரும்…………… இங்கு விஜய் பதட்டத்தில் இருந்தான்……………. தீபனிடம் பேச வேண்டுமே என்று………………

6 மணிக்கு மேல் தீக்‌ஷா வீட்டின் ஹாலில் விஜய் வீட்டினரும்…………. தீபன் வீட்டினரும் இருந்தனர்…………… அந்த வீட்டின் இளவரசிகளைத் தவிர…………

அந்த வீட்டில் பிறந்த இளவரசி………….. வெளியே பேச்சரசியாய் மாறி போனில் யாருடனோ பேசியபடி இருக்க……….. அந்த வீட்டுக்கு புதிதாய் வந்த அரசி……………. தீபன் அறையினுள் இருந்தாள்………

விஜய் தான் ஆரம்பித்தான்….

”சாவியையும்…………….. வீட்டுப் பத்திரத்தையும்… தீபன் முன் வைத்தவன்

“தீபன்…………… இது……………… என் தங்கைக்காக நான் கொடுக்கும் பரிசு………………” என்று சொல்லி தீபனை அமைதியாக நோக்க……………..

தீபன் ரௌத்திரமானான்…………..

“என்ன விஜய்…………. உங்க பணக்காரப் புத்திய காட்டறீங்களா…………. இதைக் கொடுத்து என்னை வாங்கப் பார்க்கிறீர்களா………… இல்லை என் குடும்பத்தில் இருந்து பிரிக்கப் பார்க்கிறீர்களா…………. உங்க வீட்ல கூட 3 பேர்…………. ஆனா நான் இந்தக் குடும்பத்தின் ஒரே வாரிசு என்றபடி……………… வீட்டுப் பத்திரத்தைத் தூக்கி எறிய………….” விஜய் கோபத்துடன் அவனைப் பார்க்க……………

விஜய்யின் கோபத்தைப் பார்த்த ராகவேந்தர்…………. மகனுக்காக பேச முன் வர…….. கோபம் வந்தபோதும்….. தன்னை அடக்கிய விஜய்……… தன் தந்தையை அமைதியாக இருக்கச் சொல்லிவிட்டு…….. முடிந்தவரை அமைதியாக பேசி தன் கருத்தை தீபனுக்கு புரிய வைக்க முயன்றான்

“தீபன்…………… புரிஞ்சுக்கங்க……………. நான் யாரையும் பிரிக்கவில்லை……….. பிரிக்கவும் நினைக்கவில்லை…. உங்களுக்கு கொடுக்கும் போது …… அதை பயன்படுத்தும் முழு உரிமையும் உங்களுக்கு மட்டுமே………. நான் வீடு மட்டும் தான் தந்தேன்…………….. நீங்க மட்டும் தான் போக வேண்டுமென்றா சொன்னேன்………… ஏன் இப்டி பேசறீங்க………. என் தங்கையை இந்த வீட்டில் சத்தியமாய் நினைத்துப் பார்க்கக் கூட முடியவில்லை………………….. சொல்லப் போனால்…. அவளால முடியாது தீபன்……………. அவளுக்கு எந்த வேலையுமே தெரியாது………………. இன்னைக்கு காதல் மயக்கத்தில் அவளுக்கு எதுவும் பெரிதாக தெரியாது…………….. ஆனால் போகப் போக பிரச்சனைகள் தான் வரும்……………. அதை எல்லாம் தவிர்க்கத்தான்………. நான் சொல்கிறேன்…… அது மட்டும் இல்லை…………. வீடு விசயத்தை தவிர………………உங்க குடும்பத்தில்…. நான் வேறு எந்த விசயத்திலும் தலையிட மாட்டேன்.……………….” என்ற போது

வைத்தீஸ்வரன்………….

“இல்லை தம்பி அது சரிப்படாது…………….. உங்க தங்கைக்கு அது நீங்க வாங்கிக் கொடுத்தது……………. நாங்க வந்து தங்கினால் சரியா இருக்காது……………… அதற்காக…………. தீபன் – ராதா வருவார்களா என்றெல்லாம் கவலைப் பட வேண்டாம்………………. தீபன் நீங்க கொடுத்த வீட்டில் என் மருமகளோடு வாழுவான் ” என்ற போது வைத்தீஸ்வரன் குரலே பிசிறடிக்க………….. ஜெயந்தியின் நிலைமையைக் கேட்கவா வேண்டும்………….. சமையலறையில் நின்று அழுது கொண்டிருந்தாள்……….இங்கு நடப்பது எதுவும் தெரியாமல்………….. தீக்‌ஷா வெளியில் அரட்டை அடித்துக் கொண்டிருக்க……….. மகள் மேலும் ஒருபுறம் ஆத்திரம் வந்தது….

“அப்பா……………ப்ளீஸ்…………………..” என்று அவரைத் தன்னோடு அணைத்த தீபன்

விஜய்யிடம் திரும்பி

“இந்தப் பேச்சை இதோடு விடலாம் விஜய்….………….” என்று தான் தூக்கி எறிந்த பத்திரத்தை தானே எடுத்து விஜய் கையில் கொடுத்தவன்….

”சாரி………..கோபத்தில் தூக்கி எறிஞ்சுட்டேன்…………………” என்ற போது………. விஜய் தீபனின் தன்மானத்தில் மிகவும் பெருமை கொண்டான்………. தன் தங்கை சரியான ஒருவனைத்தான் தன் வாழ்க்கைத் துணையாகத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறாள்…………… என்று தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டவன்………..

“ப்ளீஸ் தீபன்…………….. ராதாவுக்காக பாருங்க………………. அவளை புரிஞ்சுக்க ட்ரை பண்ணுங்க…………… அவ சந்தோசமா வாழணும் தீபன்……………… அவ பிறந்ததில் இருந்து…………. அவளை ராஜகுமாரி மாதிரி வளர்த்துட்டோம்…. இப்போ இந்த இடத்தில் நினைத்துப் பார்க்கவே முடியவில்லை…………… உங்களைக் கெஞ்சிக் கேட்கிறேன்…………… என்றவனின் குரலில் உள்ளே அமர்ந்திருந்த ராதாவே கலங்கி விட்டாள் தான்…………….. தன் அண்ணன் தன் மேல் இவ்வளவு பாசம் வைத்திருப்பதை அவளே இன்றுதான் உணர…………… அறையிலிருந்து வெளியே ஓடி வந்தவள்………வந்து தன் அண்ணனின் தோள் மேல் சாய்ந்து அழ ஆரம்பிக்க……………

“ஏய் ராதா எதுக்குடா அழற………….. கல்யாணப் பொண்ணு அழக்கூடாது…..” என்று தன் மீது சாய்ந்த…… தன் தங்கையை அணைத்தபடி…… விஜய் அவள் கண்களைத் துடைக்க…………..

“அண்ணா………………. நீங்க என் மேல வைத்திருக்கிற இந்த பாசம் மட்டும் போதும்…….. வேற எதுவும் வேண்டாம்…. தீபனோட சந்தோசம்தான் என் சந்தோசம் அண்ணா………………” என்றவளை……………

”இல்லம்மா…………………. நான்… உன் புகுந்த வீட்ல இருக்கிறவங்க யாரையும் உன் தீபன் கிட்ட இருந்து பிரிக்கலை………………” என்ற போது தீபன்

“அந்த பத்திரம் யார் பேர்ல இருக்கு விஜய்…. சொல்லுங்க” என்று ஆவேசமாகக் கேட்க….. விஜய்யும்

“உங்க பேர்லயும்………… ராதா பேர்லயும்” என்று தன் பதிலைச் சொல்ல………..

தீபன் கேலியாக………………

“இதுக்கு என்ன அர்த்தம்……………………. என்னை என் குடும்பத்தில இருந்து பிரிச்சுட்டீங்கனுதானே அர்த்தம்” என்று சொல்ல…………….. விஜய் வேகமாக……….

“இதுதான் பிரச்சனையா…………….உங்க அப்பா பேர்ல மாற்றிக் கொடுத்தா உங்களுக்கு ஓகேவா” என்று முகம் பிரகாசமாக கேட்க…………….. தீபன் விஜய் முகத்தையே பார்த்தான்……..

”அதில் தன் தங்கை……………. இந்த வீட்டில் இருக்கக் கூடாது…. அவளால் அது முடியவும் முடியாது……….. தான் வாங்கிக் கொடுத்த பங்களாவிற்கு…… அவள் தன் கணவன் குடும்பத்தோடு சென்று வாழ வேண்டும்” என்ற ஆதங்கமே இருக்க

தீபனும் அண்ணன் ஸ்தானத்தில் உள்ளவன் தானே………….. அவனுக்கும் விஜய் உணர்வுகள் புரிய………….. சங்கடமாய் தன் பெற்றோரைப் பார்க்க…………….. அது அவர்களின் பதிலை எதிர்நோக்கி இருக்க…. வைத்தீஸ்வரனோ ஒன்றும் சொல்லாமல் உள்ளே போய் விட்டார்

விஜய்…………… தீபனிடம் வந்து……………….

“நல்ல முடிவா எடுங்க” என்று சொல்லியபடி அவர்களுக்கு யோசிக்க அவகாசம் கொடுத்து வெளியேறினான்……………

அவன் கொஞ்சம் பதட்டம் ஆகிற சூழ்னிலை ஏற்பட்டால்……………… சிகெரெட்டின் துணை நாடுவான்…………… அதனால் கீழே போக எத்தனிக்க…….. அப்போது

உள்ளே நடந்த கலவரம் எதுவும் உணராமல் தீக்‌ஷா போனில் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்…………

“யாருக்கு என்ன ஆனால்…………….. இவளுக்கென்ன…………….. வாயடிக்கிறதுக்கு மட்டும் யாராவது வேண்டும்……………….” என்று மனதுக்குள் நினைத்தபடி………. தன் காலணியை அணிய ஆரம்பித்தான்

அவளோ இவன் வந்தததைக் கூட கவனிக்காமல் பேச்சு சுவாரஸ்யத்தில் இருக்க……… அவள் பேசியது இவன் காதுகளில் விழுந்தது…….

“அண்ணா……..அண்ணிக்கு……… ஃபர்ஸ்ட் நைட்டாம்……. நான் பச்சப் புள்ளையாம்……….. இங்க இருக்கக் கூடாதாம்……… இந்த வைஜெயந்தி தொல்லை இருக்கே……….. தாங்க முடியல…………‘இன்னும் நம்மள உலகம்….. அறியா புள்ளைனு நம்பிட்டு இருக்கு ரமா………. டூ பேட்……….” அவள் பாட்டுக்கு சுற்றி முற்றி பார்க்காமல் பேசிக் கொண்டிருக்க….

அவள் பேச்சில் திகைத்து ஒரு நிமிடம் நின்றவன்……… பின் தானாகவே…… …….

“இந்தக் காலத்து பெண்களுக்கு……………. எதுவும் தெரியாமல் இருந்தால்