அன்பே! நீ இன்றி!! 12

அத்தியாயம் 12

காரில் பேசாமல் வெளியே வேடிக்கை பார்த்தபடி வந்த தீக்ஷாவைப் பார்த்த சுரேந்தருக்கு………. அவள் கோபமாய் இருக்கிறாள் என்று அவள் முகத்தைப் பார்க்கும் போதே தெரிந்தது……. அதுமட்டும் இல்லாமல்……… அவ்வப்போது வரும் மயக்கமும்………. அன்று வந்திருந்ததால் அவளின் கோபமுகத்தில் களைப்பும் தெரிய……. சுரேந்தர்……………. அவளிடம் பேச்சுக் கொடுத்தான்……………. சுரேந்தர் தன் அண்ணனிடம் அவள் மயங்கிய விசயத்தைச் சொல்லவில்லை……… இது அடிக்கடி நடக்கும் என்பதால்… சொன்னால் அவன் மனம் கஷ்டப்படும் என்பதாலும் சொல்லாமல் விட்டு விட்டான்

“மேடம் என்ன இவ்ளோ கோபம்……" என்றபோது….. அவன் எப்போது பேசுவான் என்று காத்திருந்தவள் போல………… பேச ஆரம்பித்தாள் தீக்ஷா……….

"உங்க அண்ணனை இனி மாற்ற முடியாது…………… ஆனா நீங்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அவர் மாதிரியே மாறிட்டு வர்றீங்க………. என் மேல அக்கறையாத் தானே பார்வதி அண்ணா ரிப்போர்ட்ஸ்லாம் கேட்டாரு……………. திட்டிட்டு வந்துட்டீங்க………… பார்வதியையும் திட்டுனீங்களா………… ஆமா அவங்க வீட்டுக்கு வந்து அவங்களையே திட்டுற ரைட்ஸை உங்களுக்கெல்லாம் யார் கொடுத்தாங்களோ?" என்று படபடக்க…….

“ரொம்ப நாளைக்கப்புறம் நான் இன்னைக்குதான் சந்தோசமா இருந்தேன்……… மூட் அவுட் பண்ணீட்டீங்க அத்தான்" என்று முடிக்க

“சாரி………." என்று மட்டும் சொல்லி அவளைப் பார்த்தவன்…………. தொடர்ந்து….. அந்தப் பொண்ணு பேரு சாருமதி தானே………. பார்வதினு சொல்ற…………" என்று தன் சந்தேகத்தைக் கேட்க…..

“ரொம்ப முக்கியம்" என்று மனதிற்குள் நினைத்த தீக்ஷா……….

“ப்ச்ச்…. அவளுக்கு வீட்ல ஒரு பேரு…… வெளில ஒரு பேரு ……… இது ஒரு சந்தேகமா……………" என்று கேட்க…. சுரேந்தர் அசடு வழிந்தான்

“சரி விடு…. ஒரு டவுட் கேட்கக் கூடாதே…. "

“என்ன விடு…. தீக்ஷா கோபமா இருக்கால்ல……….. ஐஸ்கிரீம் பார்லர் போய் எனக்கு ஐஸ்க்ரிம் வாங்கிக் கொடுத்து கூல் பண்ணினால்தான்……….. இந்த தீக்ஷா கூல் ஆவா" என்று சாதாரணாமாக வம்பிழுக்கவே சொன்னாள்….. போகும் எண்ணமெல்லாம் அவளுக்கு இல்லை தான்…..

ஆனால் சுரேந்தர்

“அதெல்லாம் முடியாது…….. அண்ணன் திட்டுவாரு…….." என்றவுடன்

“அப்போ நான் கண்டிப்பா போகணுமே…………. வாங்கத்தான்" என்று இப்போது பிடிவாதம் பிடிக்க………..

அவள் விட மாட்டாள் என்பதை உணர்ந்த சுரேந்தர்

“சரி அண்ணாகிட்ட ஒரு போன் பண்ணி சொல்லிறலாம் தீக்ஷா" என்ற போது

அவனது போனைப் பறித்து ஸ்விட்ச் ஆப் செய்து தன் பையில் போட்டவள்………….. தன் போனையும் ஆஃப் செய்து இருவருமாய்……… ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிட்டு முடித்து,,,,,,,,, அதன் பிறகு கோவிலுக்கு வேறு அவனை இழுத்து சென்று அங்கேயும் பக்திப் பழமாகி 2 மணி நேரத்தைக் கடத்தியவள் மீண்டும் காரில் ஏறி அமர்ந்தபோது அவன் போனை நல்லபிள்ளையாக ஆன் செய்து தந்தாள் தீக்ஷா

“எதுக்கு………… அவர்கிட்ட திட்டு வாங்கவா?" என்று நொந்து போய்க் கேட்டவனை

“ராமர் திட்டி…. லட்சுமணன் ஃபீல் பண்ணுவாரா என்ன?" என்று சிரித்த போது அவன் சிரிக்க வில்லை…………

“யுகி போன் பண்ணினானா……………. யுகி என்கிட்ட பேசறதே இல்லை" என்று வருத்தமாய்ச் சொல்ல…………

“பண்ணினான்…………. உன்னைக் கேட்டான்…………. நெக்ஸ்ட் வீக் வருகிறான்" என்றபோது

“ஹை ஜாலி……. ஆனா வந்தா அவன் கிட்ட நான் பேசவே மாட்டேன்" என்றவள்………. பின் தானே

“ஆனால் இந்த தீக்ஷா யுகி கூட எப்போதும் சண்டை கிடையாது……… யுகி சமத்து………… நானே சமாதானம் பண்றேன்" என்று பேசியபடி வந்தவள் தன் வீட்டில் இறங்கிய போது

“பார்வதி என்னை விட கோபக்காரி…….. நீங்க தாங்க மாட்டீங்க சுரேந்தர் அத்தான்……….." என்று கண்சிமிட்டி போனவளை ஆயாசமாய் பார்த்தபடி……. தன் போனை எடுக்க……….. அதில் பல அழைப்புகள் தன் அண்ணனிடமிருந்து வந்திருக்க… அது சைலண்ட் மோடில் போடப்பட்டிருந்தது தெரிய………. அது தீக்ஷாவின் வேலை என்று புரியாமல் இல்லை…………… சுரேந்தரே விஜய்க்கு போன் செய்தான்

“அண்ணா" என்ற போதே

“அங்கேயே இரு……….. நானும் வருகிறேன்" என்று விஜய்யின் குரலிலே கோபம் புரிய…… அவனை எவ்வாறு சமாதானப்படுத்துவது என்று சுரேந்தர் யோசிக்க ஆரம்பித்து இருந்தான்

தீக்ஷா வீட்டிற்குள் சந்தோஷமாய் நுழைய………… விஜய் ஹாலில் வழக்கம் போல்……. தான் அமர்ந்திருக்கும் இடத்தில் அமர்ந்தபடி வெறித்து உட்கார்ந்திருந்தான்……….. அவளின் அரவம் அவன் உணர்ந்தும் அவன் அவளைத் திரும்பிக் கூட பார்க்க வில்லை.. ஆனால் தீக்ஷாவோ அவனைப் பார்த்தபடியே மேலே ஏறினாள்…………

அவள் மேலே ஏறும் போதே "ராதா…….. நான் கிளம்புறேன் மா" என்றவனின் குரலில்………… பாதிப் படி ஏறிய தீக்ஷா

“ஒரு நிமிடம்" என்று அழைக்க

அவளைப் பார்த்தவன்… அவள் ஏதோ அவனிடம் சொல்ல வருகிறாள் என்பதை உணர்ந்த விஜய்….. என்ன என்பது போல் கேள்விப் பார்வை மட்டும் வீச….. ஆனாலும் கிளம்பும் வேகத்தில் இருக்க

“நான் உங்க கிட்ட பேசனும்………….. உங்க பொன்னான அரைமணி நேரத்தை ஒதுக்க முடியுமா?" என்றவளிடம்

அவன் எதுவும் பேசவில்லை…. அவளிடம் பேசத் தயார் என்பது போல் திரும்ப அமரப் போனான்………

அவனுக்குப் பதில் ஜெயந்தி பேச ஆரம்பித்தாள்

“2 மணி நேரமா……………. நீ பத்திரமா வீட்டுக்கு வந்து சேரனும்னு…….. அந்த தம்பி உக்கார்ந்திருக்கு………… உனக்கு என்ன நக்கலா?" என்றபோது

"எனக்காக அவர் எதுக்கு காத்திருக்கனும்" என்றவள்……….

“என்னிடம் ஏதாவது பேசனுமா உங்களுக்கு…….?" என்று விஜய்யைப் பார்த்து கேட்க

"இல்லை" என்பது போல் விஜய் தலையை மட்டும் ஆட்ட

“பின்ன எனக்காக எதுக்கு காத்திருந்தீங்க?" என்று விஜய்யை முறைத்து பின்..

அம்மா யாருக்கும் சப்போர்ட் பண்ணி என்கிட்ட பேசாதீங்கனு எத்தனை தடவ சொன்னாலும் கேட்க மாட்டீங்களா?" ஜெயந்தியிடம் கத்த ஆரம்பிக்க

“ப்ச்ச்………அவங்கள விடு…….. வா………. என்ன விசயம் சொல்லு" என்று அவளைப் பார்க்க…..

“வெயிட் பண்ணுங்க" என்று அலட்சியமாகக் கூறி மேலே ஏறியவளைப் பார்த்து ஜெயந்தி புலம்பியபடி போக………….

விஜய் அமைதியாக அவள் வரவுக்காக காத்திருக்க…… சுரேந்தர் தன் அண்ணனைத் தேடி உள்ளே வந்தான்…வந்தவனிடம்

“ஏன் சுரேந்தர் இவ்ளோ லேட்? ஒரு போன் பண்ணி இருக்கலாம்ல……… இங்க ஒருத்தனோட மனச யாருமே புரிஞ்சுக்க மாட்டீங்களா?" என்று அவன் சொன்ன போது…………… அவன் கோபத்தை எதிர்பார்த்து வந்தவன்………. அதைக் கூட தாங்கியிருப்பான், நெகிழ்வாய்……….. ஆற்றாமையாய்……… அவன் பேசிய வார்த்தைகளில் சுரேந்தர் உடைந்து போக….அதைக் கவனித்த விஜய்

“கோபமாத்தான் இருந்தேன் சுரேந்தர்…………. அதுலாம் எனக்கு இருந்து என்ன பிரயோஜனம்?" என்றவன் பார்வை எதிரே இருந்த தீக்ஷாவின் புகைப்படத்தில் நிலைக்க…………… இப்போது, கீழே இறங்கி வந்தாள் தீக்ஷா.

அவள் வந்த உடன் புகைபடத்தில் இருந்த தன் பார்வையை விலக்கி…………… தன் எதிரே அமர்ந்தவளைப் பார்த்தான்

"சொல்லும்மா" என்ற போதே………. அவள் எரிச்சலுடன்

“தயவுசெய்து……. என்னை நீங்க பரிதாபமா பார்த்து…… பாவம் போல பேசாதீங்க….. உங்களைப் பார்க்கும் போதுதான்….. எனக்கு நான் ஒரு நோயாளின்னே தெரியுது…… “ என்றபோது

விஜய் தன்முகத்தை இறுக்கமாக மாற்றி…………

“சொல்லு" என்றவனின் குரல் கடுமையைக் கொண்டு வந்து….. “இப்போ ஒக்கே வா?" என்று தீக்ஷாவைப் பார்த்து கேட்க

அதைக் கண்டு கொள்ளாமல்….. அவள் ஆரம்பித்தாள்….. அவளுக்கு 2 காரியம் ஆக வேண்டும்……. யாரிடம் போய்க் கேட்டாலும் அனைவரும் விஜய்யிடம் கேட்க வேண்டும் என்று சொல்வார்கள்…. அதனால் தானே களத்தில் இறங்கினாள்… பெரும்பாலும் அவள் விஜய்யுடன் நேரிடையாக பேச்சு வைத்துக் கொள்வதில்லை….. அலுவலகம் போகும் போது கூட மௌனம்தான் இருவரின் இடையே ஆட்சி செய்யும், அவனே பேசினால் கூட……….. இவளுக்குப் பேசப் பிடிக்காது….. அவனின் கோப முகம் கூட தாங்கிக் கொண்டாள்……… அவனின் அக்கறை கலந்த பரிதாப முகத்தை ஏனோ இவளுக்கு தாங்க முடியவில்லை…… இன்று தீக்ஷாவிற்கு அவனிடம் காரியம் ஆக வேண்டுமே…. அதனால் அவள் நேரிடையாக விஜய்யிடம் பேச ஆரம்பித்தாள்….. .அதுவும் அமைதியாக…..

"என்னோட ரிப்போர்ட்ஸ்லாம் வேண்டும், சாரகேஷ் பார்க்க வேண்டுமென்று சொன்னார்" என்ற போது, "ஹ்ம்ம் தருகிறேன்………" என்று அவன் முடிக்க

சுரேந்தர் அதிர்ந்து அவனைப் பார்க்க……………. பார்வையாலே அடக்கிய விஜய்

"அப்போ நான் கிளம்பவா?" என்று எழப் போனவனிடம்

“இன்னொன்னும் இருக்கு" என்ற போது

"இனி ஆஃபிஸுக்கு 'பாரு' கூட….. அவளோட பைக்ல வருகிறேன்" என்றவளிடம்………

முதலில் சொன்னது போல் உடனே சம்மதம் சொல்ல வில்லை அவன்………… அதற்குப் பதில்

“அதை நான் யோசித்து சொல்லணும்.... 'பாரு' கிட்ட பேசிட்டு சொல்கிறேன்" என்ற போது,

“ஹலோ என்ன நினைச்சுட்டு இருக்கீங்க? ஒரு மரியாதைக்கு நான் சொன்னேன்……. உங்க கிட்ட பெர்மிஷன் வாங்கலை…….. என்னமோ யோசிக்கிறேனு சொல்றீங்க அவ கூடத்தான் நான் இனி வருவேன் போதுமா" என்று சத்தமாகச் சொல்லி வேகமாய் எழ………

“ஏய்.. எதுக்கு இப்போ கத்துற……. வேண்டாம்னா சொன்னேன்? பாருகிட்ட பேசிட்டு சொல்றேன்னு தான் சொன்னேன்……… புரிஞ்சதா இல்லையா?" என்ற அதட்டலில்

தீக்ஷா அவனைப் பார்க்காமல்….. அருகில் இருந்த சுரேந்தரை முறைக்க…

“அவன எதுக்கு முறைக்கிற?" என்றபடி, ராதாவை அழைத்தவன்…. அவளின் அருகில் சென்று, "வர்றேம்மா ராதா" என்றபடி

“அவ கொஞ்சம் டல்லா இருக்கா….. ஏன்னு தெரியல…… பார்த்துக்கோ……. தனியா விடாத" என்று சொல்லியவன்… தீக்ஷாவிடம் திரும்பி….

"திங்கட்கிழமை நீ என் கூடத்தான் வரணும்……….. அடுத்த நாளில் இருந்து சாருமதியுடன் வரலாம்…. போதுமா?" என்று ம