சந்திக்க வருவாயோ? 27

Updated: Mar 12, 2020

அத்தியாயம் 27:

/* எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான்…

இருட்டிலிருந்து நான் யாசிக்கிறேன்…

தவம் போல் இருந்து யோசிக்கிறேன்

அதைத் தவணை முறையில் நேசிக்கிறேன்

கேட்டு கேட்டு நான் கிறங்குகிறேன்

கேட்பதை அவனோ அறியவில்லை

காட்டு மூங்கிலின் காதுக்குள்ளே

அவன் ஊதும் ரகசியம் புறியவில்லை

புல்லாங்குழலே பூங்குழலே */



”என்ன சொல்றீங்க சந்தோஷ்”... ராகவ்வை பற்றி சந்தோஷ் சொன்ன போது.. இதுதான் மிருணாளினியின் முதல் வார்த்தையாக இருக்க… அதிலும் மிகவும் சூடாக…


”அப்பா ஏற்கனவே அண்ணா மேல கோபமா இருக்காங்க… ஏன் இப்படி பண்றாங்க...இருங்க நான் பேசுறேன்” என்றபடி… தனது மொபைலை எடுத்து தன் சகோதரனுக்கு அழைக்கப் போக…


வேகமாகப் பறித்த சந்தோஷ்…


“இனி… நான் சொல்றதைக் கேளு… ” என்று பறித்தவனிடம்… மிருணாளினி முகத்தில் கோபம் கோபம்… அது மட்டுமே இருக்க…


“ப்ச்...இனி… எதுக்கெடுத்தாலும் கோபப்படாத… ”

“ஜஸ்ட் அனலைஸ் பண்ணு… ஏன் இப்படி பண்ணினாங்கன்னு… இது நீ அடிக்கடி சொல்ற டைலாக்… மத்தவங்ககிட்ட… உனக்கு அப்ளை பண்ண மறந்துற…” என்ற போதே…


மிருணாளினியின் கோபம் அவளுக்காக இல்லை அவன் தங்கைக்காக என்பதை அறியாமல் அவன் பேச…


“சந்தோஷ்… ஒர் பொண்ணோட எமோஷனல் இதுல இருக்கு… சந்தியா என்னென்ன கற்பனை பண்ணி வச்சுருப்பா… இன்னைக்கு நடக்கப் போற விசயங்களை நினைத்து… ஈசியா சொல்றீங்க… ஒருவேளை… நீங்க இன்னைக்கு இங்க வரலைன்னா… என்னோட நிலமை எப்படி இருக்கும்னு தின்க் பண்ணிப் பாருங்க…” என்றவளின் முகம் கோபத்திலும்… வருத்தத்திலும் இன்னும் சிவக்க…


“புரியுது… ஆனால் என்ன பண்ண முடியும் சொல்லு… என் தங்கையை அழ வச்சுட்டேன்னு சொல்லி ரகுவை கட்டி இழுத்துட்டு வரமுடியுமா சொல்லு…” ராகவ்விடம் காட்ட முடியாத கோபம் இப்போது வெளிவர… இருந்தும் தன்னை அடக்கினான்… இவன் கோபம் கண்டு மிருணாளினியின் முகத்தில் படர்ந்த அதிர்ச்சியில்….


”நடந்ததை மாத்த முடியாதும்மா.. இனிமேல என்ன நடக்கனும்னு யோசிக்கலாம்… அம்மாகிட்டயும் காதம்பரி கிட்டயும் ரகு வரமாட்டான்னு சொல்லி… சந்தியாகிட்ட சொல்ல சொல்லிட்டேன்… ஆனால் அம்மா சந்தியாகிட்ட சொல்ல வேண்டாம்னு சொல்லிட்டாங்க…” என்றான் சற்றே கவலையுடன்..


“ஏன்”.. யோசனையாக கேட்டவளிடம்…

“அவ எப்படி எடுத்துக்குவான்னே தெரியலை இனி… ரகுவும் அவகிட்ட பேச மாட்டேனுட்டான்… ஸ்டேஜ்ல எப்படியும் தெரியத்தானே போகுது… அப்போ அவ பெருசா ரியாக்ட் பண்ண மாட்டான்னு… ஒரு கெஸ்…” என்ற போதே…


மிருணாளினியின் முகம் கடுகடுக்க…


“இது சரி வராது சந்தோஷ்… நான் அண்ணாகிட்ட பேசுறேன்… சந்தியாகிட்ட தன்னோட நிலையை அவங்களே சொல்லட்டும்…” என்ற போதே…


“இவ்வளவு சொல்லியும் நீ கேட்க மாட்டேன்னா… அது உன்னோட இஷ்டம்… “ உள்ளடங்கிய ஆதங்கத்தில்.. அவன் குரல் வெளி வர…


மிருணாளினி… சட்டென்று தன் பிடிவாதத்தை நிறுத்தினாள்…. அவனின் குரலில்…


“இப்போ நான் என்ன பண்ண” … எரிச்சல் மட்டுமே இருக்க…


“உங்க வீட்ல… ஐ மீன் அத்தைகிட்டயும் மாமாகிட்டயும் நீ சொல்றியா… இல்ல நானே சொல்லட்டா… நீ சந்தியாவை விட எமோஷனலாயிட்ட… நீயே இந்த அளவு கோபப்பட்டேன்னா… சந்தியா நோ வே” என்றவனின் இப்போது சந்தியாவை நினைத்து மிகவும் வருத்தப்பட… கோபம் வருத்தம் ஆற்றாமை என அனைத்தும் சேர்ந்த கலவையாகி அதை அடக்கும் வழி தெரியாது அருகில் இருந்த இருக்கையில் அமர…


இப்போது யார் யாரைத் தேற்றுவது என்ற நிலமையில் இருந்தனர் இருவருமே…


சில நிமிடங்களில்… மிருணாளினிதான் சந்தோஷிடம்…


“சந்தோஷ்… சாரி…” என்றவள் அவன் இன்னும் அப்படியே இருப்பதை உணர்ந்து… அவனிடம் நெருங்கித் தேற்ற நினைக்க… காதலியின் அருகாமையோ… இல்லை தன் வேதனை அவள் மட்டுமே உணருவாள் என்ற நம்பிக்கையோ… சட்டென்று இறுக்கமாக அணைத்தவனின் திடீர் அணைப்பில்… திகைத்தவள்…


“சந்தோஷ்” என்று தன்னை அவனிடமிருந்து விடுவித்துக் கொள்ளப் போராட…


“ப்ளீஸ் ’இனி’… நோ மோர் ரூல்ஸ்… “ என்றவன்… அதே நேரம் அதற்கு மேல் முன்னேறவும் இல்லை…


“சந்தோஷ்… இது என்ன சின்னப் பிள்ளை மாதிரி…யாராவது தப்பா நினைக்கப் போறாங்க” என்று அச்சம் பாதி படபடப்பு பாதி என இவள் பேச..


உட்கார்ந்திருந்த படி… அவளுக்குள் புதைந்திருந்தவன் …


“அதெல்லாம் ஒண்ணும் நினைக்க மாட்டாங்க…. உன் ரூல்ஸ் ராஜாங்கம் இந்த உலகமே அறியும்… இன்னைக்கும் நான் ப்ரேக் பண்ணலேன்னா… என்னை வேற மாதிரி சொல்லிருவாங்கடி…” என்ற போதே அவன் தலையிலேயே செல்லமாக அடி வைத்தவளை… நிமிர்ந்து பார்த்தான் ஆச்சரியமாக… கோபமில்லா மிருணாளினியை…


“ஹேய் இனி… இது என் மிருணாளினியா.. என்னைத் தொட்டுலாம் பேசுறா…” என்றவனிடம்


“நீங்க… உங்க தங்கையை நினைத்து ஃபீல் பண்றீங்களா… நீங்க ஃபீல் பண்ற இலட்சணம் அழகா இருக்கு…” மிருணாளியின் பொய்க் கோபத்திலும் நாணமென்னும் செவ்வானம் அழகாக விரிய…


இவனின் இறுக்கமோ… இன்னும் அழுத்தமாக…


”இனி… ஆமாம் தங்கையை நெனச்சு ஃபீல் பண்றதுனாலதான்… இவ்ளோ அழகா… அலங்காரம் பண்ணிட்டு தேவதை மாதிரி இருக்கிற உன்னை… நீ இந்த புடவைல அழகா இருக்கேன்னு சொல்ல முடியலை… அப்டியே என்னை கொல்றேன்னு சொல்ல முடியலை… ” என்று ஒவ்வொன்றாக சொல்லிக் கொண்டே நிமிர்ந்தவன் முடிவில் அவள் இதழ்களில் தன் பார்வையைப் பதிக்க… முறைத்தவளிடம்.. உல்லாசமாகச் சிரிக்க… அங்கு அவர்கள் உலகம் மட்டுமே


”நீதானே ரூல்ஸ் ராமானுஜி… எனக்கு எந்த ரூல்சும் இல்லை… உன்னை மொத்தமா எனக்கு நம்ம மேரேஜ் முடிச்ச பின்னாடி கொடு… நானும் எடுத்துக்கறேன்… இப்போ என்னை கொஞ்சமா கொஞ்சமா எடுத்துக்கோ.. கொஞ்சம் என்ன மொத்தமாவே நான் உன் அளவுகெல்லாம் கஞ்சம் இல்லை” என்று அவள் அருகே நெருங்க…


”எ… என்ன… கம் அகைன்… முடியாது…” என்று வார்த்தைகளோடு தடுமாறியவளிடம்.. பிடிவாதமாக இவனும் வாதாடினான்..


”யெஸ்… ஐ நீட் யுவர் ஆக்ஷன் ஃபர்ஸ்ட்… பெண்கள் ஆண்களுக்குச் சமம்… அது இது,... பெண்ணியம் பேசுற ஆள் தானே.,... ஜஸ்ட்… உன்னோட லிப்ஸ் டச் மட்டும் போதும்… இங்க” என்று இதழைக் காட்ட..


“விளையாடுறிங்களா” என்ற போதே… அவள் குரலில் வெட்கம் அபிநயம் பிடிக்க..


“விளையாட.. ஸ்டார்ட் பண்ணவே இல்லை கண்ணம்மா” என்றவனின் பார்வை… கொஞ்சம் கூட தயவு தாட்சண்யம் பார்க்காமல் இருக்க…


“2 வீக்ஸ் தானே…சந்தோஷ்” இப்போது கோபமோ… முறைப