கண்மணி... என் கண்ணின் மணி-6

அத்தியாயம் 6:

அன்று மாலை... நண்பர்கள் இருவருமாக கண்மணியின் வீட்டுக்கு சென்றார்கள்... விக்கிதான் ரிஷியை வம்படியாக அழைத்து சென்றான்...

வரும் வழியில்.... விக்கி ரிஷியிடம்

“உங்க வீட்ல இருந்து ஒரே பாராட்டு மழைடா இன்னைக்கு.. அம்மா, ரிது, மகி, உன் வீட்டுக் கடைக்குட்டினு.... சான்ஸே இல்லைடா” என்று விக்கி மகிழ்ச்சியுடன் கூற…

ரிஷி இப்போது ஆச்சரியமாகக் கேட்டான்...

“உங்க வீட்ல உன்னை பாராட்ட மாட்டாங்களா விக்கி”

“ப்ச்ச்... சின்ன வயதில் இருந்தே இந்த மாதிரி பல காம்பெட்டிஷன்ல பார்ட்டிசிப்பேட் பண்ணி அடிக்கடி ப்ரைஸ் வாங்குவேன்... அவங்களும் கங்கிராட்ஸ் அடிக்கடி பண்ணுவாங்க... இப்போலாம் நான் ப்ரைஸ் வாங்குவதும் அவங்களுக்கு பெரிய விஷயம் இல்லை.... அவங்க கங்கிராட்ஸ் பண்றதும் எனக்கும் பெருசா தெரியறதில்ல… ” என்றவன்…

”இன்னைக்கு உன் தங்கை ரிது கூட போன்ல… எடுத்தவுடனே என்னைத் திட்டாமல்.... சந்தோஷமா பேசுனாடா... புல்லரிக்க வச்சுட்டா... தேங்க்ஸ்டா” என்று சிலாகித்துச் சொல்ல...

ரிஷியோ

“ஹ்ம்ம்ம்ம்ம்... என்னாலதான் உன்னை ஃபுல் அடிக்க வைக்க முடியல... அட்லீஸ்ட் என் தங்கையாவது உன்னை புல்லரிக்க வச்சுருக்காளே… ஹ்ம்ம் க்ரேட் தான் விக்கி” என்றவன்...

விக்கியின் முறைப்பில்...

“முறைக்காதடா… அந்த பெரிய பிசாசு... எப்படியாவது என்னைப் பற்றி... இங்க நடக்கிறதைப் பற்றியெல்லாம் உன் வாயில இருந்து பிடுங்க ட்ரை பண்றா... மாட்டிக்காத... சரியான வில்லி…. அதிலும் நான் தண்ணி அடிக்கிறதுலாம் தெரிஞ்சா... நான் காலி... அது மட்டும் இல்லை... நான் அரியர் வைச்சுருக்குறதுலாம் தெரிஞ்சது... என் அம்மாகிட்ட போட்டுக் கொடுத்தான்னு வச்சுக்க.... ஹையோ நான் செத்தேன்… ஏற்கனவே என் லவ் மேட்டரை தம்பட்டம் அடிச்சவடா.... நீ எதையும் உளறி வைக்கலையே..“ நண்பனை சந்தேகமாகப் பார்த்து கேட்டவன்…

தனக்குள்ளாகவே சொல்லிக் கொண்டான்

“இவன் நம்பரைக் கொடுத்தது முதல்ல தப்பு... ஆ ஊனா இவனுக்கு போன் பண்ணிடறா அந்த அரிசி மூட்டை”

விக்கியோ… ரிஷியின் ’வில்லி’ என்ற விளிப்பிற்கு தன் நண்பனை முறைத்தபடி…. ரிதன்யாவிற்கு சப்போர்ட் பண்ணவும் ஆரம்பித்தான்

“ச்சேச்சே உன் மேல ரொம்ப பாசம் டா அவளுக்கு…“ எனச் சொன்னவனுக்கு ரிஷியிடம் ஏனோ சில விசயங்களை சொல்ல வேண்டும் போல் இருக்க…

”யூ நோ(know) நான் ஃபெயிலியரே ஃபேஸ் பண்ணினது கிடையாதுடா… ஸ்கூல் படிக்கும் போது ஆல்வேஸ் ஃபர்ஸ்ட்… ஸ்போர்ட்ஸ், எக்ஸ்ட்ரா கரிகுலர் ஆக்டிவிட்டீஸ்னு எதை எடுத்தாலும் ஃபர்ஸ்ட்… ஒரு தடவை எக்ஸாம் தவறா ஒரு ஆன்சர் பண்ணிட்டு பயந்துட்டே இருந்தேன்… மார்க் போச்சேனு… ஆனால் ஆச்சரியம் என்னன்னா… அப்போதும் நான் ஃபுல் மார்க்… மிஸ் பார்க்கலை… பார்க்கலைனு சொல்ல முடியாது…. அந்த அளவு என் மேல நம்பிக்கை… அப்போதான் எனக்கு இந்த ஃபர்ஸ்ட் ப்ளேஸ் மேல சலிப்பு தட்டுச்சு… அதே போல என்னைச் சுத்தி இருக்கிறவங்க எல்லோரும் என்னை ஜெயிக்கவும் நினைக்கலை… ஒரு கட்டத்தில் அது போரடிச்சுருச்சு… அப்போதிருந்து இந்த சக்ஸஸ்… ஃபர்ஸ்ட் மார்க் இதில் எல்லாம் பெருசா நம்பிக்கை இல்லை… சோ ஸ்கூல் மாத்திட்டேன்…. அங்கேயும் ஸ்கூல் ஃபர்ஸ்ட்… ஆனால் என்னோட சர்க்கிள மாத்தி புதுப்புது ஆளுங்ககிட்ட கன்கிராட்ஸ் வாங்குறப்போ ஐ ஃபீல் சேட்டிஸ்ஃபை அவ்வளவுதான்… இப்போ நான் அப்ராட் போறது கூட… அங்க நான் என்ன சாதிக்கப் போறேன்னுதான்… அங்கயும் போரடிச்சா அடுத்த இடம்…. என்னோட இலட்சியம் என்னை விட பெரிய ஆளுங்களை மீட் பண்ணனும் வின் பண்ணனும்… எந்த இடமா இருந்தாலும்… சோ என்னோட தேடல், குறிக்கோள் என்னை விட பெரிய ஆளுங்களை மீட் பண்றதுதான்… ராமாயண வாலி தெரியுமா… லைக் அந்த மாதிரி எனக்கு முன்னாடி இருக்கிறவனோட அறிவை அப்சார்ப் பண்ணி வின் பண்றதுதான்” அசால்ட்டாக சொன்னவன்...

”ஆனால் அதே நேரம்… போரடிச்சாலும்… சலிப்புத்த ட்டினாலும் நான் இருக்கிற இடத்தில் நான் தான் நம்பர் ஒண்ணாவும் இருக்கனும்… அதையும் விட்டுக் கொடுக்க மாட்டென் ” என்றும் ஆரம்ப இடத்தியே வந்து நின்றவனாக…. ரிஷியைத் திரும்பிப் பார்க்க…

விக்கி சொன்னதை எல்லாம் கேட்டபடிதான் வந்து கொண்டிருந்தான்…

“இவனுக்கு ஃபர்ஸ்ட் ப்ளேஸ் பிடிக்கும்னு சொல்றானா… இல்லை பிடிக்காதுன்னு சொல்றானா… ஆண்டவர் மாதிரியே குழப்புறானே...” இந்த சிந்தனை ஓட்டம்தான் அவனுக்கு

“உனக்கு அந்த மாதிரி ஏதாவது லட்சியம் இருக்காடா… வாழ்க்கைல இதைச் சாதிக்கனும்…. அதை பண்ணனும்னு” இப்போது விக்கி ரிஷியிடம் கேட்க

ரிஷிக்கோ… விக்கி கேட்ட போதுதான் ’இலட்சியம்’ அப்படி ஒரு வார்த்தையை… அவன் வாழ்நாளில் இன்றுதான் கேட்டது போல் அவன் மூளை யோசிக்க ஆரம்பிக்க…

“அதெல்லாம் நான் யோசித்தது கூட கிடையாது… படித்து முடித்த உடனேயே… அப்பா கம்பெனில போய் உட்கார்ந்திருவேன்… அப்புறம் மகிய மேரேஜ் பண்ணனும்… அதுவும் அவ ஆசைப்பட்ட மாதிரி கிராண்டா… இவ்வளவுதான் எனக்கு… இந்த விசயங்களுக்கு பெரிதா மெனக்கெடவும் தேவையில்லை… சோ என்னோட குறிக்கோள் என்னன்னா ‘அது என்னன்னு’ தேடறதுதான்” என்று தன் குறிக்கோளை சட்டென்று முடித்தவன் நண்பனிடம் விளையாட்டாக கண்சிமிட்ட..

விக்கி கலகலவென சிரித்தபடி…

“தெய்வமே… நீ நல்லா வருவடா… ஆனால் உனக்கு பீப்பிள்(people) மேனேஜ்மெண்ட் சூப்பரா வருதுடா… நான் அதுல வீக்டா… அதை உன்கிட்ட இருந்து நான் கத்துக்கிட்டு இருக்கேன்“ என்ற போதே…

“சோ அஸ் யூ டோல்ட்.. யூ ஆர் அப்சார்பிங் மை டாலன்ட்… நினைத்தேன்டா… இவன் எப்படி நம்மள ஃப்ரெண்டா சேர்த்துக்கிட்டான்னு… சோ ஏதோ ஒரு விசயத்தில் நான் உன்னை விட பெட்டரா இருக்கேன்… அதை என்கிட்ட கத்துக்கனும்னு நினைக்கிற… சரியா” என்று ரிஷி சரியாக அனுமானித்து அவனிடம் கேட்க…

“மே பீ… இருக்கலாம்” என்றான் விக்கியும் தீவிர பாவத்துடனேயே…

விக்கி சொன்னவற்றை எல்லாம் மனதினிலே அசை போட்டபடியே அமைதியாக சில நிமிடங்கள் நடந்த ரிஷி…

“சில விசயங்களுக்கு தேடலே தேவையில்லைடா… உனக்கு பக்கத்திலேயே இருக்கும்… உன் கூடவே இருக்கும்… நாம அதில் சேட்டிஸ்ஃபை முழுவதுமா ஆகியிருப்போம்… ஆனால் அதை நாம உணர மாட்டோம்” என்றவன்… நின்று விக்கியைப் பார்த்து புன்னகை முகமாக

“உன் அம்மாவோட அன்பை வேற இடத்தில் தேடுவியாடா… அது போரடிச்சுருச்சுனு நினைப்பியாடா…” என்ற கேட்ட ரிஷியின் வார்த்தைகளில் விக்கி அவனை அதிர்ச்சியாகப் பார்க்க…. ரிஷி தன் பேச்சை தொடர்ந்தான்

“சில விசயங்கள் மூச்சுக்காற்று மாதிரி விக்கி... நம்ம கூட இருக்கிற வரை நமக்கு அதோட முக்கியத்துவமே தெரியாது… ஆனால் அதோட சின்ன விலகலைக் கூட நம்மாள தாங்க முடியாது…. பட் நாம அதுக்கு முக்கியத்துவமே கொடுக்கிறது இல்லைடா... தேடல் தேவைனு ஓடிட்டே இருப்போம்…. இது உனக்கு மட்டும் இல்லை எனக்கும் சேர்த்துதான்டா”…. என்ற வார்த்தைகளை ரிஷி முடித்த போது…. கண்மணியின் வீட்டை அடைந்திருக்க…

தங்கள் உரையாடல்களை முடித்துக் கொண்டபடி கண்மணியின் வீட்டின் முன் நின்றனர்…

ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதால்… கண்மணி வீட்டில் இருப்பாள் என்று நம்பிக்கையுடன் சென்றனர்… அதே போல கண்மணியின் வீடும் பூட்டி இருக்கவில்லை…

ஆனால் என்ன, அவர்களை வரவேற்றது கண்மணி இல்லை… பதிலாக அவளது பாட்டி…

கண்மணியை எதிர்பார்த்து விக்கி போயிருக்க…. அங்கு நின்ற அவளது பாட்டியைப் பார்த்த விக்கிக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை… அப்படி ஒரு முக பாவத்தில் நின்று கொண்டிருக்க…

ஓரக்கண்ணால் விக்கியின் முகத்தைப் பார்த்த ரிஷிக்கு சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை….

நண்பன் கடுகடுப்பில் இருக்கிறான் என்று தெரிந்தும் அவனால் அடக்க முடியவில்லை.. மெதுவாக அவன் காதில் முணுமுணுத்தான்…

“விக்கி… நீ போட்ட பிளானே மொக்கை… அந்த மொக்க ப்ளானுக்கு ஏத்த ஆள்தாண்டா…”