கண்மணி... என் கண்ணின் மணி-4

அத்தியாயம் 4:


விக்கி தனக்குத் தேவையான விபரங்களைச் சொல்லி... நடராஜுக்கும் அதை புரியவைத்துக் கொண்டிருக்க…. ரிஷியோ, விக்கி நடராஜ் பேச்சில் எல்லாம் கவனம் வைக்காமல்…. அதற்கும் தனக்கும் சம்பந்தமே இல்லாதது போல்…… அந்த வீட்டினைச் சுற்றி தன் பார்வையை சுழற்றிக் கொண்டிருந்தான்…


அவனைப் பொறுத்தவரை விக்கிக்காவே அவன் இங்கு வந்திருந்தான்… மற்றபடி வேறெந்த அக்கறையும் இல்லை….. விக்கிக்கும் அவனைப் பற்றி தெரியும்….. இருந்தும் விக்கி ரிஷியோடு சேர்ந்தேதான் எதையும் செய்வான்… ரிஷி சில பேப்பர்களில் பாஸ் மார்க் எடுத்திருப்பது கூட விக்கியின் நச்சரிப்பில் தான்…


ரிஷியைப் பொறுத்தவரை படிப்பு என்பது தன் பின்னால் போட உபயோகப்படும் பட்டம் அவ்வளவே…. விக்கியும் பணம் படைத்தவனே… ஆனால் அவனது தாத்தா ஓய்வு பெற்ற ராணுவ அதிகாரி… அதனால்… ஒழுங்கு முறைகளுடனே வளர்த்திருந்தார்…. விக்கியின் வீட்டில் அவர் தாத்தா வைத்ததுதான் சட்டம்…


விக்கி வாழ்க்கையின் வரைமுறை கோட்பாடுகளை தாண்ட நினைத்ததில்லை…. அவன் தாண்ட நினைத்தால் கூட அவனது தாத்தாவின் முகமே அவன் மனதில் வந்து மிரட்டிவிடும்… இவன் வெளிநாட்டில் படிக்க அவரது தாத்தாவிடம் அனுமதி வாங்குவதற்குள் போதும் போதும் என்று ஆகிவிட்டிருந்ததை அவன் மட்டுமே அறிந்தது.. படிப்பதற்கென்றே இப்படி என்றால் மற்ற விசயங்களுக்கு கேட்கவா வேண்டும்…


விக்கி… ரிஷி இருவரும் எதிர் எதிர் குணங்களில் இருந்தாலும்… இருவருக்குள்ளும் இருந்த நட்புக்கு எந்த பங்கமும் ஏற்பட்டதில்லை.... ஓருவர் மற்றவரின் பழக்கவழக்கங்களில் எல்லை மீறி தலையிட்டதும் இல்லை....


இன்றும் ரிஷிக்கு பிடிக்காத சுழல்.... இப்படிப்பட்ட தருணங்களில் மொபைலுடன் குடும்பம் நடத்த ஆரம்பித்து இருப்பான்... ஏனோ அவனுக்கு அன்று அதிலும் பிடித்தம் இல்லாமல் போக.... அங்கு மாட்டப்பட்டிருந்த புகைப்படங்களில் அவன் கவனம் போயிருந்தது...


நடராஜன் மற்றும் அவரது மனைவியின் திருமண புகைப்படம்.... அவரது மனைவியின் மாலை மாட்டப்பட்டிருந்த தனி புகைப்படம் .... கண்மணியின் புகைப்படம் எங்குமே இல்லை....


“மணி அக்கா போட்டோ இல்லையா ” என்று கேள்வி கேட்ட மனது இயல்பாக புகைப்படத்தில் இருந்த அவளது பெற்றோரின் சாயலை அவளின் சாயலோடு எடை போட ஆரம்பித்தது...


முதலில் கண்மணியை அவர்களோடு ஒப்பிட ஆரம்பித்தவன் அவனையுமறியாமல் அவர்களின் ஜோடிப் பொருத்தத்தை ஆராய ஆரம்பித்தான்...


“ரெண்டு பேருக்கும் ஒட்டவே இல்லையே” ... தன் முன்னே அமர்ந்திருந்த நடராஜனைத் மீண்டும் ஒருமுறை ஏற இறங்கப் ஒரு பார்வை பார்த்தவன்...


”இவருக்கு இந்த ஏரியாவோட களை முகத்தில் தாண்டவமாடுது.... ஆனால் அவங்களுக்கு.... ஆளு செம பிகரா” என்று நினைக்க ஆரம்பித்தவன்...


“வயசுக்கு மரியாதை கொடுடா ரிஷி...” என்று மனசாட்சி சாட


“ஐஸ்வர்யாராயைல்லாம் மிஞ்சிடுவங்க... ஆனா இவரோட எப்படி” என்றபடி...


”இப்படி ஒரு அழகானவங்க இவர எப்படி”... என்ற மிகப்பெரிய கவலை ரிஷிக்கு வர... அது தந்த ஆதங்கத்தில்... அதே வேகத்தில் நடராஜனிடம்...


“உங்க மேரேஜ்... லவ் மேரேஜா இல்ல அரேஞ்ச்ட் மேரேஜா...” கேட்டு விட...


விக்கியியோ சுட்டெரிக்கு பார்வை பார்த்தான் தன் நண்பனை...


“முறைக்காதடா... சும்மா வந்ததில் இருந்து... இத்தனை கட்டிங்.. இந்த இடத்தில் பெண்டிங்க்னு.. ப்ரேக் விடுடா” என்றபடி தன் நண்பனின் கோபத்தை தூக்கித் தூரப் போட்டவனாக...


“நீங்க சொல்லுங்க சார்.... “என்று தன் கேள்விதான் இப்போதைக்கு முக்கியம் என்பது போல முக பாவனையை வைத்து கேட்க....


நடராஜ் சிரித்தபடி கேட்டார் .... “இது என்னப்பா கேள்வி”


“சும்மாதான் சார்.. ஆனால்.... உங்க மனைவி முகத்தில் இருக்கிற சந்தோசத்தைப் பார்த்தால் கண்டிப்பா லவ் மேரெஜ்னுதான் தோணுது.... கரெக்டா....“ என்று சந்தேகமாகப் பேச….. நடராஜன் முகத்தில்.... அவர் மனைவியின் நினைவில் கவலைக் கோடுகள் படர ஆரம்பித்தது....


ரிஷி அதை எல்லாம் கவனிக்காமல்... “ அரேஞ்ச்ட் மேரேஜ்னா கண்டிப்பா கட்டாயக் கல்யணமாத்தான் இருக்கும்.... “ என்ற போது


விக்கியால் அதற்கு மேல் நண்பனின் வார்த்தையாடல்களை நிறுத்தியவன்


“உன் மொக்கையை நிறுத்துறியா” என்பது போல் நடராஜனுக்கு தெரியாமல் கை காட்ட...


“ஓகே” என்றபடி தோள்களை குலுக்கியவன் அதன் பிறகு எதுவும் பேசவில்லை.... நடராஜனிடம் தான் கேட்ட கேள்விக்கு பதிலே கிடைக்கவில்லை.... என்பதைக் கூட உணராமல் இருந்தான் அவன்...


பின்னாளில் தன் மனைவியின் மனவேதனை போக்கும் மருந்தைத் தேடுகையில் அவனுக்கு இந்த பதிலுக்கு விடை தானாகத் தெரியப் போகிறது என்பதால் அதை விட்டு இப்போதைக்கு விட்டுவிட்டான் போல்...


ரிஷி இப்படி இருக்க.... விக்கியோ கருமமே கண்ணாக உருமாறி.... நடராஜனிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தான்...


பேசிக் கொண்டிருந்த விக்கிக்கு திடிரென்று புரை ஏற... அதே நேரம் கண்மணியும் எதேச்சையாக உள்ளே வர..... வீட்டுக்குள் வந்த கண்மணியிடம் நடராஜன் தண்ணீர் எடுத்துவரச் சொன்னார்... விக்கிக்காக...


இங்கு விக்கிக்கோ அவள் கையால் வாங்கி தண்ணிர் குடிக்க பிடிக்க வில்லை....


“வீட்டுக்கு வந்தவங்களை எப்படி வரவேற்கிறதுனே தெரியலை இவளுக்கு.... இவ கையால தண்ணி வாங்கிக் குடிச்சுட்டாலும்... “ பொருமியவனாக


நடராஜனிடம்


“இல்ல பரவாயில்ல சார்.... இப்போ சரி ஆகி விட்டது’ என்று மழுப்ப.... நடராஜனும் அதற்கு மேல் வற்புறுத்தவில்லை...

ஆனால் தன் மகளிடம்...

“அம்மாடா.... ரெண்டு பேருக்கும்... டீ இல்ல காஃபித் தண்ணி போட்டுக் குடுக்கிறியாம்மா....” என்ற போதே... விக்கிக்கு ஒன்று தோன்றியது... ரிஷியோ இதையெல்லாம் கவனிக்க வில்லை....


அவர் மகளிடம் ஆணையிடாமல்... வேண்டுகோள் போலத்தான் கேட்டுக் கொண்டிருக்கின்றார் என்பதை...


“ஹ்ம்ம்” என்று மட்டும் தலையாட்டியபடி.. கண்மணி குளிர்சாதனப் பெட்டியில் இருந்து... பால் பாக்கெட்டை எடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்....


அவள் வந்ததே அதற்குத்தான்.... அது தெரியாமல் விக்கி அவளைத் தவறாக நினைத்து விட்டதுதான் அவன் செய்த தவறு....


குளிர் சாதனப் பெட்டியின் அருகில்தான் கண்மணியின் அன்னையின் புகைப்படம் மாட்டப்பட்டிருக்க.... ரிஷி... கண்மணியைப் பார்த்தபடி மனதிற்குள்ளே....


“நல்லவேளை தப்பிச்சா.... அவ அப்பா மாதிரி இல்லாமல் அந்த அழகு தெய்வத்திற்கு பிறந்த மகளாத்தான் இருக்கா...“ என்று நினைத்தபடி...


“என்ன ஒரே ஒரு வித்தியாசம்.... அவங்க மூக்குத்தி ரைட்ல போட்ருக்காங்க்க..... இந்த பொண்ணு லெஃப்ட்ல போட்ருக்கு...... “ இப்படி மனதுக்குள் அவன் பேசும் போதே.... அவன் மனதின் பேச்சை கண்மணியின் குரல் கலைக்க அவளை நோக்கினான் ரிஷி...


“உங்களுக்கு டீயா காபியா...” விருந்தோம்பும் தொணியில் தான் கேட்டாள்...