அன்பே நீ இன்றி-49

அத்தியாயம்:49:

அறையில் தன் கணவனுக்காக காத்திருந்த தீக்‌ஷாவுக்கு, அவன் வருவான் என்று காத்து காத்து விழி பூத்து போனதுதான் மிச்சம்… போன் அடித்தாலும் விஜய் எடுக்க வில்லை….

இவள் அடங்குவாளா என்ன,….. விஜய் வந்து என்ன திட்டித் தீர்த்தாலும் விடுவதில்லை என்ற முடிவோடு அவனுக்கு ரிங் அடித்துக் கொண்டே இருந்தாள்… அவன் மொபைலை சைலெண்ட் மோடில் போட்டு தன் நினைவுகளில் ஆழ்ந்து போயிருந்ததை அவள் அறிவாளா…

மொபலை கையில் எடுத்து…. ரிங் போட்டபடியே தன் அறையை விட்டு வெளியே வரவும்… யுகி போனும் கையுமாக தன் அறைக்கு போகவும் சரியாய் இருக்க… யுகியைப் பார்த்தவள்… தன் கணவனை அழைக்கும் பணியை விடுத்து தன் நண்பனை தேடிச் சென்றாள்… அவனின் அறைக்கு………..

யுகி வழக்கம் போல் ஆர்த்தியோடு போனில் பேசிக் கொண்டிருக்க………. புயலென உள்ளே நுழைந்த தீக்‌ஷா…முதல் காரியமாய் செய்தது அவனிடமிருந்து போனை பறித்ததுதான்… இதை எதிர்பாராத யுகி……… முறைத்தான் தீக்‌ஷாவைப் பார்த்து….

போனை வாங்கியவள்….

“சாரி ஆர்த்தி…. யுகி கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு உன் கிட்ட பேசுவான் “ என்றவள் அவளின் சம்மதம் கிடைத்த பிறகு..போனை வைக்க….

“கொஞ்சம் கூட மேனர்ஸ் இல்லை….. ” என்று கோபமாய் முறைத்தான்…

இவளோ சிரித்தபடி

”அதெல்லாம் நமக்கெதுக்கு….. நீ நான்லாம் அதைப் பார்க்கிறவங்களா என்ன….. ” அவனின் கோபம் புரிந்தும் அதை எல்லாம் தூரப் போட்டவளாய் பேச…. யுகியும் நிதானத்திற்கு வந்து….

“என்ன விசயம் தீக்‌ஷா….. “ என்று சாதரணமாய் பேசுவதற்கு முயற்சி செய்ய…. அது போதாதா அவனின் தோழிக்கு……..

“முக்கியமான விசயம் …. வா மாடிக்கு போகலாம்….” என்று கண்களை தீவிரமாக வைத்து…. சொல்ல………

”சரி…. 10 மினிட்ஸ் கழித்து வரு…” என்று சொல்லக் கூட விடவில்லை….. அவனின் கைப்பற்றி இழுத்துக் கொண்டு மாடிக்கு போனாள்….

”விடு தீக்‌ஷா…..” என்று கைகளை உதறியவனிடம்….

“சார்…. என்ன விஜயேந்தர்… சுரேந்தர்…. இவங்க ரெண்டு பேரோட தம்பினு நிருபிக்கிறீங்களோ…. ரொம்பதான் பிகு பண்ற….. என்னமோ பழையபடி பேச ட்ரை பண்றேனு சொன்ன….. எனக்கும் விருமாண்டிக்கும் உள்ள பிரச்சனையில நீ தலையிடாத…. ” என்று மிரட்டும் தொணியில் பேசியவள்…. தான் ’விருமாண்டி’ என்று சொன்னதை நினைத்து தலையில் அடித்தபடி…

“விஜய் அத்தானே என்னைப் புரிஞ்சுக்கிட்டார்லடா…. அவர் என்னைப் பார்த்துபாரு…. என்னை மட்டும் அல்ல… எங்க வாழ்க்கையையும்….“ என்று அழுத்தமாய் முடித்தவள்….

”காயா பழமா” என்று விரல் நீட்டியபோது அவனின் தோழியாக குறும்பில் கண்கள் மின்ன சிரிக்க…

யுகி அப்போதும் இறுக்கமாகவே நின்றுகொண்டிருந்தான்….

“டேய் என்னைப் பார்த்தால் பாவமா இல்லையாடா….” என்று தன் விளையாட்டை எல்லாம் நிறுத்தி….உருக்கமாக அவனைப் பார்த்தவளின் கண்களில் நீர் கசிந்தது…

”என்னை யாருமே புரிஞ்சுக்க மாட்டிங்களா…. உன்கிட்ட கூட என்னால உரிமையா சண்டை போட்டு என் கோபத்தை காட்ட முடியுது…. ஆனால் உன் அண்ணன் கிட்ட என்ன பேசுறது… எப்படி பேசுறதுனு கூட தெரியலடா எனக்கு…. என் நிலைமை எந்த பொண்ணுக்கும் வரக் கூடாது யுகி…… உன் அண்ணனை பழி வாங்கிட்டேன்னு சொல்லித்தானே பேச மாட்டேன்கிற… அதை சரி செய்ய இப்போ நானே தயாரா இருக்கேன்… ஆனால் அவர் தயாரா இல்லைடா…” என்று நெகிழ்வாய்ப் பேச…

அவளின் பேச்சில் எள்ளளாகச் சிரித்தான்…. இருந்தும் அதில் வேதனையின் சாயலே விஞ்சியிருக்க…

”இதை விட என் அண்ணன் கஷ்டப்பட்டார்னு சொன்னா உனக்கு தெரியுமா… இல்ல புரியுமா….. சொல்லு தீக்‌ஷா….. நீ பார்த்த என் அண்ணனாவா இருக்கார்…. சுத்தமா அவரோட இயல்பையே மாற்றி........ இப்போது கூட பரவாயில்லை….. இந்த வீட்டுக்கு கூட வராமல்… இந்த வீட்டுச் சாப்பாடு கூட சாப்பிடாமல்….உன் பக்கத்திலேயே தன் உயிரை மட்டும் கூட்டுக்குள் வச்சுக்கிட்டு அவர் அனுபவிச்சது உனக்கு தெரியுமா….. நான் பார்த்தேன்…. பக்கத்தில் இருந்து பார்த்தேன்…. உன்னை மட்டும் மேரேஜ் பண்ணாமல் இருந்திருந்தால் கண்டிப்பாக அவருக்கு இந்த நிலைமை வந்திருக்காது…..“

வார்த்தைகளால் பந்தாடிக் கொண்டிருந்தவனை பார்த்தபடியே நின்று கொண்டிருந்தாள் தீக்‌ஷா….. வார்த்தைகள் கூட மறந்து….

விஜய்யை அவளால் அப்படி நினைத்து கூட பார்க்க முடியவில்லை என்பதுதான் நிஜம்….கற்பனை கூட செய்ய முடியவில்ல அவளால்…..

“என்ன பேசி என்ன பயன்…. உன்னால முடிந்த அளவு படுத்திட்ட…. இன்னும் வேற ஏதாவது மிச்சம் மீதி இருக்கா என்ன… அதையும் முடிச்சு…. அந்த மனுசனை உயிரோட கொன்னுடு… ஏனென்றால் அது மட்டும் தான் என் அண்ணன் கிட்ட இருக்கு” என்ற போதே…

யுகியை தன் பேச்சால் பந்தாட நினைத்தவள்… அவன் வார்த்தைகளின் வீச்சு தாங்காமல்…. தாங்கும் திராணியற்றுப் போனவளாய்…

சுவரோடு சரிந்து உட்கார்ந்த தீக்‌ஷா…. அழ ஆரம்பிக்க….. யுகி பதறி தன் கோபத்தையெல்லாம் விட்டு விட்டு…. அவளின் கைகளை ஆறுதலாகப் பற்ற… அதில் தீக்‌ஷா இன்னும் அழ ஆரம்பித்தாள்…

“முடியலடா… எனக்கு…. அவராவது இத்தனை மாதங்கள் தாங்கிகிட்டார்… என்னால 2 நாள் கூட தாங்க முடியலை….. புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்கிறார்டா…. பழைய தீக்‌ஷா வா தான் இருக்கேன்… ஆனால் அவரோட மனைவியா…. அதுதாண்டா எனக்கு முடியலை….. எனக்கு ஏதாவது ஞாபகம் வரலைனா கூட ஞாபகப்படுத்த எல்லோரும் டிரை பண்ணுவீங்க தானே,…. அதை அவர் பண்ண மாட்டேன்கிறார்டா…. அவரோட வாழ்ந்த வாழ்க்கையை நான் வேற யார்கிட கேட்க முடியும் நீயே சொல்லு….. ஆனால் பிடிவாதம் பிடிக்கிறார்டா” ஆதங்கம் பாதி…. கோபம் பாதி… என தன் நண்பனிடம் கொட்ட

அவளின் அருகில் அமர்ந்த யுகி….

‘அண்ணா பிடிவாதம்லாம் பிடிக்கலை தீக்‌ஷா……உன் உடல்நிலை அந்த மாதிரி இருக்கு… அவரும் என்ன பண்ணுவார்…. சரி விடு…. அழாத…. இனி நல்லதே நடக்கும்னு நினைப்போம்…. “ என்று தேற்ற முயன்றான்….

”என் பைத்தியம் எனக்கு தெளிஞ்சுருமாடா….” என்று தேம்பியபடி கேட்டவளிடம்…

வாய் விட்டு சிரித்த யுகி….

“எது….. விருமாண்டி மேல இருக்கிற பைத்தியமா…..” என்று கண்ணடிக்க….

அழுகையை துடைத்த தீக்‌ஷா, சிரித்தபடி….

“அது என்றைக்குமே போகாது…… “ என்று வேகமாய்ச் சொல்ல…

”யப்பா……… இந்த கொசுத்தொல்லை தாங்க முடியலடா….. யுகி……. காதல் மழைல உன்னையே தாக்குறாங்கடா….. “ என்று நெஞ்சை பிடித்து போலியாய் நடிக்க….

“உன்னை……………. “ என்று அவனை அடிக்கப் எழுந்த தீக்‌ஷாவை விட்டு யுகி வேகமாய் நகன்று கீழிறங்கி ஓட….

விஜய் மாடிப்படிகளில் இவர்களை பார்த்தபடியே ஏறி வந்தான்…………….

விஜய்யை பார்த்த அடுத்த நொடியே தீக்‌ஷா அப்படியே நின்று விட…. யுகி தன் அண்ணனின் பின்னால் நின்றவன்…

“அண்ணா…. என் கூட பேச மாட்டியா நீன்னு அடிக்கிறாண்ணா….. எனக்கே இந்த நிலை… பார்த்து…” என்று பயந்தவனாய் நடித்து விஜய்க்கும் எச்சரிக்கை செய்தவன்

“ஹேய் தீக்‌ஷா…. சின்னைப் பையனை கூட்டி வந்து மிரட்டுனேல்ல…. உன் ஆளே வந்துட்டாரு…. பிடிச்சுக்கோ….. ” என்று தன் அண்ணனை அவள் புறம் தள்ளிவிட்டு ஓடிப் போய் விட…. விஜய் தீக்‌ஷாவிடம்…

“ஹ்ம்ம்.. ஃப்ரெண்ட்ஸ் ரெண்டு பேரும் சமாதானம் ஆகிட்டீங்க போல…” என்றபடி…..

”கீழ அம்மா தேடிட்டு இருக்காங்க உன்னை…. வா போகலாம்” என்று சொல்லிவிட்டு மீண்டும் வந்த வழியே போனவனை…….. எட்டி கைப்பிடித்து இழுத்தாள் தீக்‌ஷா….

அவன் இழுத்தால் இவள் மேலே போய் விழுவாள்… விஜய் விழுவானா…. அந்த இடத்திலேயே நின்றவன்……….

“என்ன….” என்று மட்டும் கேட்டான்… அவள் புறம் திரும்பாமலே…

தீக்‌ஷாவுக்கு உள்ளுக்குள் உதறல் எடுத்தாலும்…..அவனைப் பற்றியிருந்த தன் கரங்களின் நடுக்கத்தை உணர்ந்தாலும்….. மனதில் அவன் தனக்கு யார் என்ற உறவினை அழுத்தமாக பதிய வைத்தவள்…. அதே அழுத்தத்தோடு அவன் கைகளை பற்ற….. விஜய்க்கும் உள்ளம் துடித்தது…..

தவிக்கும் தன்னவளை…. அதே நிலையில் இருக்கும் அவனால் புரிந்துகொள்ள முடியாதா என்ன…. அவளை தன்னோடு இழுத்து அணைத்து…. இருவரின் வேதனையையும் களைய முடியாத தங்கள் இயலாமையை எண்ணி மருகியவன்…..

இத்தனை நாள் அவள் தள்ளி இருக்கும் போது.. தன்னை அடக்கி அவளை விட்டு விலகி இருக்க முடிந்த அவனால் இன்று அது முடியாமல் திணறினான்…… இருந்தும் ஆழப் பெருமூச்சை இழுத்துவிட்டவன்….

”தன் கரம் சேர்ந்த அவள் கரத்தை தன் மற்றொரு கையால் மனம் வலிக்கப் பிரித்தவன்……..” அப்படியே நின்றான்…..

தீக்‌ஷாவுக்கு யுகியிடம் பேசியது போல விஜய்யிடம் பேச முடியவில்லை………..

“என்ன பேசுவது.. எப்படி பேசுவது.. தான் பேசினாலே அவன் முகம் சுழிப்பானே… இல்லை அப்படி எல்லாம் இப்போது நினைக்க மாட்டான்” என்று யோசித்து மண்டை காய்ந்த்துதான் மிச்சம்………….

தன் காதலை எப்படி அவனிடம் புரிய வைப்பது…….. அவனோடு வாழ வந்தாகி விட்டது…… அதுவும் அவனின் மனைவியாகவே…. இன்னும் என்ன எதிர்பார்க்கிறான் இவன்………. மனதோடு போராடினாள் தீக்‌ஷா…

தன் கையை வேறு விஜய் விலக்கி விட… அதன் வெளிப்பாடாக

“இதற்கு பதில் நான் செத்திருக்கலாம் அத்தான்…………..” என்று கோபத்தோடு சொன்னவளை அதே கோபத்தோடு பார்த்தான்…

’”என்ன பார்க்கிறீங்க………… “ என்று தன் பயம் எல்லாம் தெளிந்து பேச…

“வேற என்ன என்னைப் பண்ணச் சொல்ற…………………….” என்று ஆரம்பித்தவன்…. பின் அமைதியான குரலில்

”சுரேன் – பாரு விசயமா அம்மா பேச வர சொன்னாங்க…”. என்று காரணம் சொல்லி மீண்டும் நகர்ந்தவனை….

தன் பயம், தன் தயக்கமெல்லாம் தூக்கி எறிந்த தீக்‌ஷா…

“என்ன வேணும்னாலும் பண்ணலாம்…. அது எல்லாத்துக்கும் நான் தயாரா இருக்கேன்….. கழுத்தில தாலி இல்லாமல் கூட….. போதுமா….. நான் சொல்ல வருவது புரியுதா… இல்லை இன்னும் விளக்கமா சொல்லனுமா….. “ என்று நிறுத்த………….

“ஓஓஓஓ……. அவ்வளவு பெரிய ஆளாகிட்டீங்களா நீங்க…. எனக்கு புரியலயே நீங்க விளக்கமா சொல்லுங்க மேடம்” என்று எகத்தாளமாய்க் கேட்டவனின் கண்கள் அவளை உரசாமல் வேறெங்கோ இருக்க….

விஜய்யின் எகத்தாளமான பேச்சு…. தீக்‌ஷாவை இன்னும் அதிகமாய் உசுப்பேற்ற….

சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவளுக்கு….. மாடியில் இருந்த அறை ஏதுவாய்ப் போக,… விஜய்யை இழுத்தபடி அங்கு செல்ல… விஜய் எதிர்ப்பு காட்டாமல், இலகுவாகவே அவள் பின் சென்றான்…..

உள்ளே சென்றவன்…. அங்கிருந்த கட்டிலில் அமர்ந்தபடி……… என்னதான் செய்யப் போகிறாள