சந்திக்க வருவாயோ?-58

அத்தியாயம் 58

முதன் முறையாக அதீனாவின் நெஞ்சத்தில் பதட்டம்.. முகமெங்கும் வியர்வைத் துளிகள்… இதுவரை அவள் அடக்கி வைத்திருந்த அடிமனதின் உணர்ச்சிகள் எல்லாம் மேலெழுந்து வந்து கொண்டிருக்க… அடங்கு மனமே அடங்கு என்று சொல்லில் கொண்டாலும் அவளது மனது அடங்காமல் ஆர்ப்பரித்தது…

’அந்தப் பெண்…’ யோசிக்கும் போதே கண்கள் கரித்தது… அவளின் கழுத்தை நெறிக்க முயலும் போதே… உறக்கத்தில் இருந்த அவள் முகத்தைப் பார்த்த போது… அதீனாவால் அது இயலவில்லை… கொல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் இவளும் அந்த முயற்சியில் ஈடுபடவில்லை… குறைந்தபட்சம் அவளைப் பயமுறுத்தியாவது வைக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருக்க… தான் என்ன செய்தாலும் தெரிந்து கொள்ள முடியாத நிலையில் உறக்கத்தில் இருந்த சந்தியாவைப் பார்க்க பார்க்க ஏனோ பழி வாங்கும் உணர்ச்சி வரவில்லை.. இதுவரை அவள் தன் மனதுக்குள் அடக்கி வைத்திருந்த மெல்லிய உணர்வுகள்கள் எல்லாம் அவள் கடினமான பாறைபோன்ற இதயத்தை உடைத்துக் கொண்டு வெளியே வர… சிறு வயதில் இவளைப் பார்த்த போது… அவள் நெற்றியில் கல்லை எறிந்து விட்டு… இப்போது உனக்கென்ன பாசம் என்று அவளது மனசாட்சி அவளிடம் கேட்க… சட்டென்று மனம் சொன்ன வார்த்தைகளில் அதீனா அதிர்ந்தாள்… அவளையுமறியாமல் அவள் ஞாபக அடுக்குகளில் இருந்த எண்ணங்கள் மனசாட்சியின் வார்த்தைகளாக வர… யாரோ ஒருத்தி தன்னைப் போல் இருக்கின்றாள் என்று, தான் நினைக்க… அவள் மனசாட்சி ஏன் அவள் சிறுவயதில் தான் பார்த்த அந்த பெண்ணோடு இவளை இணைக்கிறது. மனம் பரபரத்தது அதீனாவுக்கு….

வேகவேகமாக தன் முன் படுத்திருந்தவளின் முன் நெற்றியை மறைத்திருந்த முடிக்கற்ற